Reviews for உடையார் பாகம் 1

இரண்டாம் பாகத்தைத் தொடர ஆவலாக இருக்கிறது.

இந்த நாவலின் முதல் பாகம் சோழ சாம்ராஜ்யம், அதன் அரசியல், எதிரிகள், பேரரசரின் பெரிய கோவில் கட்டும் ஆவல் ஆகியவற்றைச் சுற்றி நகர்கிறது. பொன்னியின் செல்வனின் தொடர்ச்சியாகச் சொல்லப்பட்டாலும், செம்பியன் மாதேவி போன்ற கதாபாத்திரங்கள் முற்றிலும் வேறொரு கோணத்தில் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளன.

மர்மங்களை அவிழ்க்கும் சுவாரசியம் இல்லாததால் அடுத்த பாகத்தைத் தொடரும் ஆவல் குறைவு. ஆனால் பொன்னியின் செல்வனிலிருந்து விலகி, புதிய பார்வையில் படிக்கும்போது நல்ல நாவல்.

நம் அன்பான பெரிய கோவிலைக் கட்டுவது என்ற கருப்பொருளின் மீதான பற்றால் மதிப்பீடு சற்று சார்பானதுதான். ராஜராஜ சோழனுக்கும் மகன் ராஜேந்திர சோழனுக்கும் இடையிலான கோவில் கட்டும் கருத்து வேறுபாட்டைப் பற்றி பேசுகிறது.

ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும் நம்மை வியக்க வைக்கும் வரலாற்றுச் சின்னத்தைக் கட்ட ராஜராஜன் எதிர்கொண்ட சவால்களை விவரிக்கிறது. பாலகுமாரன் சில இடங்களில் பேய்கள் மற்றும் கரும்பூசணியத்தை பயன்படுத்தியிருப்பது நம்பகத்தன்மையைக் குறைத்தாலும், அடுத்து என்ன நடக்கும் என்ற எதிர்பார்ப்பை உருவாக்குகிறது.

இந்தப் புத்தகத்தை பொன்னியின் செல்வனோடு ஒப்பிடாமல் இருக்க முடியவில்லை. பொன்னியின் செல்வனின் தொடர்ச்சியாக எழுத ஆசிரியர் அதிக முயற்சி எடுத்துள்ளார்.

2010-ல் பொன்னியின் செல்வன் படித்தபோது மிகவும் ரசித்தேன். ஆனால் உடையார் படித்த பிறகு, பொன்னியின் செல்வனை மீண்டும் படிக்கப் பயமாக இருக்கிறது - சிறுவயதில் ரசித்த படங்களை மீண்டும் பார்க்கப் பயப்படுவது போல.

இந்தப் புத்தகத்தைப் படிக்கவில்லை - சோழர்களோடு வாழ்ந்தேன் என்றே சொல்ல வேண்டும்! ஒவ்வொரு நிகழ்வும் என்னைச் சுற்றி நடப்பது போல் மாயையில் மூழ்கினேன்.

ஆயிரம் முறையாவது என் அம்மாவிடம் சோழர்கள் மீதான என் ஏக்கத்தைச் சொல்லியிருப்பேன். சோழப் பேரரசின் ஒரு அங்கமாக இருக்க வேண்டும் என்ற ஆசை எவ்வளவு பெரியது! கிருஷ்ணன் ராமன், பஞ்சவன் மாதேவி, கருவூர்த்தேவர், அருண்மொழி போன்ற நம்பகமான தோழர்கள் இருக்கும்போது ஒரு நாடு செழிக்காமல் இருக்குமா?

ராஜராஜன் மட்டும் புகழப்பட வேண்டியவர் அல்ல - அவரைச் சுற்றியிருந்த ஒவ்வொருவரும், பேரரசின் ஒவ்வொரு குடிமகனும் பாராட்டுக்குரியவர்கள். இந்தப் புத்தகத்தைப் படித்தால் போதாது - அதில் குறிப்பிடப்படும் ஒவ்வொரு இடத்திற்கும் நேரில் சென்று உணர வேண்டும்.

திறமையாக எழுதப்பட்ட வரலாற்றுப் புதினம். பொன்னியின் செல்வனின் அதிகாரப்பூர்வமற்ற தொடர்ச்சியாகக் கருதப்பட்டாலும், பாலகுமாரன் முற்றிலும் வேறொரு கோணத்தில் வரலாற்று நிகழ்வுகளை அணுகியுள்ளார்.

உத்தம சோழன், செம்பியன் மாதேவி போன்ற கதாபாத்திரங்கள் பொன்னியின் செல்வனில் சித்தரிக்கப்பட்டதற்கு முற்றிலும் மாறாக உள்ளன. ஆதித்த கரிகாலன் படுகொலையும் வேறொரு பார்வையில் சொல்லப்பட்டுள்ளது.

ஆனால் ஆதித்த கரிகாலன் படுகொலை போன்ற முக்கிய வரலாற்று நிகழ்வுகளில் கரும்பூசணியம் கலக்கப்பட்டிருப்பது பிடிக்கவில்லை. கல்கியின் வரலாற்றுப் புதினங்களில் இது போன்ற அமைதியற்ற கூறுகள் நினைவில் இல்லை. ஆனாலும் கதையோட்டம் சுவாரசியமாகவும் ஈர்க்கும் வகையிலும் இருக்கிறது.

உடையாரை வாசிக்கத் துவங்கிய போது ஒரு தனி மனிதனின் கதை தானே என்ற எண்ணம் தோன்றியது. ஆனால் படிக்கப் படிக்க இது தனி மனித சரித்திரம் மட்டுமல்ல - தமிழரின் பண்பாடு, பழக்க வழக்கங்கள், தேச உணர்வு, பெண் சுதந்திரம், உணவு, போர் முறை, கட்டிடக்கலை, கணித அறிவு, வீரம் ஆகியவற்றை வேறொரு பரிமாணத்தில் கண் முன்னே கொண்டு வந்து நிறுத்தி நம்மையும் பயணப்பட வைக்கிறது.

