Reviews for தோல்

அழகும் வீரமும் கனவும் நிறைந்த அருமையான படைப்பு.

1950–60 காலகட்டத் தொழிற்சாலைத் தொழிலாளர்களின் வாழ்க்கையை விவரிக்கும் நாவல். பொதுவுடைமைப் பார்வையில் சக தொழிலாளர்களிடையே ஒற்றுமை ஏன் தேவை என்பதை உணர்த்துவதோடு, அதிகம் அறியப்படாத சில உண்மைகளையும் அறிமுகப்படுத்துகிறது.

தோல் தொழிலாளர்கள் அடிமை நிலையிலிருந்து எழுச்சி பெற்று சமூக வெற்றியை அடைவதைப் பதிவு செய்யும் படைப்பு.

நிஜச் சம்பவங்களை ஒட்டிய கதையோடு பொதுவுடைமைச் சிந்தனையை இணைத்து, சமூகத்தில் அதன் தேவையை உணர்த்துவது நாவலின் சிறப்பு. காதல், தியாகம் போன்றவற்றை அளவோடு பேசுவதால் கதை தடம் மாறுவதில்லை; சிந்திக்க வைப்பதோடு சுவாரசியமாகவும் செல்கிறது. ஆனால் எதிர்மறைப் பாத்திரங்களை ஏறக்குறைய எல்லாம் விசித்திரமான அல்லது அச்சமூட்டும் தோற்றத்துடன் படைத்திருப்பது உறுத்துகிறது. தீய குணத்துக்கும் தோற்றத்துக்கும் ஏன் இத்தகைய தொடர்பு?

ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்காக இரக்கத்தை மட்டும் கோராமல், பிரச்சினைகளையும் அவற்றுக்கு அவர்கள் ஆற்றும் எதிர்வினையையும் செல்வராஜ் முன்னிறுத்தியிருப்பது சிறப்பு. ஆனால் தோல் பதனிடும் தொழிலுக்கே உரிய இன்னல்களை இன்னும் விரிவாகப் பேசியிருக்கலாம். ஒரு கட்டத்தில் சங்கரனையும் அவரது சுற்றத்தையும் மையமாக்குவதற்குப் பதிலாக, பாண்டிசேரியின் தங்கப் பறையன் வரலாற்றையும் சக்கிலிய மக்கள் அங்கு வந்துசேர்ந்த பின்னணியையும் விரித்திருக்கலாம்.

ஆடு, மாடுகளின் தோலைப் பதப்படுத்தும் தொழிலாளர்களின் வாழ்க்கையை மையமாகக் கொண்ட நாவல். அவர்களிடம் முதலாளிகள் காட்டும் கொடுமையைக் கதை தீவிரமாக உணர்த்துகிறது. நல்ல வாசிப்பு.

தோல் பதனிடும் தொழிலாளர்கள் சாதிய ஒடுக்குமுறையையும் உழைப்புச் சுரண்டலையும் எதிர்த்து உரிமைகளுக்காகத் திரள்வதை உணர்வுபூர்வமாகப் பதிவு செய்கிறது. பணிச்சூழலின் கொடுமையை உணர்த்தும் காட்சிகளும், சங்கத்தில் இணைந்தவர்களுக்குள் ஏற்படும் மனமாற்றங்களும் குறிப்பிடத்தக்கவை. தனிமனித சாகசங்களுக்குப் பதிலாகத் தொழிலாளர் அமைப்பும் அதன் சட்டப் போராட்டங்களுமே மையமாகின்றன. உண்மைக்கு நெருக்கமான இந்தக் கதை, பொதுவுடைமை இயக்கங்களின் தேவையை உணர்த்துவதோடு கார்கியின் தாய் நாவலையும் நினைவூட்டுகிறது.

உணர்வுபூர்வமான பிரச்சினையையும் அதன் உட்புற விவரங்களையும் எடுத்துரைத்தாலும், வாசிப்பு மிகவும் சலிப்பூட்டுகிறது. இடதுசாரிப் பார்வையும் சில தகவல்களும் இருப்பதைத் தாண்டி, விருதுபெறும் புனைவுக்கான சிறப்பு இதில் தெரியவில்லை. சாகித்ய அகாடமியின் தேர்வு ஏமாற்றமளிக்கிறது.

தோல் பதனிடும் தொழிலாளர்களின் வாழ்க்கையாகத் தொடங்கும் நாவல், நூறு பக்கங்களைக் கடந்ததும் பொதுவுடைமைச் சித்தாந்தம், தொழிற்சங்கப் பிரச்சினைகள் ஆகியவற்றை நோக்கித் திரும்புகிறது. வேறு தொழிலாளர்களை மையமாக வைத்திருந்தாலும் கதையின் போக்கு மாறியிருக்காது என்பது குறை. இருந்தாலும், ஒரு காலத்தின் சமூக வாழ்க்கையையும் அவலங்களையும் அடுத்த தலைமுறைக்குக் கொண்டுசெல்லும் இலக்கியப் பதிவாகச் சாகித்ய அகாடமி விருதுக்குத் தகுதியான நூல்.