Reviews for நைலான் கயிறு

2024இன் 16வது புத்தகம்; மதிப்பீடு: 4/5

வேகமான மற்றும் ஈர்க்கும் த்ரில்லர்!

இது சுஜாதாவின் முதல் வெளியான நாவல் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. 1970களில் வெளியான இது இன்றும் வாசகர்களை ஈர்க்கிறது — அடுக்குகளாக அமைந்த கதை சொல்லலும் இயல்பான உரையாடல் நடையும் இதற்குக் காரணம். மிகவும் ரசித்தேன்!

நல்ல அடிப்படை விசாரணைக் கதை.

எழுத்தாளர் பல மருத்துவ சொற்களைக் கற்றுக்கொண்டு பயன்படுத்தியிருக்கிறார். ஒரே அமர்வில் படித்து முடிக்கக்கூடிய கதை. கதை தடையின்றி நகரும் விதம் பிடித்தது — எங்கும் இடைவெளியோ விடுபட்ட பகுதிகளோ உணரவில்லை. குறிப்பாக ரயில் காட்சியும், மற்றவர்களின் உரையாடல்களால் கதாநாயகனின் சிந்தனை வடிவமைக்கப்படுவதும் ரசிக்கத்தக்கது.

"கதவு திறந்தது. திறந்தவன் நம் கதாநாயகன் இல்லை. பார்க்கப்போனால் ஒன்று இரண்டு மூன்று என்று ஐநூறு வரை எண்ணுங்கள். அதற்குள் திறந்தவன் இறந்துபோவான்."

இதை மிகவும் ரசித்தேன். ஒரு உத்தியோகபூர்வ க்ளாசிக் ஹூடுனிட் — ஒரு நூலை இழுத்தால் இன்னொன்றுக்கு இட்டுச் செல்கிறது. குறிப்பாக உரைநடையும் நகைச்சுவையும் அருமை.

என் அபிமான எழுத்தாளர் சுஜாதாவின் முதல் நாவல். குமுதம் வார இதழில் தொடர்கதையாக வந்தது. இந்த நாவலுக்கு அவர் வைத்த பெயர் "சீட்டு மாளிகை" — குமுதம் ஆசிரியர் நைலான் கயிறு என்று பெயர் வைத்தார்.

மர்மமாகக் கொலை செய்யப்பட்டிருக்கிறார் ஒரு நபர். சந்தேகத்தின் அடிப்படையில் ஒருவரைக் கைது செய்கிறார்கள், ஆனால் சரியான சாட்சி இல்லாததால் விடுதலை செய்கிறார்கள். ஓய்வு பெறப்போகும் காவல் துறை அதிகாரி ஒருவர் உண்மையான கொலையாளியைக் கண்டுபிடிப்பதே கதை.

வாய்ஸ் ஓவர் ப்ளாட் மற்றும் பேரலல் நேரேட்டிவ்ஸ் மூலமாக சுஜாதா மிக அருமையாக இந்த க்ரைம் த்ரில்லரை எழுதியிருக்கிறார். 1960களில் புத்தக வாசிப்பே முக்கிய பொழுதுபோக்காக இருந்தபோது வெளிவந்த இந்தத் தொடர், அந்த வாரப் பிரதிக்காக மக்கள் எப்படிக் காத்திருந்திருப்பார்கள் என்று நினைக்கும்போது வியப்பாக இருக்கிறது. கையில் எடுத்தால் முடிக்காமல் கீழே வைக்க முடியாத நாவல்!

1968இல் எழுதப்பட்ட சுஜாதாவின் முதல் நாவல் என்பதால், அந்தக் காலகட்டத்தின் சூழலை புரிந்துகொண்டு படிக்க வேண்டும். ஒரு பெண்பித்தன் கொலை செய்யப்படுகிறான், ஓய்வு பெறும் நாளில் இருக்கும் போலீஸ் அதிகாரி உண்மையான கொலையாளியைக் கண்டுபிடிக்க விரும்புகிறார் — என்ன நடக்கிறது என்பதே கதை.

சுஜாதாவின் எதிர்கால எழுத்தின் அறிகுறிகள் இந்தப் புத்தகத்தில் தெரிகின்றன. கணேஷ் இந்த நாவலில் வசந்த் மாதிரி நடந்துகொள்கிறார், இன்ஸ்பெக்டர் கதாபாத்திரம் பிற்கால கணேஷ் போல் இருக்கிறது. சுஜாதாவின் எழுத்து வளர்ச்சியைப் புரிந்துகொள்ள இந்தப் புத்தகத்தைப் படிக்கலாம்.

