Reviews for வேடிக்கைப் பார்ப்பவன்

சாதாரண மனிதனாக எழுதப்பட்டிருந்தாலும், முத்துக்குமார் எவ்வளவு பன்முக ஆளுமை கொண்டவர் என்பதை இந்தப் புத்தகம் காட்டுகிறது. கல்லூரி சேர்க்கையின் போது தமிழின் மீது அவர் காட்டிய பற்றும், பூங்காவில் நடக்கும் வேடிக்கையான சம்பவங்களும் மிகவும் ரசிக்கத்தக்கவை.

நான் வாசித்த தலைசிறந்த படைப்புகளில் இது ஒன்றாக எப்போதும் இருக்கும்!

"ஒன்றைத் தொட்டு இன்னொன்று கிளை விரித்துச் செல்லும் ஒற்றையடிப் பாதைகள்தான் ஞாபகங்களோ?"

"சூரியனைச் சிறைப்பிடித்த அந்த ஒரு கணத்தின் பெருமிதமே பனித்துளியின் வாழ்க்கை!"

சத்தமாக வாசிக்கும்போது மிகவும் நன்றாக வேலை செய்யும் ஒரு புத்தகம் இது. நா.முத்துக்குமாரின் நயமான உரைநடை இதயத்தை தொடுகிறது, அதே நேரத்தில் அவரது கவிதைகள் மிகவும் சிறப்பாக ஒலிக்கின்றன.

தன் வாழ்க்கையை மூன்றாம் நபர் பார்வையில் சொல்வது ஆரம்பத்தில் ஒரு முயற்சியாகத் தெரிந்தாலும், புத்தகத்தின் இரண்டாம் பாதியில் நண்பர்களைப் பற்றி எழுதும்போது எழுத்து மிகவும் இயல்பாக மாறுகிறது. அநிலாடும் முன்றில் புத்தகம் இதைவிட கொஞ்சம் அதிகம் பிடித்தது. ஆனாலும் இது நிச்சயமாக ஒரு அழகான வாசிப்பு அனுபவம்.

நா.முத்துக்குமார் தன் வாழ்க்கை வரலாற்றை 30 கட்டுரைகளாக விகடனில் தொடராக எழுதியுள்ளார். புதுவிதமாக எழுதியுள்ளார்.

நிறைய கவிதைகள் நன்றாக இருந்தன. ஆண்கள் அழக் கூடாது என்று சொல்வார்கள், ஆனால் தான் உணர்ச்சிவசப்பட்டு அழுததை வெளிப்படையாக எழுதி நிறைய விஷயங்களை உடைத்தார்.

"குண்டுசட்டியில் குதிரை ஓட்டுவது" என்ற பழமொழி திரிந்து போனதை விளக்கியது அருமை.

அப்படியெல்லாம் போகிறபோக்கில் வாழ்க்கையை வேடிக்கை பார்த்துவிட முடியுமா?

பனித்துளியின் நுனியில் பிரதிபலிக்கிறது சூரியன். இன்னும் கொஞ்ச நேரத்தில் பனித்துளி உருகிவிடும் என்பது சூரியனுக்குத் தெரியும். தான் கரைந்துவிடுவோம் என்பது பனித்துளிக்கும் தெரியும். ஆனாலும், சூரியனைச் சிறைப்பிடித்த அந்த ஒரு கணத்தின் பெருமிதமே பனித்துளியின் வாழ்க்கை!

உங்கள் வாழ்க்கையை வேடிக்கை பார்த்ததில், உங்கள் மகனின் மழலை மொழியின் மீதும், உங்கள் கவிதைகள் மீதும், உங்கள் கவிதை ரசனைகள் மீதும் காதல் பெருகுகிறது.

நா.முத்துக்குமாரின் எழுத்தில் நெருப்பும் நீரும் கலந்திருக்கும். அந்த நீர் கண்ணீர். கர்ணன் திரைப்படத்தின் உணர்வுகளை நினைவுபடுத்தும் ஒரு படைப்பு இது. வாசித்து முடித்ததும் மனதில் ஒரு வலி தங்கிவிடுகிறது.

