Reviews for உடையார் (பாகம் 3)

நல்ல புத்தகம். படிக்கத் தகுந்தது.

நன்கு ஆராய்ச்சி செய்யப்பட்ட, அழகாக எழுதப்பட்ட வரலாற்று நாவல். படிக்கும்போது உடையார் ராஜராஜன் வாழ்ந்த இடங்களுக்கு ஆசிரியருடன் சேர்ந்து பயணிக்கிறோம்.

முதல் இரண்டு பாகங்களை விடச் சிறந்தது. மூன்றாம் புத்தகத்திலிருந்து கதை வேகம் பிடிக்கிறது.

நல்ல வாசிப்பு, ஆனால் மெதுவாக நகரும் நாவல். இருப்பினும் கதையின் உலகத்தை உருவாக்கியிருக்கும் விதம் அற்புதம்.

சாதிகளைப் பற்றிய விவரணைகளும், மக்களிடையே நடக்கும் மோதல்களும் சற்று இழுப்பதாக இருக்கின்றன. ஆனாலும் இது முழுமையான புனைகதை அல்ல — வரலாற்று உண்மைகள் நம்ப முடியாத அளவுக்கு யதார்த்தமாக இருக்கின்றன. நிஜத்தில் இப்படித்தான் நடந்திருக்கும் என்று தோன்றுகிறது. நல்ல வாசிப்பு.

இரண்டாம் பாகத்தை விடக் கண்டிப்பாக சிறந்த பாகம். ஒவ்வொரு சமூகத்தின் கோணத்திலிருந்தும் நிகழ்வுகள் விரிவாகச் சொல்லப்பட்டிருக்கின்றன. வாசகர்கள் சோழர் காலத்தில் மனதளவில் வாழ வேண்டும் — இன்றைய சூழலை நினைத்துக்கொண்டு படித்தால் சலிப்பாக இருக்கும். நான்காம் பாகத்தை எதிர்பார்க்கிறேன்.

அருண்மொழி தன் சகோதரன் ஆதித்த கரிகாலனைக் கொன்றவர்கள் யார் என்பதைக் கண்டறிவதும், சோழ அரசனாகப் பதவியேற்பதும் இந்தப் பாகத்தில் அழகாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளது. தஞ்சாவூர் பிரகதீஸ்வரர் கோவில் கட்டுமானத்தின் முன்னேற்றமும் விரிவாக விவரிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

மழித்த தலையும் ஒற்றை ஆடையுமாய் சந்திரமல்லி நின்ற கோலம் பார்த்துவிட்டு சக்ரவர்த்தி வாய்விட்டு அலறியபோது என் கண்களில் நீர் கட்டியது.

சக்ரவர்த்தி வெறுத்துப் பார்த்துவிட்டுத் திரும்பவும் வெளியே வந்து வாள் உடுத்தி, பாதரட்சை போட்டு, மணிமுடி தரித்து, வாள் உருவி புத்த விஹாரத்தில் நின்று தன்னுடைய வாளை உயர்த்திப் பிடித்து கேடயத்தில் வேகமாகத் தட்டி "சோழம்... சோழம்..." என்று கத்த, வீரர்கள் வெறித்தனமாய் எதிரொலித்தார்கள் — படிக்கும்போது நமக்கும் வெறியேறுகிறது.

தேவாரம் திருவாசகம் எல்லாம் குப்பைகள் என்று அந்தணர்கள் கூக்குரல் விடும்போது, ஸ்ரீ ராஜராஜத்தேவர் வாள் உருவி கோபப்படும் இடம் — அப்பப்பா! நான் ராஜராஜனின் பரம விசிறி ஆகிவிட்டேன்.

முந்தைய பாகங்கள் போலவே, இந்த பாகத்திலும் கோவில் கட்டுவதில் பல்வேறு சமூகங்களின் பங்கை மிகக் கவனமாகவும் அழகாகவும் விவரிக்கிறார். ஏற்றத் தாழ்வுகள், உணர்வுகள், கனவுகள், காதல், ஏக்கம் என்ற பல்வேறு பரிணாமங்களை அடுத்தடுத்துக் கையாளுகிறார். பாலகுமாரனின் நடுநிலைத் தன்மை எங்கும் சூரியனின் கதிர்கள் போலப் பளிச்சென இருக்கிறது.

கதாபாத்திரங்களின் குணாதிசயங்களைப் பார்க்கும்போது நம்மைப் பற்றிய ஒரு சுயபரிசோதனை ஏற்படுகிறது. ராஜேந்திரன் என்ற இளவரசன் எதிர்காலத்தில் அரசனாகப் பரிமளிக்கப் போவதற்கான தயார்படுதலை மிக அழகாக விளக்கியுள்ளார்.

ஆதித்த கரிகாலன் கொலை மர்மத்தைத் தனக்கே உரிய பாணியில் அழகாகக் கையாண்டிருக்கிறார். எழுத்தாளனின் கற்பனையை வரலாற்றுடன் பின்னிப் பிணைத்து, பஞ்சாமிர்தமாக ஊட்டுகிறார். கோவிலை எப்படிக் கட்டியிருப்பார்கள் என்பதை ஒரு தேர்ந்த கட்டிடக்கலை நிபுணர் போல எடுத்துரைக்கிறார்.

இந்தப் புத்தகத்தை நான் மறக்க மாட்டேன் — இதைப் படிக்கும்போதுதான் பாலகுமாரன் மறைந்தார். அவருடைய எழுத்துகள் என்றும் வாழும்.

உடையார் 3 முந்தைய இரண்டு பாகங்களை விட தொழில்நுட்ப ரீதியானது. கோவில் கட்டுமானத்தில் பெரிய பாறைகளை எளிதாகக் கொண்டு வருவதற்கான வில் வடிவ தேர் போன்ற பொறியியல் உத்திகள் விரிவாக விளக்கப்பட்டுள்ளன — படங்களுடன் இருந்திருந்தால் இன்னும் சிறப்பாக இருந்திருக்கும்.

கருமார்களின் கோணம், அந்தணர்களின் கருத்துகள், வெவ்வேறு சாதிகளின் அரசியல் — எல்லாம் விவரிக்கப்பட்டுள்ளன. ஆசிரியர் ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தை மட்டும் ஓரம் கட்டாமல் நடுநிலையாக எழுதியிருக்கிறார். தஞ்சாவூர் மக்களின் வாழ்க்கை, சோழ நாட்டின் பிற பகுதிகளின் பொறாமை, பொருளாதாரப் பாடங்கள் — நிறைய கற்றுக்கொள்ள இருக்கிறது.

ஆனால் முதல் இரண்டு பாகங்களுடன் ஒப்பிடும்போது வேகம் குறைகிறது. இளம் கிருஷ்ணர்மன் முதல் அருண்மொழி வர்மன் வரை, பஞ்சவன் மாதேவியின் கதை — இவை சற்று பலவீனமாகக் கையாளப்பட்டிருக்கின்றன. வரலாற்று ஆர்வலர்கள் கட்டாயம் படிக்க வேண்டிய நூல்.