மற்ற புத்தகங்களுடன் ஒப்பிடும்போது கதைக்கோடு பலவீனம். சிறிய விஷயங்களுக்கு அவர் வழங்கும் விளக்கமும் புத்திசாலித்தனமும் இங்கு இல்லை. சுஜாதா ரசிகராக அவரது ஆரம்பகால எழுத்தைப் புரிந்துகொள்ள விரும்பினால் இந்தப் புத்தகம் உங்களுக்கானது.

காலத்தின் சோதனையைத் தாங்கும் ஒரு நல்ல க்ரைம் த்ரில்லர்!

சுஜாதாவின் அறிமுக நாவல் என்பதால் இதைத் தேர்ந்தெடுத்தேன் — 60களில் அவரது எழுத்து எப்படி இருந்தது என்று தெரிந்துகொள்ள விரும்பினேன். நைலான் கயிறு மூலம் நாவல் எழுத்தில் ஒரு பெரிய மாற்றத்தைக் கொண்டுவர முயன்றிருக்கிறார். அக்காலத்து எழுத்தாளர்களைப் போலல்லாமல் மிக சாதாரண பேச்சு மொழியில் எழுதியிருக்கிறார். தமிழ் நாவலில் கவர்ச்சியான ஆங்கிலச் சொற்களையும் சொற்றொடர்களையும் பயன்படுத்திய முதல் நபர்களில் சுஜாதா ஒருவர்.

கதை மிக எளிமையானது — கிருஷ்ணன் என்ற பெண்பித்தனின் கொலை விசாரணையைச் சுற்றி நகர்கிறது. போலீஸ் தவறான நபரைக் கைது செய்கிறது, கணேஷ் என்ற புத்திசாலி வக்கீல் ஆதாரமின்மையின் அடிப்படையில் விடுதலை வாங்குகிறார். பின்னர் ஓய்வு பெறும் தறுவாயில் இருக்கும் மூத்த போலீஸ் அதிகாரி தொழில்சார் திருப்திக்காக வழக்கை ஏற்கிறார்.

குறிப்பு: புகழ்பெற்ற கணேஷ் தோன்றும் முதல் நாவல் இது — இந்த ஒரு காரணத்திற்காகவே படிக்கத்தக்கது.

நைலான் கயிறு ஒரு எளிய கொலையுடன் தொடங்குகிறது. முப்பதுகளில் இருக்கும் கிருஷ்ணன் நைலான் கயிற்றால் கழுத்தை நெரித்துக் கொல்லப்படுகிறான் — கொலை செய்தவன் அவனுக்குத் தெரிந்தவனே.

ஆனால் நோக்கம் என்ன? இங்குதான் புத்தகம் உண்மையில் தொடங்குகிறது. தேவ் தவறாகக் குற்றம் சாட்டப்படுகிறான், பலவீனமான சூழ்நிலை ஆதாரங்களால் அவன் தலைவிதி முடிவாகிவிடும் போல இருக்கிறது. ஆனால் அவனது நேர்த்தியான வழக்கறிஞர் கணேஷ் நியாயமற்ற தீர்ப்பிலிருந்து அவனைக் காப்பாற்றுகிறார்.

பின் வருகிறார் போலீஸ் சூப்பரின்டென்டெண்ட் ராமநாதன். ஓய்வு பெறும் தறுவாயில் இருக்கும் அவர் உற்சாகமாக வழக்கை ஏற்றுக்கொள்கிறார் — அவரது நேர்மை, விடாமுயற்சி, ஒவ்வொரு விவரத்திலும் காட்டும் கவனம் நாவலின் உணர்வுபூர்வமான மையமாக அமைகின்றன.

ஒரு பதின்ம வயது பெண்ணின் டைரிப் பக்கங்கள் கதையின் நடுவே தோன்றுகின்றன — ஆரம்பத்தில் சம்பந்தமில்லாதவை போல் தோன்றினாலும், விரைவில் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன. சுஜாதா ஒரு புதிரைப் போல மெதுவாக ஒன்றிணைக்கிறார்.

1968இல் வெளியான இந்தப் புத்தகம் உளவியல் சூட்சுமத்தையும் நடைமுறை துல்லியத்தையும் அழகாகக் கலக்கிறது. சுஜாதா விஞ்ஞானியைப் போல எழுதுகிறார், நாவலாசிரியரைப் போல நோக்குகிறார், துப்பறிவாளரைப் போல சிந்திக்கிறார்.

