Reviews for யாமம் [Yamam]

தீவிரமான நுண்ணுணர்வுடனும் காலப் பயணத்துடனும் கூடிய நாவல். விவரங்களும் கதையின் ஓட்டமும் புத்தகத்தில் ஆழமாக மூழ்க வைக்கின்றன, இறுதி வரை பிடிப்பு தளர்வதில்லை. எஸ். ராவின் மனிதத் தொடர்பு எங்கும் தெரிகிறது. நறுமணமும் இரவும் இணைந்து புலன்களையும் அவற்றின் பிணைப்புகளையும் குறிக்கும் விதம் அழகான கதைசொல்லல் உத்தி.

இது ஒரு காவியத்திற்கு நெருக்கமான நாவல். ஆசிரியர் ஏன் ஒவ்வொரு துணைக்கதையிலும் இரவுக் கதைகளைச் சேர்க்க விரும்பினார் என்பது புரியவில்லை. கரீம், பத்ரகிரி, கிருஷ்ணப்பா-எலிசபெத், பண்டாரம்-நீலகண்டம் என அனைத்துத் துணைக்கதைகளும் பேராசை மற்றும் கட்டுப்படுத்தக்கூடிய ஆனால் அடிக்கடி தவறும் குணங்களைப் பற்றிச் சொல்கின்றன. கடைசிக் கதையைத் தவிர மற்றவை வீழ்ச்சியைச் சித்தரிக்கின்றன. வாசியுங்கள்.

இரவுக்கு வாசனை உண்டோ, கனவிற்கு வாசனை உண்டோ, மனிதனுக்கும் வாசனை உண்டோ, ஒரு நகருக்கு வாசனை உண்டோ — இவை அனைத்துக்கும் யாமம் பதில் சொல்கிறது.

கதையும் கதாபாத்திரங்களும் வெவ்வேறு விதமாகச் சென்றாலும் அவற்றை ஒன்றிணைப்பது யாமம் என்னும் பொருளே. ஆனால் தொடக்கத்தில் இருக்கும் வேகம் நடுவில் வலுவிழந்துவிடுகிறது போன்ற உணர்வு. சில கதைகளைப் பாதியிலே விட்டது போலத் தோன்றுகிறது.

நினைவும் புனைவும் கலந்து வரும் யாமம் என்னும் வாசனையை அழகாகத் தந்துள்ளார் ராமகிருஷ்ணன். திருச்சிற்றம்பலம் என்னும் கதாபாத்திரம் சில சம்பவங்களில் கணித மேதை ராமானுஜரை நினைவுப்படுத்துகிறது.

அளவுக்கு அதிகமான எதிர்பார்ப்புகளுடன் யாமத்தை அணுகியதால் மிஞ்சியது சிறிய ஏமாற்றமே!

சொற்களால் செதுக்கப்பட்ட கதைக்காரணம் நம்மைக் கதையினுள் செலுத்துகிறது. அத்தர் வியாபாரி அப்துல் கரீம், பண்டாரம், பத்ரகிரி, லண்டனுக்குப் படிக்கச் செல்லும் திருச்சிற்றம்பலம், கிருஷ்ணப்பா ஆகியோரைச் சுற்றி யாமம் சுழல்கிறது.

மதராபட்டிணத்தை கிழக்கிந்திய கம்பெனி உருவாக்குவது வரை மேலோட்டமாக வரலாற்றைப் பதிவு செய்துவிட்டு, முழு மூச்சாக மாந்தர்களின் வாழ்க்கையைக் கையாள்கிறது. சென்னை நகரம் மனிதர்களை உருத் தெரியாமல் மாற்றும் ராட்சஸ பிளாக் ஹோல் போலச் சித்தரிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

கதையின் முடிவில் இழைந்தோடும் மெல்லிய சோகம் யாமம் நம்மைப் பாதித்ததற்கான அறிகுறி. எதிர்பார்ப்பு ஏதும் இன்றி அணுகினால் யாமம் ஏமாற்றாது என்றே நினைக்கிறேன்.

