மாறம்பாவை

மங்கல நீராடிய செங்கதிரோன் வில்லாக வளைந்திருந்த மேற்கு வானின் நீள்விசும்பை நோக்கிப் பொற் பரிவட்டம் போல் தகத்தகாயமிட்டுச் சரியத் தொடங்கிய அந்த மனானந்த சுக மாலை வேளையின் இனிய சூழலில்- காஞ்சிமா நகருக்குத் தென்மேற்கே நீலச் சேலையொன்றை நெடுக நீட்டிவிட்டாற் போல் நெளிந்தோடிக் கொண்டிருந்த வேகவதி ஆற்றின் மருங்கில் - அமைதியே அமைதி கொள்ள விரும்பும் விதமாக அமைந்திருந்த ஓர் அழகிய சிறு குடிலின் எதிரே வில்லவன் நம்பியின் செந்நிறப் புரவி வந்து நின்றது. புரவியைவிட்டு இறங்கிய வில்லவன் ஆவல் மீதூர குடிலுக்குள் நுழைந்தவாறே பாசமும் பக்தியும் கலவையிட்ட குரலில், “அம்மா!” என்று அழைத்தான். ஓரிரு விநாடிகளுக்குப் பின்னும் அவன் கூப்பிட்ட குரலுக்கு உள்ளிருந்து Show more