ஒரு கொலை. மாட்டிக்கொள்ளும் குற்றமற்ற இருவர். விசாரிக்கும் நேர்மையான இன்ஸ்பெக்டர். காப்பாற்றும் மோரல் காம்பஸ் இல்லா வழக்கறிஞர். கேஸை சால்வ் செய்ய வெறியோடு உழைக்கும் புத்திசாலி சூப்பரின்டென்டெண்ட். நண்பனுக்காகப் பழிவாங்கும் கொலையாளி. இவ்வளவே கதையும் கதாபாத்திரங்களும்.

ஆனாலும் கதை சுவாரஸ்யம் குறையாமல் நகர்ந்து கொண்டே இருக்கிறது. மும்பையின் சூழலை கதாபாத்திரங்களின் பழக்கங்கள் மற்றும் நடத்தை வைத்தே கட்டமைத்து, சூப்பரின்டென்டெண்டை ஆதாரமில்லாத கேஸை மிகச் சாதுரியமாக சால்வ் செய்ய வைத்து நமக்கே ஒரு இன்டெலெக்சுவல் ஹை தருகிறார் சுஜாதா.

கிருஷ்ணன் தன் பெண்பித்த வாழ்க்கைமுறையை நியாயப்படுத்துபவன் என்பதை சுஜாதா ஒரிரு வரிகளில் காட்டியது சாமர்த்தியம்: "மற்ற உயிர்களுக்குத் துன்பம் கூடாது. நாம் மூச்சு விடும் மிஷின்கள் இல்லை."

நாவல் வெளிவந்த 1971 காலகட்டத்தில் நிலவிய கற்பு பற்றிய ஸ்டிக்மா மற்றும் சுதந்திரமான பெண்கள் மீதான ஸ்டீரியோடைப்பிங் தெரிகிறது. தென்னிந்திய மக்கள் மனநிலையை பிரதிபலிக்கும் "மதராஸி" சொல் பிரயோகமும் அதற்கு சூப்பரின்டென்டெண்டின் பதிலும் நைஸ் டச்.

1968இல் எழுதப்பட்ட சுஜாதாவின் முதல் புதினம். முன்பு வாங்கிச் சேர்த்து வைத்திருந்த புத்தகங்களில் இருந்து, ஏற்கனவே படித்தேனா இல்லையா என்ற ஐயத்தோடே எடுத்தேன்.

சுஜாதாவின் எழுத்து நடை மற்ற எழுத்தாளர்களை விட முற்றிலும் வேறானது. படிப்பவர்களின் எந்த முயற்சியும் இன்றி எழுத்துக்கள் இயல்பாக உருவம் கொண்டு எழுந்து நிற்கும். எடுத்துக்காட்டாக "மாடிப் படியில் இறங்கினான்" என்பதை மாடிப்படி வடிவத்திலேயே எழுதுவார். படிப்பவரே படியில் இறங்கிச் செல்வது போன்ற உணர்வை ஏற்படுத்திவிடுவார். அவர் எழுதுவது கதை அன்று — காட்சிகள்.

இந்தக் கதை ஒரு கொலையுடன் தொடங்குகிறது, அதைச் செய்தவனைத் தேடித் தொடர்கிறது, இறுதியில் அவனிடம் விடைபெற்று முடிகிறது.

"கணேஷ், நீ வரிகளுக்கு நடுவில் படிக்கிறாய்" என்ற வரி மீண்டும் மீண்டும் படிக்க வைத்தது. சில இடங்களில் சுஜாதா வரிகளுக்கு இடையில் எழுதுகிறார் — அதென்ன என்று புரிந்துகொள்ள நூலைப் படியுங்கள்.

"செஸ் ஆட்டத்தில் வெற்றி கண்டவன் அவனிடம் தோற்றவனுடன் நடந்த ஆட்டத்தை விமரிசனம் செய்வது நம் சம்பாஷணை" — இதில் வென்றவன் யார் தோற்றவன் யார் என்பதைக் கண்டுபிடிக்க சில மணித்துளிகள் தேவைப்பட்டன.

மிகவும் விறுவிறுப்பான நாவல்! அதுவும் ராமநாதன் என்ட்ரிக்குப் பிறகு கதை நகர்வதே தெரியவில்லை. சுஜாதாவின் எழுத்துத் திறன் மீண்டும் ஒருமுறை பிரமிக்க வைத்துவிட்டது.