“என்னோட ப்ரைவசில மூணாவது மனுஷங்க தலையை நுழைக்கிறது எனக்கு பிடிக்காது”

அவள் மூணாவது மனுஷங்க என கூறியதும் கோபம் கொண்டவன், “அவங்க என்னோட அம்மா” என்றான் அவளை திருத்தும் விதமாக.

“சோ வாட், கணவன் மனைவி உறவுல மத்தவங்க எல்லாருமே மூணாவது மனுஷங்க தான். அதுவும் என்னோட டிரஸ் கோட் பத்தி அவங்க எப்படி பேசலாம்” என்றாள் காரமாக.

திருமணம் ஆன முதல் நாள் கணவனும் மனைவியும் கட்டில் சண்டை போடுவதை விட்டு விட்டு வார்த்தை சண்டை போட்டுக்கொண்டிருப்பதை கண்டு அந்த கட்டில் கூட நகைத்தது.

“இந்த டிரஸ் தான் போட்டுட்டு இருந்தியா” என்றான் அவளை தலை முதல் கால் வரை ஆராய்ந்த படி நோக்கி.

“ஆமா இப்போ இதுல உங்களுக்கும் என்ன பிரெச்சனை” என்றாள் அலட்சியமாக. “கொஞ்சம் கையை தூக்கறியா” என்றான் அவன்.

“எது” அவள் திகைத்து விழிக்க அவள் கையை பற்றி மேலே தூக்கி பிடித்தவன் அப்படியே ஒரு சுழற்று சுழற்றி கண்ணாடி முன்னே நிறுத்தினான். சட்டென நிகழ்ந்துவிட்ட நிகழ்வில் திகைத்தவள், எதிர்பாராத விதமாக அவன் கையை தொட்டு மேல் நோக்கி பிடித்ததும், அதிர்ந்து போனாள். கண்ணாடி முன்னே நகர்த்தி நிறுத்தி பாரு என கண்ணால் சைகை செய்தான். என்னவென விழிகள் விரிய தன் பிம்பத்தை பார்த்தாள். அவள் சாதாரணமாக இருக்கும்போது இடை தொட்டு மறைத்த உடை இப்போது கையை உயர்த்தவும், பக்கவாட்டில் இருந்த ஓபன் வழியாக அவள் இடையை அப்பட்டமாக வெளிச்சம் போட்டு காட்டியது.

கண்ணாடியில், தெரிந்த தனது வயிறு இரவு நேர விண்மீனாய் மின்னியது. படக்கென அவனிடம் இருந்து கையை உருவிகொண்டவள் உடையை இழுத்து விட்டு சரி செய்து கொண்டாள்.

“இதைத்தான் அம்மா சொல்லி இருப்பாங்க, நீ படிக்கட்டுல இறங்கி வரும்போதே அம்மா பார்த்திருப்பாங்க அதான் சொல்லிருக்காங்க. மற்றபடி உன்னை குற்றம் சொல்ல நினைச்சிருக்க மாட்டாங்க. எதையும் அவசர புத்தியோடவே பார்க்காத, இங்கே யாரும் உனக்கு எதிரி இல்லை. அதை மனசில வச்சுக்கிட்டா நமக்கு நல்லது” என்று கூறிவிட்டு மெத்தையில் ஏறி குப்புற படுத்து விட்டான்.

என்ன முதல் நாளே இப்படி பல்பு வாங்கியாச்சு என யோசித்தபடி நின்று இருந்தவளை, தலையை மட்டும் நிமிர்த்தி பார்த்தவன், “அப்பறம் நாம ரெண்டுபேரும் கணவன் மனைவின்னு சொன்னதுக்கு தாங்க்ஸ், அந்த நினைப்பு எப்பவும் மனசுல இருந்தா சரி” என்று விட்டு கண்களை மூடி கொண்டான்.

இப்போ இவர் என்ன சொல்ல வராரு, குழப்பத்துடன் இருந்தவள் அவன் உறங்கி விட்டான் என்பதை உறுதி செய்து கொண்டு மீண்டும் கண்ணாடி முன்பு நின்று எக்சர்சைஸ் செய்வது போல கையை மேலே கீழே என உயர்த்தி இறக்கி உடையை பார்த்து கொண்டாள்.

‘இந்த சைட் ஓபன் எப்படி மறந்து போனேன், என தலையில் தட்டி யோசித்தாள். அவள் படிகளில் இறங்கி வரும்போதே தலைமுடியை உயர்த்தி கொண்டையாக இட்டுக்கொண்டே தான் வந்தாள். அப்போது தான் அந்தம்மா பார்த்திருக்கணும் என முடிவுக்கு வந்தாள். ஆனாலும் மனம் சமாதானம் அடையவில்லை என்னடி இப்படி பண்ணிட்ட என புலம்பிக்கொண்டிருக்க, “நாளைக்கு காலையிலே வெளிச்சத்துல இன்னும் நல்லா பார்க்கலாம், இப்போ லைட் ஆஃப் பண்றியா எனக்கு தூக்கம் வருது” என்றான் அவன்.

அவன் உறங்காமல் இருந்ததிலும், அவள் கண்ணாடியில் அப்படியும் இப்படியுமாக தன்னை தானே பார்த்து கொண்டதை கண்டு விட்டதிலும் அதிர்ந்து போனவள். அவனை உறுத்து விழித்தபடியே விளக்கை அணைத்து விட்டு படுத்து கொண்டாள்.