"மானு, இனிமே என்கிட்ட இருந்து விலகி போகணும், மறைஞ்சு போகணும்னு நினைக்காத. ஏன்னா, ஏற்கனவே நான் உன் வாழ்க்கைல வந்துட்டேன்." என கூறி லேசாக புன்னகைத்தான் கண்ணன். அழுத்தமாக கூறியவனின் வார்த்தைகள் அவளை கோபமடையச் செய்ய, "ஓ... என்னோட விருப்பம் உங்களுக்கு முக்கியமில்லையா?" என குரல் கரகரக்க கேட்டவளின் கண்களில் என்ன இருந்தது என அவனால் கண்டறிய முடியவில்லை.நெற்றியை சுருக்கியவன், "மானுமா, ப்ளீஸ்டா. நான் சொல்றதை ஏன் புரிஞ்சுக்க மாட்ற. உன்னோட விருப்பம் தான் எனக்கு முக்கியம். ஆனால், என்னை நீ புரிஞ்சுக்க மாட்டீயா? நான், என்னால நீ இல்லாம இருக்க முடியலை டி. ரொம்ப தவிக்க வைக்கிற மானு என்னை. என்னால முடியலை, பைத்தியம் பிடிக்குது நீ இல்லாம. ப்ளீஸ் மானு, என் வாழ்க்கைல உன்னை வர சொல்லலை. உன்னோட வாழ்க்கைல என்னை ஏத்துக்கோ மானு." தவிப்பாக அத்தனை தவிப்பாக முணுமுணுத்தவனின் கண்கள் அவள் மீதே நிலைத்து இருந்தது. சட்டென பார்வையை அவன் மீது இருந்தகற்றி, "வாங்க..." என்றாள்.