Reviews for 18வது அட்சக்கோடு-1

அரிதாக ஆராயப்பட்ட ஒரு காலகட்டத்திலும் இடத்திலும் அமைந்துள்ள நாவல். சமஸ்தானங்களை இந்தியாவுடன் இணைத்ததில் உள்ள சிக்கல்கள் என் போன்ற இளைய தலைமுறையினருக்கு அதிகம் தெரியாத விஷயம்.

நிஜாமின் ஆட்சியின் கீழ் ஹைதராபாத் சமஸ்தானத்தில் வாழும் ஒரு தமிழ்க் குடும்பத்தைப் பற்றிய கதை, இந்திய சுதந்திரத்திற்கும் ஹைதராபாத் இணைப்பிற்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் அமைந்துள்ளது. பள்ளிச் சிறுவன் சந்திரசேகரனின் பார்வையில் முழுக் கதையும் சொல்லப்படுகிறது — பதின்பருவ வாழ்வின் குழப்பங்கள், அரசியலில் சிக்கிக்கொள்வது, இறுதியில் அவன் பக்குவமடைவது.

எளிய உரைநடையுடன் இலகுவான, நகைச்சுவையான தொனியில் நாவல் நகர்கிறது. லான்சர் பாரக்ஸ், ரசாக்கர்கள், ஆங்கிலோ-இந்தியக் குடும்பங்கள், ஹூசைன் சாகர் அணை, டேங்க் பண்ட் சாலை போன்ற அடிக்கடி குறிப்பிடப்படும் இடங்களும் சமூகங்களும் வாசகனுக்கு அந்தக் காலத்தின் தெளிவான உணர்வை அளிக்கின்றன.

இந்திய யூனியனோடு இணைய மறுக்கும் ஹைதராபாத் சமஸ்தானத்தில் நிகழும் போராட்டங்களையும், கலவரங்களையும், தட்டுப்பாடுகளையும் பின்களமாகக் கொண்டு வரையப்பட்ட நாவல் இது.

இந்நாவல் எனக்கு அறிமுகமானபோது ஹேராம் படத்தின் மற்றொரு பதிவாகத்தான் தோன்றியது. ஆனால் வாசிக்கையில் அது அவ்வாறு இல்லை. கதையின் பிற்பாதி முழுவதையும் அடைத்துக் கொண்டிருக்கும் கலவரமும் போராட்டமும் எங்கும் தனது கோர முகத்தைக் காட்டவே இல்லை — இது ஒருபுறம் நிம்மதி, மற்றொரு புறம் ஏமாற்றம்.

சந்திரசேகரன் காங்கிரஸ்காரர்களோடு இணைந்து மேற்கொள்ளும் போராட்ட ஊர்வலம் சற்றுக் கலவரத்தின் உணர்வைத் தருகிறது. அண்டை வீட்டு காசிம் கலவரத்தின் நீண்ட நிழலின் ஒரு முனையின் நுனியை மட்டும் காட்டிச் செல்கிறான். நாவலின் முடிவில் அதே கலவரத்தின் கொடூர முகம் பரிதாபமாய் சந்திரசேகரன் முன் நிற்கிறது. அனைத்தையும் தாங்கியவனாய், தாங்க சக்தியற்றவனாய் அங்கிருந்து ஓடுகிறான்.

நாவலின் முற்பகுதியில் கல்லூரி அனுபவங்கள், பள்ளிக்கால நினைவுகள், விளையாட்டு அனுபவங்கள் சுவாரஸ்யமாகப் பின்னப்பட்டிருக்கின்றன. பிற்பகுதியில் அரசியல் நிகழ்வுகளின் துணுக்குகளோடு சுழல்கிறது. போராட்டம்-கலவரங்களுக்கு முன் நட்போடு இருந்தவர்கள் அதன்பின் அடியோடு மாறிப்போவது, வரலாற்றின் துணுக்குகள் வரலாற்றை ஆழமாக வாசிக்கத் தூண்டுவது — இவையே இந்நாவலின் வலிமை.

அசோகமித்திரன் மிகச்சிறந்த நவீன தமிழ் எழுத்தாளர்களில் ஒருவர். தனக்கே உரிய நகைச்சுவையுடனும் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட உரைநடையுடனும் எழுதும் அவரது படைப்புகள் நகர வாழ்வில் தனிமனிதனின் அனுபவங்களை ஆராய்கின்றன.

