Reviews for சுபிட்ச முருகன்: நாவல்

மனப்பிறழ்வுள்ள ஒருவனின் மனதை இவ்வளவு நெருக்கமாக அணுக முயல்வதற்குத் துணிச்சல் வேண்டும். கடினமான முயற்சியை எடுத்திருக்கும் படைப்பு இது. சில இடங்களில் விளக்கிப் புரியவைக்க முயல்வதைத் தவிர்த்திருந்தால் இன்னும் மிகச் சிறப்பாக அமைந்திருக்கும்.

மாய யதார்த்த நாவல் என்பதை ஏற்றுக்கொண்டாலும், வாசித்துப் புரிந்துகொள்வது மிகவும் சிரமமாக இருக்கிறது. எச்சில் சாமி இடம்பெறும் பகுதிகள் சிறப்பாக உள்ளன; மற்ற பல பகுதிகளைப் பின்தொடர முடியவில்லை. மொத்தத்தில் இந்த வாசிப்பில் ஒட்டாத நாவல்.

காமத்தின் தீவிரத்தில் சிக்கிய ஒருவனைத் துன்பம் ஆன்மிகத் தேடலுக்குள் தள்ளுகிறது. அந்தப் பயணத்தை வெறும் ஆறுதலாகச் சொல்லாமல், மனத்தடைகளைக் கடப்பதில் உள்ள கடுமையான போராட்டமாக அணுகுகிறது இந்நாவல். சரவணன் சந்திரனின் பிற படைப்புகளிலும் உள்ள ஆன்மிக அடித்தளம் இதிலும் தொடர்கிறது. உள்மாற்றம் எளிதிலோ உடனடியாகவோ நிகழ்வதில்லை என்பதை வலியுறுத்தும் கதையாக இது அமைகிறது.

தமிழ்ச் சமூகப் பின்னணியில் மாய யதார்த்தத்தைச் சோதித்துப் பார்க்கும் சுபிட்ச முருகன், கதைசொல்லலின் வழக்கமான வரம்புகளை மீறுவதில் வலுப்பெறுகிறது. மெதுவான நகர்வும் தொடர்ச்சி விடுபடும் உணர்வும் இருந்தாலும் புதிய வாசிப்பு அனுபவங்களைத் தருகிறது. முதல் பாதியின் சமரசமற்ற எழுத்து பிற்பாதியில் தேய்ந்து, முடிவு பழக்கமானதாகிவிடுவது நெருடல். சில இடங்களை இன்னும் நயமாகக் கையாண்டிருக்கலாம். எல்லோருக்கும் பரிந்துரைக்க முடியாவிட்டாலும் இலக்கிய வாசகர்களுக்கு முக்கியமான படைப்பு.

குற்றவுணர்வும் ஆசையும் அன்றாட வாழ்வின் சலிப்பும் சூழ்ந்த ஒருவனின் விடுதலைத் தேடலை மாய யதார்த்தப் புனைவாகச் சொல்கிறது சுபிட்ச முருகன். மனப்போராட்டங்களை ஆழமாக அணுகுவதும் கவித்துவமான செறிந்த நடையும் இதன் பலங்கள். ஆனால் மெதுவான, சீரற்ற நகர்வும் நிஜத்துக்கும் மனத்தோற்றங்களுக்கும் இடையிலான ஊசலாட்டமும் வாசிப்பைச் சிரமமாக்குகின்றன. எளிய பொழுதுபோக்கை எதிர்பார்க்காமல், மனித மனத்தையும் ஆன்மிகத் தேடலையும் ஆராயும் புனைவுகளை விரும்புவோர் பொறுமையுடன் வாசிக்க வேண்டிய நாவல்.

ஆசை, நான் என்ற உணர்விலிருந்து விடுபடுதல், தன்னை அறிதல் ஆகியவற்றைக் குறியீடுகள் வழியே அணுகும் நாவல். தொடக்கத்தின் பாலியல் வேட்கையை அதிகாரம், செல்வம் உள்ளிட்ட பிற ஆசைகளுக்கான உருவகமாகவும் வாசிக்கலாம். பல மதங்களின் அடையாளங்கள் ஒருமையைச் சுட்டுகின்றன; சில பகுதிகள் ஆல்கெமிஸ்ட்டை நினைவூட்டுகின்றன. மையக்கதையின் சுவை குறையாமல் கிளைக்கதைகளை இணைத்திருப்பது சிறப்பு. சமூகக் காயங்களையும் தொட்டுச் செல்லும் இந்த வாசிப்பு, வாழ்க்கையை அப்படியே ஏற்றுக்கொள்ளும் அமைதியான மனநிலைக்கு இட்டுச் செல்கிறது.

சரவணன் சந்திரனின் எழுத்தில் ஒரு வளர்ச்சியைக் காட்டும் மாய யதார்த்த நாவல். காமம் சார்ந்த மனச்சிக்கல்களின் வழியாக மனித உளவியலை அவரது பிற நாவல்களைவிட ஆழமாக அணுகுகிறது. அந்த மாற்றத்தைப் பாராட்ட முடிந்தாலும், முந்தைய படைப்புகளில் கிடைத்த உணர்வுபூர்வமான தருணங்கள் இதில் குறைவாகவே உள்ளன. நாவலின் திசையை முழுமையாக உணர முடியாததால், முழுதாக விரும்பவும் முடியாத, நிராகரிக்கவும் முடியாத வாசிப்பாக அமைகிறது.

ஆண்மை இழந்தவர்களின் உலகை அறிமுகப்படுத்தும் நாவலில், ஆசைக்கும் மறுபிறப்புக்கும் குறியீடாகச் சர்ப்பம் தொடர்ந்து வருவது சிறப்பு. முதல் பாதியைப் புரிந்துகொள்ள முடிந்த அளவுக்கு இரண்டாம் பாதி தெளிவாகவில்லை. சுபிட்ச முருகனின் தரிசனத்தை இன்னும் விரிவாக எழுதியிருக்கலாம். வாசிப்பின் போதாமையும் இடைவெளிகளும் இந்தத் தெளிவின்மைக்குக் காரணமாக இருக்கலாம் என்ற தயக்கமும் உண்டு. லஷ்மி சரவணகுமார், டி. தருமராஜ் கட்டுரைகள் வேறு கோணத்தில் அணுக உதவும்.

காமம் சார்ந்த மனச்சிக்கலை மையமாகக் கொண்ட இந்த மாய யதார்த்த நாவல், சரவணன் சந்திரனின் முந்தைய படைப்புகளைவிட மனித மனத்தை ஆழமாக ஆராய்கிறது. எழுத்துமுறையில் அவர் அடுத்த கட்டத்தை எட்டியிருப்பது தெரிகிறது. ஆனால் மற்ற நாவல்களில் இருந்த மனதைத் தொடும் தருணங்கள் இங்கே குறைவு. நாவல் காட்டும் திசையும் முழுமையாகப் புலப்படாததால், பிடிப்புக்கும் ஏமாற்றத்துக்கும் இடைப்பட்ட உணர்வே மிஞ்சுகிறது.