Reviews for கர்ணனின் கதை

மகாபாரதம் நாம் அனைவரும் அறிந்த ஒரு மாபெரும் இதிகாசம். ஆனால் கர்ணனைப் பற்றி புராணங்களில் விரிவாகப் பேசப்பட்டதாக உணர முடியாது. பாலகுமாரன் அவர்களின் எழுத்தில், கர்ணனின் பார்வை நமக்கு ஆழமாக வெளிப்படுகிறது.

பூமாதேவி சூரியனிடம் தன் பாரத்தைத் தாங்க முடியவில்லை என்று கேட்பதும், சூரியனுக்கும் குந்தி தேவிக்கும் பிறந்த கர்ணனின் கதையும் அழகாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளது. குந்தி தேவி ரிஷி கூறிய மந்திரத்தை சோதிக்க நினைத்ததின் விளைவாகவே அந்தக் குழந்தை பிறக்கிறது.

கர்ணனின் உணர்வுகளுக்கு மதிப்பு கொடுத்து, ஒரு மனிதன் எவ்வாறு உணர்வான் என்பதை கர்ணனின் பார்வையிலிருந்து அழகாகப் புரியவைக்கிறார் பாலகுமாரன். சிறுவயதில் அம்மா வாசித்த பாலகுமாரனின் புத்தகங்கள், குறிப்பாக உடையார் நூலின் நினைவுகள் இன்னும் மனதில் உள்ளன. இப்போது எனக்கும் மிகவும் விருப்பமான எழுத்தாளர்களில் ஒருவர்.

கர்ணன் என்னைப் பொறுத்தவரை மகாபாரதத்தில் மிகவும் சுவாரஸ்யமான கதாபாத்திரம். பாலகுமாரன் கர்ணனை எழுதிய விதம் மிகவும் பிடித்திருந்தது.

பிறப்பு, வளர்ப்பு, கல்வி, முக்கியமாக சாதி என்ற காரணங்களால் முரண்பாடுகள் நிறைந்த பாத்திரம் கர்ணன். சாதிப் படிநிலையின் அநீதியை பாலகுமாரன் மிகத் திறம்பட பயன்படுத்தியிருக்கிறார்.

நீதி எல்லோருக்கும் ஒன்றல்ல, ஆனால் சமமாக இருக்க முயல்கிறது என்பது மிகவும் புதுமையான பார்வை. பாலகுமாரனின் வார்த்தைகளில் கர்ணனை முழுமையாக ரசித்தேன்.

நான் சிறு வயதிலிருந்து வாசித்து ரசித்த கதைகளில் ஒன்று மகாபாரதம். எத்தனையோ பதிப்பகங்களால் வெளியிடப்பட்ட பலதரப்பட்ட பரிமாணங்களில் இக்கதையை வாசித்தும், ஒவ்வொரு முறையும் முதல் முறையாய் உணரவைக்கும் ஓர் சிறந்த படைப்பு.

கர்ணனை மையப்படுத்தி பாலகுமாரன் அவர்களால் எழுதப்பட்ட இந்த நாவலில், கிருஷ்ணரை அடுத்து நான் விரும்பும் கதாபாத்திரமான கர்ணனின் கதை சொல்லப்படுகிறது. சாதாரண மகாபாரதத்தின் ஓட்டத்தைத் தாண்டி இன்னும் பல விஷயங்களை உள்ளடக்கியிருக்கலாம் என்பது என் கருத்து.

கதை நகர்வு தொய்வில்லாமல் இருப்பினும், கதாபாத்திரங்களின் வலுவிழந்த தன்மை கதையின் சுவாரஸ்யத்தைக் குறைப்பது போன்றதொரு உணர்வு. உள்ளதை உள்ளபடி சொல்வதோடு, எழுத்தாளரின் பாத்திரங்கள் மீதான எண்ணப்பாடு வெளிப்படுத்தவில்லை என்பது வாசகியாய் என் ஆதங்கம். கர்ணனின் கதை — அறிந்த கதை, புதிய எழுத்து.

நல்வாழ்வுக்குத் தேவையான பண்புகள் கர்ணன் எனும் பாத்திரத்தில் மிகுந்து கிடப்பதை எண்ணி மெய் சிலிர்க்கிறது. நன்றி மறவாதிருத்தலைத் தன் உயிரினும் மேலாய் நினைத்த கர்ணன் — தானம் கேட்பது இந்திரர் தானென்று அறிந்தும் கவசத்தையும் குண்டலங்களையும் சற்றும் சிந்தியாது இரத்தம் சிந்த அறுத்துக் கொடையளித்தான்.

துரியோதனன் செய்பவை அல்லாது துரியனின் நட்பையே தன் தர்மமாய் எண்ணிய கர்ணன், குந்தி பாண்டவர் பக்கம் வரும்படி அழைத்தும் துரியனை விட்டுத்தராத கர்ணன் — ஒரு மகத்தான பாத்திரமாவான்.

