Reviews for வீரயுக நாயகன் வேள்பாரி, முதல் தொகுதி

பெருவேந்தர்களின் வீரத்தையும் வெற்றியையும் மையமாகக் கொண்ட வரலாற்று நாவல்களிலிருந்து மாறுபட்ட பார்வையை வேள்பாரி தருகிறது. பாரியின் அறிமுகம், கபிலருடனான நட்பு, சிறுகுடிகளின் உணர்வுபூர்வமான கதைகள் ஆகியவை கவர்கின்றன. பறம்பின் சிறப்பையும் வேந்தர்களின் அத்துமீறல்களையும் காட்டும் விதமும் ஆசிரியரின் ஆராய்ச்சியும் வியக்க வைக்கின்றன. அடுத்த பகுதியை எதிர்பார்க்க வைக்கும் தொடக்கம்.

வெங்கடேசனின் நடை ரசிக்க வைக்கிறது; காட்சிகளை விரித்துச் சொல்வது பொன்னியின் செல்வனை நினைவூட்டுகிறது. ஆனால் பாரியை ஒரு கம்யூனிசச் சித்தாந்தவாதியாகச் சித்தரிப்பது, ஆசிரியரின் கொள்கையைப் படைப்புக்குள் திணிப்பதாகத் தோன்றுகிறது. அந்த நெருடல் எழுத்தின் மீதான ரசனையையும் மீறி, தொடர்ந்து படிக்க முடியாத அளவுக்கு ஏமாற்றத்தை அளிக்கிறது.

கொடைவள்ளல் என்ற அறிமுகத்தைத் தாண்டிப் பாரியின் வீரம், காதல், தலைமை ஆகியவற்றை ரசிக்கும்படி விரித்திருக்கிறார் சு. வெங்கடேசன். அவரது சொல்லாட்சி காட்சிகளைத் தெளிவாகக் கண்முன் நிறுத்துகிறது. மனிதர்களைப் போலவே மரங்களும் மலைகளும் விலங்குகளும் கதையில் இடம் பெறுகின்றன. பறம்பின் செழிப்பு, மலைமக்களின் இயற்கை சார்ந்த வாழ்வு, மூவேந்தர்களின் உட்பூசல் ஆகியவை சுவையாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளன. தமிழ் வாசிக்கத் தெரிந்த அனைவருக்கும் பரிந்துரைக்கத்தக்க நூல்.

படித்து முடிந்துவிட்டதே என்ற வருத்தத்தையும் கதையிலிருந்து விலக முடியாத உணர்வையும் தருகிறது வேள்பாரி. சில பாத்திரங்கள் மட்டுமல்லாமல் பலரும் நினைவில் நிற்பது இதன் சிறப்பு. நீண்ட நாவல்களில் பொன்னியின் செல்வனுக்கு அடுத்ததாகக் குறிப்பிடத்தக்க படைப்பு. அடைக்கலம் தேடி வந்த குடிகளைக் காக்கும் தலைவனாகப் பாரியைச் சித்தரித்த விதம் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

ஓவியங்களே இந்தப் புத்தகத்தை வாங்கத் தூண்டும் அளவுக்குக் கவர்கின்றன.

கொடைவள்ளலாக மட்டுமே அறிந்த பாரியை, இயற்கையறிவும் மதிநுட்பமும் கொண்ட தலைவனாக அறிமுகப்படுத்துகிறது நாவல். கபிலருடன் பறம்பை அறியும்போது இயற்கைக்கே முதன்மை தரும் வாழ்வு மனதைக் கவர்கிறது. குடிகளின் கதைகளையும் காதலையும் எழுத்து காட்சியாக்க, வண்ண ஓவியங்கள் மேலும் அழகூட்டுகின்றன. மறுவாசிப்பிலும் பரபரப்பு குறையவில்லை; மூவேந்தர்களின் அடுத்த நகர்வை அறிய இரண்டாம் தொகுதியை நாட வைக்கிறது.

இந்தப் படைப்பின் அழகைச் சொல்ல வார்த்தைகள் போதவில்லை.

முதல் அத்தியாயத்தின் முடிவில் நீலன் பேசும் வரியே கதைக்குள் ஈர்க்கிறது. இயற்கைக்கு முதலிடம் தரும் மக்களின் கருணை, பணிவு, விருந்தோம்பல் ஆகியவை பெரிதும் கவர்கின்றன. பாரி மிகுந்த மதிப்புக்குரியவனாக மனதில் நிற்கிறான்.

குலப்பாடல்கள் பகுதியில் பறம்பின் தாவரங்கள், விலங்குகள், பழக்கவழக்கங்களும் மதுரையின் திருமணக் கொண்டாட்டமும் பாரியின் உலகத்துக்குள் ஈர்க்கின்றன. அடுத்து வரும் தேவவாக்கு கதையின் மீதான ஈடுபாட்டை மேலும் அதிகரிக்கிறது. தேக்கன், பாரி, அலவன் உள்ளிட்டோருடன் காட்டுக்குள் பயணிப்பது போன்ற ஈடுபாடு ஏற்படுகிறது. முதல் தொகுதியின் முடிவு ஆழமான தடத்தை விட்டுச் செல்கிறது.

நீண்ட நாவலாக இருந்தாலும் சலிப்பூட்டாத விறுவிறுப்பான புனைவு. பறம்பு நாட்டின் நிலப்பரப்பு, போர்முறைகள், உணவுப் பழக்கங்கள், மொழி, பண்பாடு ஆகியவை விரிவாகச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளன. விவரங்கள் நிறைந்திருப்பது கதையின் வேகத்தைக் குறைக்கவில்லை. நிதானமாக நேரமெடுத்து வாசித்தாலும் ஆர்வத்தைத் தக்கவைத்துச் சிறந்த வாசிப்பு அனுபவத்தை அளிக்கிறது.