பெரிய கோயில் கட்டியதிலாகட்டும், காந்தளூர்ச் சாலை, மேலைச் சாளுக்கிய போராகட்டும் - அனைத்து விஷயங்களையும் கண் முன்னே நிறுத்திய விதம் வியப்பே. ஒவ்வொரு முறை பெரிய கோவில் போகும்போதும் ராஜராஜரும் பஞ்சவன் மாதேவியும் நிற்கிறார்களோ என்று பார்க்கத் தோன்றுகிறது.

சோழம் சோழம் சோழம் என மனதில் கூறிக்கொண்டு கண்ணீரோடு விடைபெற்றேன்.

மூச்சடைக்க வைக்கும் நாவல். பெரும்பாலும் மனிதர்களின் ஆளுமைகளையும், ஒவ்வொருவரின் பார்வையில் நிகழ்வுகள் எப்படி மாறுகின்றன என்பதையும் பேசுகிறது.

பொன்னியின் செல்வன் படிக்கும்போது கல்கியின் படைப்பாற்றலை முழுமையாக உணர முடியவில்லை - வரலாற்று உண்மைகள் என்று நினைத்திருந்தேன். ஆனால் உடையார் படித்த பிறகு, கல்கி மற்றும் பாலகுமாரன் இருவரின் கற்பனை வளமும் புரிகிறது.

நாவல் மிகவும் வித்தியாசமானது - குடும்பத்திற்குள் எண்ணங்களிலும் செயல்களிலும் நிகழும் அரசியல், அமைச்சருக்கும் அரசருக்கும் இடையிலான உறவு, எதிரிகளின் மனக்குற்ற உணர்வு, ராணிகளின் அரசியல் குறித்த அவநம்பிக்கை, ஒற்றர்கள், கரும்பூசணியம் - எல்லாமே கவனிக்க வேண்டியவை.

கோவில் கட்டத் தொடங்குவதற்கான திட்டமிடலும் சிந்தனை செயல்முறையும் மிகச்சிறப்பு. தொடக்கமே இவ்வளவு சிந்தனை தேவைப்படுத்தினால், தொடர்ந்து கட்டி முடிப்பதற்கு என்ன தேவைப்பட்டிருக்கும் என்று வியக்க வைக்கிறது.

ஸ்ரீ இராஜராஜ சோழர் இலங்கையில் உயரமான புத்த விகாரைகளைப் பார்த்து, அது போன்றே சிவபெருமானுக்கும் ஒரு உயரமான கற்றளியை தஞ்சையில் எழுப்ப ஆவல் கொள்கிறார். சோழ சக்ரவர்த்தியாக முடிசூட்டிய பிறகு, தனது நீண்ட நாள் கனவை நிறைவேற்ற ஆரம்பிக்கிறார்.

கோவில் கட்ட ஆரம்பித்து முடிக்கும் வரை பல சவால்கள் - பாண்டிய ஆபத்துதவிகளின் சூழ்ச்சி, ராஜேந்திரனின் எதிர்ப்பு, போர்க்கைதிகள் மூலம் எழும் அபாயம், சமூகங்களிடையே உள்ள மோதல்கள், நாரத்தா மலையிலிருந்து பாறைகளை கொண்டு வருவதன் சிரமம், மேலைச்சாளுக்கியர்களின் தாக்குதல், நம்பூதிரிகளின் படுகொலை முயற்சி.

இந்த அத்தனை சவால்களையும் வெற்றிகரமாக சந்தித்து, பஞ்சவன்மாதேவி, ராஜேந்திர சோழர், குஞ்சரமல்லர், பிரம்மராயர் கிருஷ்ணன் ராமன் ஆகியோர் துணையுடன் மகத்தான கற்றளியை எழுப்பி சரித்திரத்தில் நிற்கிறார் ராஜராஜர்.

பாலகுமாரன் ராஜராஜரின் அந்தப்புர வாழ்வையும், ஜாதிவெறி, அந்தண துவேஷம் போன்ற சமூக யதார்த்தங்களையும் ஒளிவு மறைவில்லாமல் சித்தரித்துள்ளார். சீராளன்-உமையாள் காதலும், பஞ்சவன் மாதேவி-ராஜராஜர் காதலும் அற்புதமான பகுதிகள்.

சில கதாபாத்திரங்கள் முடிவு தெரியாமல் போவது குறையாக இருந்தாலும், ராஜராஜ சோழர் உயிர் பிரியும் காட்சி படிப்பவரை நெகிழ வைக்கிறது. உடையார் - படிக்க, பாதுகாக்க, மீண்டும் படிக்க!

பொன்னியின் செல்வனில் இளமையான அருள்மொழியைப் பார்த்துவிட்டு, மத்திம வயது கம்பீர ராஜராஜ சோழரை உடையாராக இந்த நூலில் பார்ப்பது ஒரு புது அனுபவம்.

தமிழர் கட்டடக்கலையின் உச்சமான தஞ்சை பெரியகோவிலை மையமாக வைத்து நகரும் இந்தப் புத்தகம், ஆற்றல் மிக்க கருவிகள் எதுவும் இல்லாத காலத்தில் 8000 கிலோ எடை கொண்ட பாறையை 216 அடி விமானத்தின் மீது எப்படி கொண்டு சென்றிருப்பார்கள் என்ற வியப்பை இன்னும் அதிகமாக்குகிறது.