Reviews for என் இனிய இயந்திரா

விஞ்ஞான தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியானது ஒரு நாட்டின் வளர்ச்சிக்கு இன்றியமையாத ஒன்றாகும். நல்ல அரசாங்கம் மக்களுக்குப் பயன்படும் விதமாக விஞ்ஞானத்தை வளர்த்தெடுத்தால் அது நனிநற்சமூகமே! ஆனால் சர்வாதிகாரிகள் தன் சுயநலத்திற்காக மக்களை அடிமைப்படுத்தும் விதமாக விஞ்ஞானத்தைப் பயன்படுத்தும்போது அங்கு நிகழ்வது பிறழ்ந்த உலகே!

அப்படிப்பட்ட பிறழ்ந்த சமூகத்தைக் கதைக்களமாகக் கொண்டு சுஜாதா வடிவமைத்ததே இந்த 'என் இனிய இயந்திரா' நாவல். இயந்திரங்கள் எது, மனிதர்கள் யார் என்று வேறுபாடு கண்டறிய முடியாத அளவிற்கு விஞ்ஞானத்தால் வளர்ந்த நாடு அது. மனிதர்கள் தங்கள் பெயர்களைவிட எண்களைக் கொண்டே அறியப்படுவார்கள்.

நிலா-சிபி தம்பதியினர் இக்கதையின் முக்கிய கதாபாத்திரங்கள். ஹாலோகிராபிக் டெர்மினல்கள், மனித ரோபோக்கள், விலங்கு ரோபோக்கள் என அற்புதமான எதிர்காலத்தை சுஜாதா படைத்திருக்கிறார். ரவி என்னும் கதாபாத்திரம் வைத்திருக்கும் ரோபோ நாய்தான் ஜீனோ. அரசின் அனுமதி இருந்தால் மட்டுமே குழந்தை பெற்றுக்கொள்ள முடியும், மனிதர்களின் வாழ்நாட்களை நிர்ணயிப்பதும் அரசே.

ஜீவா என்ற பிரதமரின் பெயரில் ஒளிந்திருக்கும் சுஜாதாவின் எள்ளல் நாவலின் முடிவில் வெளிப்படுவது அபாரம். புத்தக வாசிப்பு பழக்கம் இருந்தால் இரும்பு இயந்திரங்களுக்கும் இருதயம் முளைக்கும் என்பதை ஜீனோவின் கதாபாத்திர பரிணாமம் அழகாகச் சொல்கிறது.

விறுவிறுப்பும் விஞ்ஞானமும் நிறைந்த பக்கங்கள், கூடவே ஜீனோவின் சாகசங்கள் — வாசகர்களை ஒரே மூச்சில் வாசிக்க வைக்கும் சுஜாதாவின் எழுத்து மிகச் சிறப்பு. அனைவரும் வாசிக்க வேண்டிய முக்கிய படைப்பு.

காலத்தைத் தாண்டிய சிந்தனைகள். ஒரு நூற்றாண்டிற்கு அப்பால் நின்று தொலைநோக்கோடு எழுதப்பட்ட கதை. சிந்தனையின் அளவுகோல் — சுஜாதா.

பள்ளி/கல்லூரி நாட்களில் படித்த நாவல். அந்தக் காலத்தில் மிகவும் ரசித்துப் படித்த நினைவு இன்னும் இருக்கிறது.

கதையில் நிறைய லாஜிக் ஓட்டைகள் இருக்கின்றன. போகப்போக சுவாரசியமே இல்லாமல் போய்விட்டது.

இது ஒரு சர்வாதிகார நாட்டில் நடக்கும் அறிவியல் புனைகதை — தொழில்நுட்பம் உச்சத்தை எட்டி, மக்கள் சிந்திக்கும் திறனையே இழந்துவிட்ட உலகம். கதை நிலா, ரவி, மனோ, சிபி, ஜீவா மற்றும் முக்கியமாக ஜீனோவைச் சுற்றி நகர்கிறது.

இந்தப் புத்தகம் 1980களில் எழுதப்பட்டதால், இன்றைய வாசகர்களுக்கு அவ்வளவு ஈர்க்கும் வகையில் இல்லை. படிக்கும்போது ஜார்ஜ் ஆர்வெல்லின் 1984 நாவலின் சாயல் தெரிகிறது. அறிவியல் புனைகதை என்றாலும் கதையில் சில இடங்களில் லாஜிக் இல்லாமல் இருக்கிறது.

4-5 மணி நேரத்தில் படித்து முடிக்கலாம், ஒரு முறை முயற்சிக்கலாம். ஆனால் இந்தப் புத்தகத்திற்கு இவ்வளவு புகழ் தேவையா என்பது சந்தேகமே — 1980களில் எழுதப்பட்டது என்பதால் பொறுத்துக்கொள்ளலாம்.

சுஜாதா இந்தப் புத்தகத்தை 1970களில் எழுதினார் — 2020-ல் நடப்பதாக அமைக்கப்பட்ட ஒரு சர்வாதிகார உலகம், ஹாலோகிராபிக் ப்ரொஜெக்ஷன்கள், சுயமாகக் கற்கும் ஆண்ட்ராய்டு ரோபோக்கள், அரசால் எல்லாமே நிர்ணயிக்கப்படும் சமூகம். கதையின் விவரணை மிகவும் நம்பகமாகவும் தர்க்கரீதியாகவும் உள்ளது — இதில் சில கற்பனைகள் ஏற்கனவே நனவாகிவிட்டன.

