"அவருக்கு என்ன ஆச்சு டாக்டர்? என்னை யாருன்னு கேட்குறாரு. ஹெல்த்ல இம்ப்ரூவ்மென்ட் இருக்கா?" என்று வரிசையாக கேள்விகளை அடுக்க,

"ரிலாக்ஸ் மிஸஸ் சஹஸ்ரா. பேஷண்ட்க்கு நினைவு திரும்புனதே நல்ல சிம்ப்டம் தான். தலையில அடிபட்டதுனால, அம்னீசியா ஏற்பட்டு இருக்கு அவருக்கு. அதுக்காக அவரோட பாஸ்ட் எல்லாத்தையும் மறக்கல. சில விஷயங்களை, சில சம்பவங்களை மறந்துருக்காரு." என்றவரை புரியாத பாவனையுடன் நோக்கினாள்.

நினைவுகள் கலைய, தீரன் அறைக்குள் மெதுவாக நுழைந்தாள் சஹஸ்ரா. அவன் அப்போது தான் படுக்கையில் இருந்து எழ முயற்சித்துக் கொண்டிருந்தான்.

அதில் அவசரமாக உதவிக் கரம் நீட்டியவள், "என்ன வேணும்? என்னை கூப்பிட்டு இருக்கலாம்ல..." என இயல்பாக அவனை அமர வைக்க, அவனிடம் பதில் இல்லை.

"தீ... தீரன்..." அவள் மெல்லிய குரலில் அழைக்க, ஆர்ப்பாட்டம் இல்லாமல் தன் தீர்க்க விழிகளை அவள் மீது செலுத்தினான்.

இதுவரை, அப்பார்வையை அறியாதவளுக்கு லேசாக உதறல் எடுத்தது.

அதே அழுத்தத்துடன், "யார் நீ?" என அவன் வினவ, மீண்டும் ஒரு அதிர்வு அவளுள் உருவாக,

பின், மெல்ல இயல்புக்கு வந்தவள், "நான் சஹஸ்ரா. உங்க... உங்க... வைஃப்." என்றாள் தட்டுத் தடுமாறி.

ஒரு கணம் லேசர் பார்வை வீசியவன், "ஓ!" என்று விட்டு அமைதியானான்.

அதற்கு மேல் என்ன பேசுவது என்று புரியாமல், "நீங்க ரெஸ்ட் எடுங்க. நான் வெளிய இருக்கேன். ஏதாவது வேணும்ன்னா கூப்டுங்க." என்றவள், வெளியில் செல்ல எத்தனிக்க கணவனின் குரல் அவளைத் தடுத்தது.

"நமக்கு கல்யாணம் ஆகி எவ்ளோ நாள் ஆகுது?" தீரன் சலனமின்றி கேட்க,

"இருபது நாள் இருக்கும். கல்யாணம் ஆகி பத்து நாள்ல தான் உங்களுக்கு ஆக்சிடென்ட் ஆகிடுச்சு. ஆனா, யாரும் என்கிட்ட சொல்லவே இல்ல. இப்ப தான் தெரியும்." என்றாள் விழியைத் தாழ்த்தி.

சில நொடி மௌனத்திற்கு பிறகு, "கொஞ்ச நேரம் முன்னாடி அழுதியே... அது எனக்காகவா?" அவன் மீண்டும் கேள்வி எழுப்ப,

அதில் நிமிர்ந்தவள், புரியாமல் "ம்ம்... உங்களுக்கு தான அடிபட்டு இருக்கு. அதுவும் இப்ப நீங்க என் ஹஸ்பண்ட். அப்போ உங்களுக்காக தான் நான் அழுக முடியும்." என்றதில்,

"ஓ! அவ்ளோ லவ்வா? நம்ம லவ் பண்ணி கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டோமா என்ன?" அவன் யோசனையுடன் கேட்க, சஹஸ்ரா திடுக்கிட்டுப் போனாள்.

இதற்கு என்ன பதில் கூறுவது?

"அது... அது.... வந்து..." பெண்ணவள் தடுமாற, ஆணவனோ சுவாரஸ்யத்துடன் அவளை ஏறிட்டு,

"சொல்ல முடியாத அளவு லவ் பண்ணுனோமோ. இவளோ யோசிக்கிற? ஒருவேளை உனக்கும் மெமரி லாஸ் ஆகிடுச்சா ச... சஹஸ்ரா... ரைட்?" என்று வினவளுடன் முடித்தான்.

தீரனும் சஹஸ்ராவும் தங்களின் காதல் உலகில் சஞ்சரிக்க, மீண்டும் இருவரும் வீட்டை நோக்கி சென்றனர்.

இப்பொழுது சஹஸ்ரா அவனை ஓரக்கண்ணில் ரசித்தபடி வர, அவன் பார்க்கும் போது பார்வையை திருப்பிக் கொண்டாள்.

"திருட்டுத் தனமா சைட் அடிக்கணும்ன்னு அவசியம் இல்ல சஹி. அதுக்கும் ஞாபகம் வரணுமா என்ன?" நக்கல் நகையுடன் கேட்க, அவள் கண்ணை மூடித் திறந்து, அசடு வழிந்தாள், தன்னை கண்டுகொண்டானே என்ற கூச்சத்தில்.

இன்னும் அவன் கேலியாய் புன்னகைத்திருப்பதை உணர்ந்து, "அது... நீங்க நல்லா பாடுனீங்க. அத சொல்ல தான் பார்த்தேன்." என உதட்டைக் கடித்தவளைக் கண்டு இன்னும் பெரிதாக இதழ் விரித்தான்.

இருவருக்குள்ளும் மௌன போராட்டம் நிகழ, மனம் முழுதும் பொங்கும் ஆர்ப்பரிப்புடன், அவனைக் காண இயலாமல் அடுக்களைக்குள் புகுந்து கொண்டாள்.

அவனுக்காக பாலை காய்ச்சியவள், கப்பை எடுக்கப் போகும் போது, அவளது கழுத்தில் வெப்ப மூச்சு பரவியது.

அது தன்னவன் தான் என்று புரிந்ததில், நகரத் தோன்றாமல் உறைந்திருக்க, சிவந்திருந்த செவி மடலுக்கு முத்தமிட்டவன், மெல்லிய குரலில் விட்ட பாடலைத் தொடங்கினான் ரசனையுடன்.

நீலம் கொண்ட கண்ணும் நேசம் கொண்ட நெஞ்சும் காலம்தோறும் என்னை சேரும் கண்மணி

பூவை இங்கு சூடும் பூவும் பொட்டும் யாவும் மன்னன் எந்தன் பேரை கூறும் பொன்மணி

காலை மாலை ராத்திரி காதல் கொண்ட பூங்கொடி ஆணை போடலாம் அதில் நீயும் ஆடலாம்

விட்டால், காதுகளுக்குள் இதழ்களை மூழ்கி இருப்பான். அவளோ முற்றிலும் மெய்மறந்திருக்க, அவளை அவன் புறம் திருப்பியவன், இறுக்கி அணைத்து, அவள் கழுத்தில் முகம் புதைத்து மீண்டும் தொடர்ந்தான் உருகலுடன்.