உரைகளில் கலைஞரின் பரந்த அறிவு - பாசாங்கில்லாத அன்பு - செல்லக் கோபம் - சிக்கனமில்லாத பாராட்டு - தனது பகுத்தறிவுத் தராசில் படைப்புகளை எடைபோடும் கண்டிப்பான கறார்த்தனம் - தனக்குப் பின் வந்த தலைமுறையை வாழ்த்தி வளர்க்கும் பெருந்தன்மை - மேற்கோள்களைக் கொத்தியெடுக்கும் கூர்மை - கிள்ளுகிற, ஆனால் ரத்தங்கட்டாத நகைச்சுவை - இவைகளையெல்லாம் அடுத்தடுத்து அனுபவிக்கிறபோது கலைஞரின் இருப்பு என் கவிதைக்குப் பெரும்பலம் என்று எண்ணிக் கொண்டேன்.