இந்நாவல் சுதந்திரத்திற்குப் பின் நிஜாமின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த ஹைதராபாத்தில் ஒரு இளைஞனின் வளரும் பருவத்தை ஆராய்கிறது. அசோகமித்திரன் லான்சர் பாரக்ஸில் வளர்ந்ததால், கதாபாத்திரங்களும் சம்பவங்களும் ஓரளவு சுயசரிதையின் நிழலைக் கொண்டிருக்கின்றன.

சிறு சிறு போராட்டங்கள், சங்கடங்கள், உணர்வுகள் என ஒரு சிறுவனின் வாழ்க்கை அழகாக ஆராயப்படுகிறது. வெளி நிகழ்வுகள் மனிதர்களின் வாழ்க்கையை எப்படிப் பாதிக்கின்றன என்பது குறிப்பிடத்தக்க வகையில் படம்பிடிக்கப்பட்டிருக்கிறது — பக்கத்து வீட்டு முஸ்லிம் திடீரென சண்டைக்காரராக மாறுவது, சந்திரசேகரன் ஒவ்வொருவரையும் மதத்தின் அடிப்படையில் அடையாளம் காண ஆரம்பிப்பது போன்றவை.

நாவலின் இறுதிக் காட்சிகள் — ஒரு அவநம்பிக்கையான முஸ்லிம் குடும்பம், தன்னைக் காப்பாற்றிக்கொள்ள முன்வரும் அந்தப் பெண் — சந்திரசேகரனை முழுமையாக மாற்றுகின்றன. குழு அடிப்படையில் மனிதர்களை வெறுக்கச் செய்த மனநிலையின் ஒரு பகுதியாக இருப்பதற்காக அவன் தன்னையே வெறுக்கிறான். அவன் ஓடுகிறான் — ஒரு புதிய தொடக்கத்தை நோக்கி.

புகழ்பெற்ற எழுத்தாளர் அசோகமித்திரனின் தமிழ் மூலநூலிலிருந்து கோமதி நாராயணன் மொழிபெயர்த்த 18வது அட்சக்கோடு, நிஜாமின் ஹைதராபாத்தில் வாழும் ஒரு தமிழ்க் குடும்பத்தின் சந்துரு என்ற இளைஞனின் வளரும் பருவக் கதை. இந்திய சுதந்திரத்திற்கு சற்று முன்னும் பின்னுமான காலகட்டத்தில் அமைந்துள்ளது.

சந்துரு கிரிக்கெட்டிலும் சினிமாவிலும் ஆர்வமுள்ளவன், பதின்பருவ இளைஞனாக பெண்களிலும் ஆர்வம் கொண்டவன். லான்சர் பாரக்ஸ் ரயில்வே குடியிருப்பில் தமிழர்கள், ஆங்கிலோ இந்தியர்கள், பார்சிகள், முஸ்லிம்கள், தெலுங்கு நாயுடுகள் என்று பல்வேறு சமூகத்தினர் மத்தியில் வாழ்கிறான்.

மூன்று பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்ட இந்நாவல், கடைசிப் பகுதியில் மட்டுமே வேகமெடுத்து மனதை உலுக்கும் உச்சக்கட்டத்தில் முடிகிறது. முதல் இரு பகுதிகளின் மெதுவான நடை, ஆசிரியர் கடந்த நாட்களின் நினைவில் மூழ்கியிருப்பது போன்ற உணர்வைத் தருகிறது.

பஞ்சாப், வங்காளம், காஷ்மீர் மாகாணங்களை பின்னணியாகக் கொண்ட இக்காலகட்ட புத்தகங்கள் பொதுவானவை என்றாலும், வகுப்புவாத வெறுப்பு நிறைந்த, காற்றே நச்சாக மாறிய, சமூகம் மனிதத்தன்மையை இழந்த ஹைதராபாத்தை காட்டும் 18வது அட்சக்கோடு மிகவும் தனித்துவமானது.

