காட்சிகளுக்குள் நின்று பார்ப்பது போன்ற நெருக்கத்தை எழுத்து தருகிறது. இரு வேறுபட்ட குரல்களில் நகரும் கதையில் டொராண்டோவின் நிஜ இடங்களும் நிகழ்வுகளும் இயல்பாகப் பின்னப்பட்டுள்ளன. போரில் சிக்கிய அப்பாவிகளின் துயரத்தை உலகம் கவனிக்க வேண்டும் என்ற உணர்வும் இடம் பெறுகிறது. இழப்புகளைப் பரபரப்பாக்காமல் கையாளும் விதம் சிறப்பு; சோகத்திற்கிடையிலும் நம்பிக்கை எஞ்சுகிறது. பல வரிகள் மீண்டும் மெதுவாகப் படிக்கத் தூண்டுகின்றன.

மிக மோசமான புத்தகம்; படிப்பது முற்றிலும் நேர விரயம்.

டேனியல், நிரஞ்சனின் மாறுபட்ட வாழ்க்கைகள் வழியாகத் தலைமுறை இடைவெளி, பண்பாட்டு அடையாளம், தாயகப் போரின் தாக்கம் ஆகியவற்றை நுணுக்கமாகச் சித்தரிக்கிறது. தமிழ் வாழ்வை முழுமையாக அறிந்துவிடாவிட்டாலும், கதாபாத்திரங்களின் அடையாளப் போராட்டத்தில் பங்குகொள்ள முடிகிறது. அழகும் வலிமையும் கொண்ட நடை; மாய யதார்த்தத்தை நினைவூட்டும் பகுதிகளும் திறமையாகப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. டொராண்டோ குற்றக்குழுக்களின் வன்முறை இவ்வளவு தீவிரமானதா என்ற ஐயம் உண்டு. கடைசி ஐம்பது பக்கங்கள் மிகுந்த வேகமும் தாக்கமும் கொண்டவை.

கனடியத் தமிழர்களின் போராட்டங்களைப் பல்வேறு கோணங்களில் உண்மைத்தன்மையுடன் உணர்த்துகிறது. கதாபாத்திரங்களின் நிலையைப் புரிந்துகொண்டு அவர்களுக்காக வருந்தச் செய்யும் எழுத்து. வாசிப்பில் நன்றாகப் பிடித்துவைத்துக்கொள்ளும் இந்த நாவலைப் பரிந்துரைக்கலாம்.

கனடாவில் தமிழராக வாழும் அனுபவத்தைத் தெளிவாகக் காட்சிப்படுத்தும், மனதை நெகிழ வைக்கும் கதை. கதாபாத்திரங்கள் ஆழமாக உருவாக்கப்பட்டுள்ளன; எழுத்திலும் அந்த அக்கறை தெரிகிறது. படைப்புக்குச் செலுத்திய உழைப்பு நல்ல பலனைத் தந்திருக்கிறது. கங்கசனின் மேலும் பல நூல்களைப் படிக்கத் தூண்டும் அளவுக்குப் பிடித்தமான நாவல்.