மிகவும் உள்முகமான ஆளுமை கொண்டவர் முத்துக்குமார். இந்தப் புத்தகம் எனக்குப் பிடித்தது. சில வரிகள் மிகவும் அருமையாக இருந்தன.

"எந்த நினைவுகளும் அற்று உங்கள் பிம்பத்தை நீங்கள் கண்ணாடியில் பார்த்தீர்கள் என்றால், நீங்கள் அதிர்ஷ்டசாலி."

"எப்போது கடற்கரைக்குச் சென்றாலும் குறிப்பிட்ட தூரத்துக்கு மேல் சென்றதே இல்லை. அலைகளிடம் பயம் இல்லை, பயம் அப்பாவிடம்தான்!"

"உனக்கு ஒன்றும் தெரியாது என்று தெரிந்துகொள்வதுதான் உண்மையான ஞானம்!"

சினிமாவில் எனக்கு அதிக ஈடுபாடு கிடையாது. முத்துக்குமார் அவர்களை ஒரு பாடலாசிரியராக மட்டுமே தெரியும். ஒரு சில நாட்களுக்கு முன்பு ஒரு காணொளி பார்க்க, மிகவும் சுவாரஸ்யமான மனிதர் முத்துக்குமார் என்று தெரிந்து, இந்தப் புத்தகம் வாசித்தேன். தமிழ் வாசகர்கள் நிச்சயம் படிக்க வேண்டிய ஒரு புத்தகம்.

அவர் தன்னுடைய தாயின் மரணத்தை விவரிக்கையிலும், கடவுளோடு அவர் உறவாடும்போது "நாற்பது வயதுக்கு மேல் எனக்கு நடக்கவிருப்பதை நான் அறிய விரும்பவில்லை, அப்புறம் வாழ்க்கை சுவாரஸ்யமாக இருக்காது" என்ற பகுதியை வாசிக்கையிலும், கண்ணில் நீர் சுரந்தது.

வெயிலோடு விளையாடி பாட்டில் வரும் சிறுவர்களில் ஒரு சிறுவன் அவர்தான். ஒரு லட்சம் புத்தகங்களைக் கொண்ட ஒரு குடிசை வீட்டில் வளர்ந்தேன் என்று சொல்கிறார். அப்படி ஒரு குடிலில் வளர்ந்தால் தேசிய விருது என்ன, கொஞ்சம் பொறுத்திருந்தால் ஆஸ்கர் விருதே உன்னை தேடி வந்திருக்கும்.

இலக்கியத்திற்கும் அப்பால், ஒரு கிராமத்து சிறுவன் புத்தகங்களை மட்டுமே துணையாகக் கொண்டு, கடின உழைப்போடும் விடா முயற்சியோடும் ஓடினால் வெற்றிக்கனியை ஒரு நாள் நிச்சயம் ருசிக்கலாம் என்பதற்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டு முத்துக்குமார்.

வேடிக்கை பார்ப்பவன் - இங்கு வேடிக்கை பார்த்தது முத்துக்குமார் மட்டும் அல்ல, முத்துக்குமாருக்கு தெரியாமல் உடனிருந்து அனைத்து வேடிக்கைகளையும் நானும் பார்த்தேன் அவரின் எழுத்துக்களின் மூலம்.

முத்துக்குமாரின் எழுத்துக்கள் என்னைப் பாதித்த வண்ணமே இருந்தன. என் மனதின் ஆழம் வரை சென்று தேங்கி நின்ற துன்பங்களையும் கவலைகளையும் தூர் வாரியது அவரின் எழுத்துக்கள்.

வாசிக்க வாசிக்க முத்துக்குமாரின் பிரிவு என்னை வாட்ட தொடங்கியது. நமக்கு கிடைக்க இருந்த பல படைப்புகள் அவருடன் மறைந்தது என்றும், அவருடைய எழுத்துக்களை நாம் இழந்து விட்டோம் என்று நினைக்க மனம் வேதனைக்குள்ளாகியது. வேடிக்கை பார்ப்பவன் கட்டாயம் வாசிக்க வேண்டிய படைப்பு.