பூபாரம் நீங்கச் சமத்துவம் ஓங்கப் பாரதப் போர் நடக்கிறதெனும் விளக்கம் அருமையாக உள்ளது. மீண்டும் மீண்டும் படித்தாலும் மகாபாரதம் ஒவ்வொரு முறையும் ஒரு புதிய கருத்தை வாழ்வின் மேல் ஒரு புதிய பார்வையை மனதில் விதைக்க வல்லது என்று நிரூபிக்கிறது இந்தப் புத்தகம்.

புத்தகத்தில் சொல்லப்படும் பெரும்பாலான கதைகள் நமக்குத் தெரிந்தவையே என்றாலும், அவற்றின் முன்வைப்பு மிகச்சிறப்பாக உள்ளது. மகாபாரதப் போரில் கர்ணனின் முக்கியத்துவத்தை எடுத்துக்காட்டும் தத்துவப் பின்னணி இந்தப் புத்தகத்தின் சிறப்பம்சம்.

கர்ணன் தன் பிறப்பின் உண்மையான காரணத்தை அறியும் தருணத்தில் அவனது உள்ளுணர்வுகளை பாலகுமாரன் அற்புதமாக விவரிக்கிறார். கௌரவர்கள் ஏன் வெறுக்கப்பட்டார்கள், பாண்டவர்கள் ஏன் போற்றப்படுகிறார்கள் என்பதும், இரு தரப்பும் சமமாக இருந்தால் மட்டுமே இவ்வளவு பெரிய போர் சாத்தியம் என்பதும் நன்றாக விளக்கப்பட்டுள்ளது.

மக்கள் தொகை அல்ல, அறநெறியற்ற, ஆணவமிக்க மக்கள் பூமியின் பாரத்தை அதிகரிக்கிறார்கள் என்ற கருத்து இன்றைய சூழலுக்கும் பொருந்தும். பாலகுமாரனின் ரசிகர்கள் கண்டிப்பாகப் படிக்க வேண்டிய நூல்.

இந்திய துணைக்கண்டத்தில், புராணங்களில் இது போன்றதொரு நட்பு வேறெங்கும் விவரிக்கப்பட்டதில்லை. கர்ணன் துரியனின் நட்பு செஞ்சோற்றுக் கடனால் ஏற்பட்டதன்று. இந்த நட்பு அதிகம் போற்றப்படாமல் போய்விட்டது. இருவரும் அதிர்ஷ்டமில்லாதவர்கள். கர்ணனின் ஆற்றலும், துரியனின் அன்பான குணமும் கடைசிவரை பாராட்டு பெறாமல் போய்விட்டன.

துரியோதனனும் கர்ணனும் தத்தமது நட்பையே தர்மமாய் கொண்டவர்கள். கர்ணனில்லா துரியனைக் கற்பனை செய்து பார்ப்பதும் கொடூரமாய் உள்ளது! தான் தானம் செய்ய முதல் விதையெனத் துரியனையே கைக்காட்டுகிறான் கர்ணன்.

பெரும் அரங்கில் அதிரதன் "கர்ணா" என்று ஆரத்தழுவிய நேரத்தில், "இவன் தேரோட்டியின் மகனா" என்ற சலனத்திற்கு இடையே கர்ணனை ஆதரித்தவன் துரியன். அங்க தேசத்தைத் தானமளித்து பெரும் அரசியல் சிக்கலுள் சிக்கினான். மரணம் நெருங்கும் நிலையிலும் ஒருவர் மற்றவரை விடவில்லை. கர்ணனின் கணைகள் துரியனுக்காகவே புறப்பட்டன. பூமித்தாயோடு சூரியன் கொண்ட நட்பே உயிர்களுக்குப் பிரதானம் — கர்ணனும் நட்பில் சோரம் போகவில்லை.

பாலகுமாரனின் கர்ணனின் கதை, மகாபாரதத்தை கர்ணனின் பார்வையில் சொல்லும் ஒரு அழகான முயற்சி. பூபாரம் தீர்க்க க்ஷத்திரியர்களை அழிக்க வேண்டும் என்ற பிரபஞ்ச நோக்கத்தை இந்தப் போருக்கு அடிப்படையாக வைப்பது புதுமையான கோணம்.

சூரியனின் பார்வையில் கிருஷ்ணனுக்கு எதிராக அல்ல, மாறாக மறுபக்கத்தில் போரிட முடிவெடுப்பது, அங்க நாட்டை செழிப்பான இடமாக மாற்றிய கர்ணனின் ஆளுமை ஆகியவை நன்றாக சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளன. துரியோதனனிடம் ஆரம்பத்தில் கொண்ட மதிப்பும், பிறகு ஏற்பட்ட நெருக்கடியும் சுவாரஸ்யமான முரண்பாடு. ஒரே ஒரு மனிதனின் கதை — அழகாக எழுதப்பட்டது.