Reviews for வேங்கை நங்கூரத்தின் ஜீன் குறிப்புகள்

தமிழ் வரலாற்றின் சில அறியப்பட்ட நிகழ்வுகளையும் இணைத்த சாகசப் புனைவு. கடைசி வரிவரை சலிப்பின்றி விறுவிறுப்பாகச் செல்கிறது. பரபரப்பான புனைவுகளை விரும்புவோருக்குப் பரிந்துரைக்கலாம்.

தொய்வில்லாமல் நகரும் கதைசொல்லல். திரைப்படமாக்குவதற்கும் ஏற்ற கதை.

தமிழின் தோற்றத்தைப் பற்றிய இந்தக் கதையில் ஆசிரியரின் ஆய்வு தெரிகிறது; வாசிக்க நன்றாகவும் இருக்கிறது. ஆனால் அரசியல் பார்வைகளைத் தாண்டி ஒரு கட்டத்தில் மெய்ஞ்ஞானக் கற்பனையாக மாறிவிடுகிறது.

2035ஐக் களமாகக் கொண்ட இந்த அறிவியல் புனைவு, தமிழ்மொழி, மொழிப்பற்று, ஆரியர்–திராவிடர் உறவு மற்றும் மோதல்களைச் செறிவாகப் பேசுகிறது. பழங்கால வரலாற்றிலிருந்து இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டம், எதிர்காலத் தொழில்நுட்பங்கள் வரை காலத்தில் முன்னும் பின்னுமாகக் கதை நகர்கிறது. அறிவியல் புரிதலோடு அமைந்த கற்பனைக் களம் இது. மொழி, அரசியல், சமூகம் குறித்த விவாதங்களுக்கும் மாற்றுக் கருத்துகளுக்கும் நிறைய இடமளிக்கிறது.

அறிவியல் புனைவும் மாயப்புனைவும் நன்றாகக் கலந்துள்ளன. ஆனால் இருநூறுக்கும் குறைவான பக்கங்களில் வரலாறு, மானுடவியல், மொழியியல், அரசியல், மதம் எனப் பலவற்றைப் பேச முயல்வதால் கதையில் ஈடுபாடு ஏற்படவில்லை. இதுபோன்ற நூலுக்கு அவசியமான துணைநூல் பட்டியலும் இல்லை. இருந்தாலும் முயற்சியின் புதுமை பாராட்டத்தக்கது.

தமிழை மையமாகக் கொண்ட இலட்சிய, அவலச் சமூகக் கற்பனை. தொடர்ந்து வாசிக்கும் ஆர்வம் குறைந்துவிடுகிறது.

தமிழ்மகன் என்ற பெயருக்குப் பொருத்தமான புதினம். அருமையான மொழிநடையோடு பல தகவல்களையும் இணைத்துக் கதை நகர்வது சிறப்பு. சேப்பியன்ஸ் போன்ற ஒரு மானுடவியல் நூலைத் தமிழிலும் யாராவது எழுத வேண்டும் என்ற விருப்பத்தைத் தூண்டுகிறது.

2037ஆம் ஆண்டில் நிகழும் கதையாக வரலாற்றையும் புனைவையும் இணைக்கிறது இந்நூல். ஆர். பாலகிருஷ்ணனின் சிந்துவெளி குறித்த நூலை மேற்கோள் காட்டி, தமிழர், சிந்துவெளி, சுமேரிய நாகரிகங்களுக்கிடையே தொடர்புகளைத் தேடுகிறது. மொழிக்காகத் தமிழர்கள் உயிரைத் தியாகம் செய்ய முன்வருவது ஏன் என்ற கேள்வியையும் ஆரியர், திராவிடர் விவாதத்தையும் எடுத்துக்கொள்கிறது. காலவரிசைப்படி அமையாத கதைசொல்லல் விறுவிறுப்பாக உள்ளது.

அறிவியல் புனைவுடன் தமிழ் மொழியுணர்வை இணைத்த முயற்சியும், கதை செல்லும் தெளிவான பாதையும் பாராட்டத்தக்கவை. ஆனால் திமுகவை உயர்த்திப் பேசுவதும், காங்கிரஸ் ஆதரவு, பாஜக எதிர்ப்பு நிலைகளும் படைப்பை அரசியல் சார்புடையதாக்குகின்றன. ஆரியர், திராவிடர் விவாதத்தைச் சுற்றியே நகரும் கதையில் இத்தனை தரவுகள் தேவையா எனத் தோன்றுகிறது. அவற்றின் உண்மைத்தன்மையும் தெளிவுபடுத்தப்படவில்லை.

புனைவு என்ற பெயரில் பக்கச்சார்பான, தவறான தமிழர் வரலாற்றை முன்வைப்பதாகவே தோன்றுகிறது. பெயர், சொல் ஒற்றுமைகளைக் கொண்டு வரலாற்றுத் தொடர்புகளை நிறுவுவதும், காலக்கணக்கில் காணப்படும் முரண்பாடுகளும் நம்பகத்தன்மையைக் குலைக்கின்றன. பாலகிருஷ்ணன், ஐராவதம் மகாதேவன் போன்ற ஆய்வாளர்களின் பணியின் நம்பகத்தன்மைக்கும் இது பாதிப்பை ஏற்படுத்துவதாகத் தோன்றுகிறது. இவற்றைத் தாங்கிச் செல்லும் கதையும் இல்லை; தொடர்பற்ற வரலாற்றுக் கற்பனைகளின் குழப்பமான தொகுப்பாகவே உள்ளது.