Reviews for உடையார் (பாகம் 5)

பாலகுமாரன் இந்த நாவலில் திடீரென்று கோவில் கட்டுவதிலிருந்து, மேலை சாளுக்கியர்களுடன் போருக்கான தேவை, போருக்குத் தயாராவது, போர் எவ்வாறு நடைபெறுகிறது என்று வேறு ஒரு தளத்திற்குக் கதையை நகர்த்துகிறார். ஒரு போரை, அதற்கான காரணங்களை, எவ்வாறு ஒரு படை தயாராகிறது என்பதை மிக அருமையாக விளக்குகிறார். நம் கண் முன்னே போர் நிகழ்வதைப் போன்ற உணர்வைக் கொண்டுவருவதில் அவருடைய எழுத்துத் திறமையை உணர்கிறோம். இதைப் படித்தவுடன் கலிங்கத்துப் பரணி படிக்க எண்ணம் ஏற்படுகிறது.

சீராளன், உமையாளின் காதல் காட்சிப் படுத்தலை அவர் தவிர்த்திருக்கலாம் என்பது என் தாழ்மையான கருத்து. வைணவதாசனின் மரணம் நம்மை மிகவும் பாதிக்கிறது. அதற்கான காரணங்களைக் கருவூர் தேவர் மூலம் நம்மைச் சமாதானப்படுத்துகிறார். மிக அருமையான படைப்பு. பாலகுமாரன் மிகச் சிறந்த எழுத்தாளர் என்பதை மீண்டும் மீண்டும் பறைசாற்றும் படைப்பு.

ஐந்தாம் பாகத்தில் கோவில் கட்டுமானம் குறைவாகவும், மேலை சாளுக்கியர்களுடனான போர், போர் தந்திரங்கள், தயாரிப்புகள் அதிகமாகவும் இருக்கின்றன. போருக்குப் பின்னால் உள்ள அரசியலையும் விவரிக்கிறது. அந்தக் காலத்தின் போர்க்கால நிலையை ஆசிரியர் பாலகுமாரன் தன் கண்களால் பார்க்கச் செய்கிறார் — சிறப்பான விவரணை.

முந்தைய பாகங்களில் ஒருதலைப்பட்சமாகத் தெரிந்த சாதிக் குறிப்புகள் இந்தப் பாகத்தில் சமநிலை பெறுகின்றன. ராஜராஜன் தன் குடும்பத்துடன் எதிர்கொள்ளும் அரசியல் சவால்களும், குடும்ப சிக்கல்களும் நன்கு விளக்கப்பட்டுள்ளன. அரசனாக இருப்பதன் கடினம் — யாரிடம் பேசினாலும் எச்சரிக்கையாகவும் அரசியல் ரீதியாகவும் சரியாக இருக்க வேண்டிய கட்டாயம் புரிகிறது.

உடையார் அனைத்துப் பாகங்களும் கட்டாயம் படிக்க வேண்டியவை. இந்தப் பாகமும் உங்களை ஏமாற்றாது.

இது தொடரின் அற்புதமான பாகங்களில் ஒன்று. ஒரு மாபெரும் பயணத்தை முடிக்கும் தருவாயில் இருக்கிறேன்... இன்னொரு படியில் பயணம் நிறைவடையும்!

அற்புதமான எழுத்து. ஆசிரியர் நம்மைக் கதை மாந்தர்களுடன் ஒன்றிணையச் செய்கிறார். சில பகுதிகள் மிகவும் சிந்தனையைத் தூண்டுவதாகவும், நாமே அதை அனுபவிப்பது போன்ற உணர்வையும் தருகின்றன.

வெவ்வேறு பார்வைகளை முன்வைத்தது பிரமிப்பாக இருந்தது. குறிப்பாக சீராளனின் ஓவியன் பார்வை மிகவும் நன்றாக இருந்தது.

அற்புதமான புத்தகம். கதை, போர், சமூகத்தில் நிகழும் மாற்றங்கள் அனைத்தும் அருமையாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளன. புத்தகத்தை கீழே வைக்கவே முடியவில்லை.

கிட்டத்தட்ட 250 பக்கங்களுக்குக் கதை மாந்தர்கள் பெரும்பாலானோர் போரைப் பற்றியே பேசிக்கொண்டிருக்கிறார்கள் என்று அயர்ச்சியாக இருந்தது. கடைசி 120 பக்கங்களில் எல்லா தொய்வுகளையும் மறக்கடித்துவிட்டார் திரு. பாலகுமாரன்.

முதல் நான்கு பாகங்கள் மெதுவாகச் சென்றதற்குப் பிறகு, இந்தத் தொடரில் நான் மிகவும் ரசித்த புத்தகம் இதுதான். வேகமான வாசிப்பு. இந்தப் புத்தகம் கதையின் ஒரே போர்க் காட்சியை மையமாகக் கொண்டது. ஆனால் முன்னேற்பாடுகளைவிட போர் மையமாக இருந்திருக்கலாம். கடைசி பாகமும் இதைப்போல் அல்லது இதைவிட சிறப்பாக இருக்க வேண்டும்.

பாலகுமாரனின் கற்பனைத் திறன் இந்த வரலாற்றுப் புத்தகத்தில் தெளிவாகத் தெரிகிறது. இதில் எனக்கு மிகவும் பிடித்த சில விஷயங்கள் — சீராளன் உமையாளுக்கு ஒவ்வொரு சிற்பத்தின் வரைபடத்தின் விளக்கம், அதனுடைய உள்ளான அர்த்தங்களை ஒரு பிரசங்கியைப் போல விவரித்துக் கூறியது எனக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது.

வைணவதாசனுடைய மரணம் மனதை உலுக்கியது. பிரம்மராயர் அவனைக் குறித்துச் சொல்லி அழும்போது கண்ணும் நெஞ்சும் கரைந்தது. கோவில் கட்டுவதிலிருந்து கொஞ்சம் விலகிப் போர், சண்டை போன்ற விஷயங்களில் ஈடுபடுத்தியது கொஞ்சம் அதிகப்படியான கற்பனையைக் கொடுத்தது.

முதல் மூன்று பாகங்களில் பாலகுமாரன் உருவாக்கிய மாயாஜாலத்தை ஐந்தாம் பாகத்தில் தக்கவைக்க முடியவில்லை. கதை பல திசைகளில் நோக்கமின்றி அலைகிறது, ஆறாம் பாகம் எழுத வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் கதையை நீட்டுவது போல் தோன்றுகிறது. தத்துவ விவாதங்கள் சமூக நாவலுக்கு ஏற்றதே, ஆனால் வரலாற்றை விவரிக்கும் நாவலுக்கு அது பொருந்தவில்லை. வாசகர்கள் என்ன நடந்தது, எப்படி நடந்தது என்பதை அறிய ஆர்வமாக இருக்கிறார்கள்.