வித்தகனின் விந்தையான விகசனமே கதையின் இரண்டாம் பாகம்!!

ஒரு வழியாய் காமினி பல வித தொந்தரவுகளுக்கு பிறகு வெறும் வயிற்றோடு இந்தியா வந்திறங்கியவனின் விழிகள் இரண்டும் வன்மத்தில் சிவக்க "இனி என் வாழ்க்கையில் உன்னை ஒரு முறை கூட பார்க்கக்கூடாது…அப்படி என்னைக்காவது உன்னை நான் திரும்ப பார்த்திட்டன்னா அன்னைக்கு நீ தொலைஞ்சே…காட் இட்" என ஆவேசம் கலந்தவனின் பேச்சில் பெண்ணவளின் இதயம் அச்சத்தில் உறைந்தாலும் அவளிற்கே உரிய குறும்பு குணம் தலைதூக்க "உங்களோட அடுத்த படத்தோட சினிமா டயலாக்கா?ரொம்ப கேவலமா இருக்கு டோவினோ சார்…பை" என இகழ்ச்சியாக உரைத்துவிட்டு தனது பெட்டியை தள்ளிக்கொண்டு செல்ல ஆரம்பித்தாள்.தனது நீண்ட கரங்கள் கொண்டு பெண்ணவளின் பெட்டியின் கைப்பிடியை இறுக பற்றி அவளை நிறுத்தியவன்,அவள் புருவம் நெறிய 'என்ன' என்று திரும்பி பார்க்கவும், தனக்கே உரிய அகந்தையுடன் ஒற்றை புருவத்தை எகத்தாளமாக உயர்த்தி நிமிர்ந்து நேராக நின்றிருந்தவனின் தோற்றம் கிலியை கொடுத்தது. அத்தோடு 'நான் சொன்னதை கண்டிப்பாக செய்வேன்' என்ற தீரம் அவன் கண்களில் தெரிவதோடு அதிலிருந்த உறுதியான செய்தி கன்னிகையின் நெஞ்சத்தில் குளிர்ப்பரவ செய்தது. அதுவரை விளையாட்டாக அவனை நினைத்திருந்தவளிற்குள் இப்போது அவனது வார்த்தைகளும் பார்வையின் வீச்சும் சிறிது சிறிதாக தேகத்தில் ஒரு நடுக்கத்தை கொடுத்தது. அதனால் அவனின் கண்களை நேருக்கு நேராக பார்க்க இயலாமல் திடுக்கிட்டு இமைகளை தாழ்த்தி படபடப்புடன் "பாஸ் நான் போகணும் விடுங்க" என முணுமுணுத்தவளை கண்டு இதழை கோணலாக வளைத்து புன்னகைத்தவன் "இனி நம்ப சந்திப்பு நிகழக்கூடாதுன்னு கடவுள்கிட்ட வேண்டிக்கோ…அப்படி நிகழ்ந்தால் அதுவே உன் அழிவிற்கான ஆரம்பம்" என்றவுடன், அவளின் தேகம் தூக்கிவாரிப்போட விதிர்விதிர்த்து போய் நிமிர்ந்தவளின் கண்களை நேருக்கு நேராக சந்தித்தவன்,அவளின் காதருகே குனிந்து "மரணத்தை விட கொடூரமான ஒரு தண்டனை கிடைக்கும்" உயிரை ஊடூருவும் குரலில் அதே சமயம் 'நிச்சயம் செய்வேன்' என திடமாக சொற்களை உரைத்து,காரிகையின் உள்ளத்தில் பெரும் திகிலை ஏற்படுத்திவிட்டு சென்றுவிட்டான். பாவையவளோ அவன் கூறி சென்ற வார்த்தைகளின் கணம் தாங்காமல் அச்சத்தில் உறைந்துப்போய் அவ்விடத்திலே சில நிமிடங்கள் நின்றுவிட்டாள்.