அழகும் வீரமும் கனவும் நிறைந்த அருமையான படைப்பு.

1950–60 காலகட்டத் தொழிற்சாலைத் தொழிலாளர்களின் வாழ்க்கையை விவரிக்கும் நாவல். பொதுவுடைமைப் பார்வையில் சக தொழிலாளர்களிடையே ஒற்றுமை ஏன் தேவை என்பதை உணர்த்துவதோடு, அதிகம் அறியப்படாத சில உண்மைகளையும் அறிமுகப்படுத்துகிறது.

தோல் தொழிலாளர்கள் அடிமை நிலையிலிருந்து எழுச்சி பெற்று சமூக வெற்றியை அடைவதைப் பதிவு செய்யும் படைப்பு.

நிஜச் சம்பவங்களை ஒட்டிய கதையோடு பொதுவுடைமைச் சிந்தனையை இணைத்து, சமூகத்தில் அதன் தேவையை உணர்த்துவது நாவலின் சிறப்பு. காதல், தியாகம் போன்றவற்றை அளவோடு பேசுவதால் கதை தடம் மாறுவதில்லை; சிந்திக்க வைப்பதோடு சுவாரசியமாகவும் செல்கிறது. ஆனால் எதிர்மறைப் பாத்திரங்களை ஏறக்குறைய எல்லாம் விசித்திரமான அல்லது அச்சமூட்டும் தோற்றத்துடன் படைத்திருப்பது உறுத்துகிறது. தீய குணத்துக்கும் தோற்றத்துக்கும் ஏன் இத்தகைய தொடர்பு?

ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்காக இரக்கத்தை மட்டும் கோராமல், பிரச்சினைகளையும் அவற்றுக்கு அவர்கள் ஆற்றும் எதிர்வினையையும் செல்வராஜ் முன்னிறுத்தியிருப்பது சிறப்பு. ஆனால் தோல் பதனிடும் தொழிலுக்கே உரிய இன்னல்களை இன்னும் விரிவாகப் பேசியிருக்கலாம். ஒரு கட்டத்தில் சங்கரனையும் அவரது சுற்றத்தையும் மையமாக்குவதற்குப் பதிலாக, பாண்டிசேரியின் தங்கப் பறையன் வரலாற்றையும் சக்கிலிய மக்கள் அங்கு வந்துசேர்ந்த பின்னணியையும் விரித்திருக்கலாம்.