த்ரில்லராக அமைக்கப்பட்ட இக்கதை ஒரு கணமும் வேகம் குறையாது. நிலாவுக்கு அரசிடமிருந்து குழந்தை பெறும் அனுமதி கிடைக்கிறது — அதே நாளில் ரவி என்பவன் குடியிருப்பாளராக வருகிறான். கணவன் காணாமல் போகும்போது, ரவியும் அவனது கற்கும் நாய் ஜீனோவும் நிலாவுக்கு உதவுகிறார்கள் — இது இறுதியில் சர்வாதிகாரியைக் கொல்லும் சதியில் கொண்டுபோய் விடுகிறது.

ஜீனோவின் பாகம் அற்புதமாக உள்ளது. நரம்பு வலையமைப்புகள் (neural networks) அப்போது தொடக்க நிலையில் கூட இல்லை என்பதை நினைத்தால் ஆச்சரியமாக இருக்கிறது! கதையில் சில இடங்களில் சதித்திட்டத்தில் பெரிய லாஜிக் ஓட்டைகள் உள்ளன, ஆனால் அது அடுத்த பாகத்தைப் படிப்பதிலிருந்து என்னைத் தடுக்கவில்லை. ஆசிமோவ் இந்தப் புத்தகத்தைப் பார்த்தால் பெருமைப்பட்டிருப்பார்.

ரொம்பவே மேம்போக்காக எழுதினாற்போல இருக்கு. ஜார்ஜ் ஆர்வெல்லின் 1984 நாவல் கதையை எடுத்து அதுல ஜீனோவைச் சேர்த்துக் கொடுத்திருக்காரு. 1984 நாவல் ஒரு தரமான ஸ்காட்ச் என்றால், அதிலிருந்து ஒரு மூடி எடுத்து ஒரு லிட்டர் தண்ணீரில் கலந்து குடிச்சாற்போல சப்புன்னு இருக்கு. யானைக்கும் அடி சறுக்கும்.

இது எழுதப்பட்ட ஆண்டு 1986 என்பதற்காக மட்டுமே இந்தப் புத்தகத்திற்கு ஐந்து நட்சத்திரங்கள் கொடுக்கலாம். இம்மாதிரி சிந்தனை உள்ள மற்றொரு எழுத்தாளர் கிடைப்பது கடினம் என்றே தோன்றுகிறது.

ஜீனோ என்னும் இயந்திர நாய் கதாநாயகன். உணர்ச்சிகள் அற்ற இயந்திரமாக விஞ்ஞான விதிகளைப் பேசித் திரிகிறது. மெதுவாக மனிதனைப் போல் பயம், சிரிப்பு என்று உணர்ச்சிகளைக் கற்றுக்கொள்கிறது. எந்திரன் படத்தின் விதையை அன்றே விதைத்திருக்கிறார் வாத்தியார்.

வாத்தியார் வாத்தியார்தான்.. :-)

"நான் சிபி, நீ நிலா" — இந்த வசனம் சிறுவயதில் தூர்தர்சனில் ஒரு நாடகத்தில் பார்த்த நினைவு. அந்தக் கதை எனக்கு நினைவில்லை, ஒருவேளை இந்தக் கதையாகக் கூட இருக்கலாம்.

2021-ல் நடப்பதாக அமைக்கப்பட்ட இக்கதையில், நிலா என்ற பெண்ணை வாயிலாகக் கதை நகர்கிறது. ஜூனோ என்ற இயந்திர நாய் அவளுக்குக் கிடைத்த 'என் இனிய இயந்திரா'. ஓர் சர்வாதிகாரியின் கையில் கிடைக்கும் விஞ்ஞான வளர்ச்சி எத்தகைய ஆபத்தை விளைவிக்கும் என்பதை அழகாகச் சொல்கிறது — குழந்தை பெற்றுக்கொள்ளக் கூட அரசின் அனுமதி பெற வேண்டும் என்றளவுக்கு!

ஒரு மணி நேரம் படிக்கலாம் என்று தொடங்கினேன், படித்து முடித்துத்தான் வைத்தேன். படிக்கும்போதுதான் எந்திரன் படத்திற்கு சுஜாதா எவ்வளவு அடித்தளம் அமைத்திருப்பார் என்று தோன்றுகிறது.

கதையில் சில இடங்களில் லாஜிக் இடறுவதாக எனக்குத் தோன்றியது — அதற்கு 'மீண்டும் ஜீனோ' என்ற அடுத்த புத்தகத்தில் பதில் இருக்கும் என நம்புகிறேன்.

80களில் தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்த ஒரு மனிதர் இவ்வளவு தூரம் முன்னோக்கி சிந்திக்க முடியும் என்பதே ஆச்சரியம். சுஜாதா ஒரு அதிசயம். எந்திரன் திரைப்படத்தின் விதை இங்கேதான் விதைக்கப்பட்டது.