Reviews for பிரிவோம் சந்திப்போம்

ஒரு ஆணின் முதல் காதலின் பிறப்பையும் மரணத்தையும் சுஜாதா இக்கதையில் அழகாகப் பதிவு செய்திருக்கிறார். எவருடைய மனதையும் அசைக்கும் கதை — வாசகர்கள் தங்கள் சொந்த அனுபவங்களுடன் தொடர்புபடுத்திக்கொள்வார்கள். இறுதியில், முதல் காதலின் சோகத்திலிருந்து யாரும் தப்ப முடியாது அல்லவா!

ஒரு பெண் எல்லா நேரங்களிலும் அப்பாவியாக இருப்பது நல்லதல்ல. எல்லாரிடமும் அப்பாவியாக இருப்பது முட்டாள்தனமாகக் கருதப்படலாம். அது சில கயவர்களின் வலையில் விழ வைக்கக்கூடியதாகவும் அமையும் — இக்கதையில் நேர்ந்தது போல.

மனிதர்களை எடைபோடக் கற்றுக்கொள்ளுங்கள் — உங்கள் நலனுக்காக.

கதாபாத்திரங்கள் மிகவும் உயிரோட்டமாக இருப்பதால் ஒரு முக்கிய கதாபாத்திரம் இறக்கும்போது அந்த இழப்பை உணர முடிகிறது.

முக்கிய கதாபாத்திரமான மதுமிதா மிகச் சிறப்பாக வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கிறாள் — ஒவ்வொரு திருமணமான பெண்ணுக்கும் ஒரு செய்தி தருகிறாள்: கணவனைக் குருட்டுத்தனமாக நேசிக்காதீர்கள், மறுபக்கத்தில் என்ன நடக்கிறது என்று கண்களைத் திறந்து பாருங்கள். ஏனென்றால் எல்லா ஆண்களும் ரகுபதி போல இருக்க மாட்டார்கள்.

அமெரிக்க மோகத்தைப் பதிவு செய்து நான் படித்த முதல் நாவல். சுஜாதாவின் வழக்கமான துள்ளல் நடை, புதுமையான சொல் பிரயோகங்கள் — எப்போதும் போல கலக்கல்.

காலம் கடந்து நம் தலைமுறையின் அமெரிக்க அனுபவம் கூடிவிட்டதால் இப்போது பலருக்குப் பிடிக்காமல் போகலாம். இருந்தாலும் சுஜாதா எழுதிய மிகச்சில கொலை நடக்காத நாவல்களில் இதுவும் ஒன்று.

ரொம்ப நாள் கழித்து என்னை மிகவும் பாதித்த ஒரு நாவல். ஏனோ தெரியவில்லை, படிக்கும்போதே மனம் வலிக்க ஆரம்பித்துவிட்டது. இந்தக் கதையை இதற்கு முன் திரைப்படமாகப் பார்த்ததுண்டு, இருந்தும் எழுத்துக்கள் ஏனோ கஷ்டப்படுத்திவிட்டன.

இந்தக் கதை உண்மையில் இவ்வளவு பாதிப்பைத் தருமா என்று தெரியவில்லை — நேரமோ சூழ்நிலையோ இதைப் படித்தவுடன் பாதித்துவிட்டது. அதே மனநிலையோடு பாகம் 2 நோக்கிப் போகிறேன்.

எதிர்பார்க்கக்கூடிய கதை என்றாலும் ரசிக்கக்கூடியது. வெளியான காலத்தில் இது அருமையான புத்தகமாக இருந்திருக்கும். காதல், நட்பு, திருமணம் ஆகியவற்றை இன்றைய நிலையில் ஏற்றுக்கொள்வது சற்று கடினம்.

சுஜாதாவின் எழுத்தின் பலம் மிகவும் இயல்பான, யதார்த்தமான கதாபாத்திரங்களை சித்தரிப்பது — நம்மால் தொடர்புபடுத்திக்கொள்ளக்கூடியவர்கள், நடைமுறையில் சந்திக்கக்கூடியவர்கள். உணர்ச்சிகளும் உணர்வுகளும் கதைக்களத்துடன் அழகாகப் பின்னப்பட்டிருக்கின்றன.

தொழில்நுட்பமும் புதுமையும் தவிர, அமெரிக்க வாழ்க்கை சித்தரிப்பு இன்றைக்கும் ஓரளவு பொருத்தமாகவே இருக்கிறது. கதையின் முதல் பகுதி மிக அழகாக எழுதப்பட்டிருக்கிறது — பாபநாசத்தில் வாழ்வது போன்ற உணர்வைத் தருகிறது.

இளமைப் பருவத்தில் நாவல் வாசிப்பு ஆர்வம் சுஜாதாவிடம் தொடங்கியது. அற்புதமான எழுத்தாளர் — மனிதர்களின் மனதைச் சரியாகப் பிடிப்பவர். இந்த நாவல் 80களின் தமிழ் இளைஞர்களுக்கு ஒரு கனவுக் கதையாக இருந்தது.