வரலாற்று உண்மைகளை நாவலில் பயன்படுத்திய உத்தி மிகச் சிறப்பாக வேலை செய்திருக்கிறது. மதராசபட்டிணத்தின் ஆரம்பகால வாழ்க்கை அழகாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. நாவலை முடித்த பிறகும் கதாபாத்திரங்கள் மனதில் நீண்ட நேரம் நின்றன.

என்ன அற்புதமான படைப்பு! ஆராய்ச்சியின் ஆழம், கதை சொல்லும் பாணி, அட்டைப்படம் எல்லாமே உலகத்தரம். உபபாண்டவத்திற்குப் பிறகு எஸ். ராவின் இரண்டாவது புத்தகம் இது — அவர் ஒரு அபாரமான எழுத்தாளர். இவரது படைப்புகளுக்கு நல்ல மொழிபெயர்ப்புகள் கிடைத்தால் உலகப் புகழ் பெறுவார்!

ஒரு நல்ல வாசிப்பு. அத்தரின் நறுமணத்தினால் இணைக்கப்பட்ட வாழ்வுகளின் தொகுப்பு. ஒவ்வொரு கதைத் தொடரும் தனித்துவமான கதை மாந்தர்களைக் கொண்டு எழுதப்பட்டிருக்கிறது. பண்டாரம், எலிசபெத், பத்ரகிரி, கரீமின் மனைவிகள் என நாவல் பரந்து விரிகிறது.

எஸ். ராவின் வெயில் பற்றிய எழுத்துக்கள் அவர் கரிசல் காட்டுக்காரர் என்பதை நினைவுபடுத்திக்கொண்டிருந்தன.

இரவின் மௌனமான இருப்பைப் போல, நாம் செய்யும் ஒரு காரியத்தின் தொடக்கம் எப்படி மௌனமாக முளை விடுகிறது என்று சொல்கிறது யாமம். வாழ்க்கை எப்படிப் போனாலும் இரவு நம்முடனேயே வருகிறது.

பண்டாரத்தின் கதை சொல்லும் செய்தி என்னவாக இருக்கும் என்று யோசித்தபடி இருக்கிறேன். விளக்குகள் நிறைய இருப்பதனால் நான் இன்னும் இரவையே அறியவில்லை என்று இந்தப் புத்தகத்தைப் படிக்கும்போது தோன்றியது.

எஸ். ராவின் எழுத்துகளில் எப்போதும் வடியும் ஆழ்மனதின் வெறுமையும் கவலையும் துக்கங்களும் நிரம்பக் கொண்டு மணக்கிறது யாமம்.

ஒரே நாவலில் ஐந்து தனித்தனிக் கதைகளை மதராபட்டினத்தின் வரலாறுகளுடன் இணைத்து ஆச்சரியப்படும் அளவிற்குப் படைத்திருக்கிறார். இரவைத் தவிரத் தன் துக்கத்தைப் பகிர்ந்துகொள்ள யார் இருக்கிறார்கள்!

மதராசபட்டிணம் மையக் கருவாகக் கொண்ட நாவல் இது. 1800களில் மதராசில் நடந்த நிகழ்வுகளைச் சுற்றி நான்கு வெவ்வேறு கதைகள் சுழல்கின்றன.

இந்திய நிலவரைபடச் சர்வே, காலரா பரவல், இங்கிலாந்திலிருந்து பனிக்கட்டி ஏற்றுமதி போன்ற வரலாற்று நிகழ்வுகள் நாவலில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. முதல் 75 பக்கங்கள் மெதுவான வேகத்தில் தத்துவத்துடன் தொடங்கினாலும், பின்னர் கதை நல்ல வேகத்தில் நகர்ந்தது. பல இடங்களில் உணர்ச்சிப்பூர்வமாக இருந்தது.