குடியரசு இந்தியாவின் உருவாக்கத்தின் பின்னணியில் நடந்த அழகான மற்றும் கொடூரமான நிகழ்வுகளை நேர்த்தியாக மறுபதிவு செய்யும் நாவல். அசோகமித்திரனின் நுட்பமான எழுத்துநடை வரலாற்றை உயிர்ப்புடன் கொண்டுவருகிறது.

ஹைதராபாத் இந்திய யூனியனுடன் இணைந்த வரலாற்றை, அங்கு வாழும் ஒரு தமிழ் பதின்பருவ இளைஞனின் பார்வையில் சொல்கிறது இந்நாவல். ஆரம்பப் பகுதிகள் சந்துருவின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையையும், மாறிவரும் சமூக-அரசியல் சூழ்நிலை அதை எப்படி மாற்றுகிறது என்பதையும் பேசுகின்றன. நாவலின் முடிவில் ஒரு அதிர்ச்சிக் காரணி இருக்கிறது, அது கதாநாயகன் மீது ஏற்படுத்தும் தாக்கம் ஆழமானது.

தமிழ் மூலநூலின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு. 1940களின் பிற்பகுதியில் ஹைதராபாத் நகரத்தை பின்னணியாகக் கொண்டு, சந்துரு என்ற பதின்பருவ இளைஞனின் கதையை இந்திய சுதந்திரம், சுதந்திர இந்தியாவுக்கும் ஹைதராபாத் சமஸ்தானத்துக்கும் இடையிலான மோதல், இறுதியில் ஹைதராபாத் அமைதியற்ற முறையில் இந்திய யூனியனுடன் இணைவது என்ற பின்னணியில் இந்நாவல் நகர்கிறது.

சிறுபான்மையினராக இருப்பது எப்படிப்பட்டது (பெரும்பாலும் தெலுங்கு/உருது பேசும் ஹைதராபாத்தில் வாழும் தமிழன்) என்பதையும், பெரும்பான்மையினராக இருப்பது எப்படிப்பட்டது (சிறுபான்மை முஸ்லிம் ஆட்சியின் கீழ் இந்து) என்பதையும் இந்நாவல் அழகாக ஆராய்கிறது.

இந்திய சுதந்திரத்தின் முன்னிரவில் ஹைதராபாத்தில் வாழும் குடிபெயர்ந்த தமிழ் கல்லூரி மாணவன் சந்திரசேகரனின் கதை இது. கிரிக்கெட் மீதான காதல், குழந்தைப் பருவப் போட்டிகள், நண்பர்கள், எருமை மாட்டைக் கவனிப்பது என்று சந்துருவின் உலகத்தை நகைச்சுவையுடன் விவரிப்பதில் கதை தொடங்குகிறது.

ஆனால் கதை முன்னேறும்போது தொனி தீவிரமாகிறது — ரசாக்கர்களின் ஆட்சியின் கொடுமைகளை பிரதிபலிக்கிறது, இறுதியில் ஹைதராபாத் இணைப்பின் பின்விளைவாக ஏற்படும் கலவரத்தில் சந்துரு சிக்கிக்கொள்கிறான்.

ஆசிரியர் கதையின் காலகட்டத்தில் தோராயமாக சந்துருவின் வயதுடைய கல்லூரி மாணவராக இருந்ததால், 1947-48ல் ஹைதராபாத் வாழ்க்கையின் மிகத் தெளிவான சித்திரத்தை வரைய முடிகிறது.

ஹைதராபாத் தக்காணத்தின் விடுதலைக் காலத்தில் அங்கு நிலவிய வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதியை இந்தப் புத்தகம் காட்டுகிறது. சுதந்திரம் மற்றும் இணைப்பு என்ற பெரும் நிகழ்வுகளுக்கு இடையே சாமானிய மக்களின் அன்றாட வாழ்வை எளிமையாகவும் உணர்வுப்பூர்வமாகவும் பதிவு செய்திருக்கிறார் அசோகமித்திரன்.

சிறந்த நாவல்களில் ஒன்று. அசோகமித்திரனின் எழுத்துத் திறனின் உச்சத்தைக் காட்டும் இந்நாவல் கட்டாயம் படிக்க வேண்டிய படைப்பு. வரலாற்றுப் பின்னணியும் கதையின் நுட்பமான சித்தரிப்பும் வாசகனை ஆழமாகப் பாதிக்கின்றன.