அமெரிக்கக் கனவுகள், அமெரிக்க வாழ்க்கைமுறை, நடுத்தர வர்க்க மனநிலை ஆகியவற்றை நெய்த அழகான காதல் கதை. சென்னையின் ஒரு மூலையிலோ தொலைதூர கிராமத்திலோ அமர்ந்தபடி அமெரிக்காவின் நகரங்களை இக்கதை மூலம் அறிந்தவர்கள் ஏராளம்.

நான் மீண்டும் மீண்டும் வாசிக்கும் கதைகளில் இதுவும் ஒன்று. நாயகியின் பெயர் எனது பெயராக இருப்பது ஒரு காரணம் என்றாலும், மனித வாழ்வின் உண்மைகளை இவ்வளவு சாதாரணமாய் வெறும் கதைபோலச் சொல்லிச் சென்றுவிட்ட சுஜாதாவின் சொல் வன்மையும் ஒரு காரணம்.

ஒவ்வொரு இடத்திலும் சராசரி மனிதனின் மனதைத் தொடும் காட்சிகள். நாம் எடுக்கும் முடிவுகள், கேட்கும் கேள்விகள், எண்ணும் எண்ணங்கள் எல்லாவற்றையும் நம் நாயகனும் செய்கிறான். ஜனரஞ்சகம் என்பது சுஜாதாவின் கலை. அதுதான் அவரது எழுத்துக்களை இன்னும் வாசிக்க வைக்கிறது ஆயிரக்கணக்கான இளைஞர்களை.

எளிமையான, சிக்கலற்ற கதைக்களம், வழக்கமான நாடகத்திருப்பங்களுடன். சுஜாதாவின் எழுத்துக்கு மாறாக சாதாரணத்தை உள்ளடக்கியது. கதைக்களம் அசாதாரணமானது அல்ல, ஆனால் மிகவும் இயல்பான, நம்மால் தொடர்புபடுத்திக்கொள்ளக்கூடிய கதாபாத்திரங்கள்தான் இதன் பலம்.

இங்கு உணர்வுகளுக்கும் உணர்ச்சிகளுக்கும் முக்கியத்துவம் — கதைக்களத்துடன் அழகாகப் பின்னப்பட்டிருக்கின்றன. ஒவ்வொரு கதாபாத்திரத்திலும் வலுவான குணாம்சம் இருக்கிறது.

மூளை vs மனம் என்ற மோதலை மீண்டும் மீண்டும் கேட்டிருக்கிறோம், அனுபவித்தும் இருக்கிறோம். நடைமுறைவாதம் vs விருப்பங்கள் — இதில் எது சரி என்று சொல்வது கடினம். உண்மையான காதல் வஞ்சனை, தோல்வி, நிராசை ஆகிய தடைகளை அறியாது. காலத்தோடும் நம்பிக்கையோடும் அது வலுவாகவும் பொறுப்பாகவும் மாறுகிறது.

பல கேள்விகள் நிலுவையில் இருக்க, கதையின் இறுதியில் ஆசிரியரின் குறிப்பு ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்க நியாயத்தைத் தருகிறது. தனித்துவமான கதைக்களம் இல்லை என்றாலும் தாக்கமான வாசிப்பு.

புத்தகக் கண்காட்சியில் அப்பா எளிமையான தமிழ் நாவல்கள் சிலவற்றை வாங்கி வந்தார் — பெரும்பாலும் ஜெயகாந்தன் மற்றும் சுஜாதா. இது அமெரிக்காவுக்கு விசா வாங்குவதைப் பற்றிய புத்தகம் என்று நினைத்து வாங்கியிருக்கிறார். மூன்று பக்கம் படிக்கும்போதே இது "ஆனந்த தாண்டவம்" படமாக எடுக்கப்பட்ட புத்தகம் என்று புரிந்தது — அந்தப் படத்தை கே.டி.வியில் குறைந்தது ஐந்து முறை பார்த்திருக்கிறேன்.

நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு சுஜாதா படிப்பது என்பது தமிழில் ஆங்கிலம் கலந்த எழுத்தைப் பழக்கிக்கொள்வது. 80களில் நம் பெற்றோர் கல்லூரியில் படித்திருக்கக்கூடிய வகையான புத்தகம் இது. பாலுணர்வு கலந்த சூழல், "யதார்த்தமான" எழுத்து — நடுத்தர வர்க்க வாசகர்களைச் சரியாகப் பிடிப்பதில் சுஜாதா அரசன்.

கதை தெரிந்திருந்தாலும் ஈர்க்கும் வாசிப்பாக இருந்தது. மசாலா நாவல்தான், ஆனால் அந்த உலகுக்குள் நம்மை இழுத்துச் சென்று கதாபாத்திரத்துக்காக மனம் கலங்க வைக்கிறது. நல்ல சிறிய வாசிப்பு. இனி மீண்டும் படம் பார்க்கப் போகிறேன்.