மனப்பிறழ்வுள்ள ஒருவனின் மனதை இவ்வளவு நெருக்கமாக அணுக முயல்வதற்குத் துணிச்சல் வேண்டும். கடினமான முயற்சியை எடுத்திருக்கும் படைப்பு இது. சில இடங்களில் விளக்கிப் புரியவைக்க முயல்வதைத் தவிர்த்திருந்தால் இன்னும் மிகச் சிறப்பாக அமைந்திருக்கும்.

மாய யதார்த்த நாவல் என்பதை ஏற்றுக்கொண்டாலும், வாசித்துப் புரிந்துகொள்வது மிகவும் சிரமமாக இருக்கிறது. எச்சில் சாமி இடம்பெறும் பகுதிகள் சிறப்பாக உள்ளன; மற்ற பல பகுதிகளைப் பின்தொடர முடியவில்லை. மொத்தத்தில் இந்த வாசிப்பில் ஒட்டாத நாவல்.

காமத்தின் தீவிரத்தில் சிக்கிய ஒருவனைத் துன்பம் ஆன்மிகத் தேடலுக்குள் தள்ளுகிறது. அந்தப் பயணத்தை வெறும் ஆறுதலாகச் சொல்லாமல், மனத்தடைகளைக் கடப்பதில் உள்ள கடுமையான போராட்டமாக அணுகுகிறது இந்நாவல். சரவணன் சந்திரனின் பிற படைப்புகளிலும் உள்ள ஆன்மிக அடித்தளம் இதிலும் தொடர்கிறது. உள்மாற்றம் எளிதிலோ உடனடியாகவோ நிகழ்வதில்லை என்பதை வலியுறுத்தும் கதையாக இது அமைகிறது.

தமிழ்ச் சமூகப் பின்னணியில் மாய யதார்த்தத்தைச் சோதித்துப் பார்க்கும் சுபிட்ச முருகன், கதைசொல்லலின் வழக்கமான வரம்புகளை மீறுவதில் வலுப்பெறுகிறது. மெதுவான நகர்வும் தொடர்ச்சி விடுபடும் உணர்வும் இருந்தாலும் புதிய வாசிப்பு அனுபவங்களைத் தருகிறது. முதல் பாதியின் சமரசமற்ற எழுத்து பிற்பாதியில் தேய்ந்து, முடிவு பழக்கமானதாகிவிடுவது நெருடல். சில இடங்களை இன்னும் நயமாகக் கையாண்டிருக்கலாம். எல்லோருக்கும் பரிந்துரைக்க முடியாவிட்டாலும் இலக்கிய வாசகர்களுக்கு முக்கியமான படைப்பு.

குற்றவுணர்வும் ஆசையும் அன்றாட வாழ்வின் சலிப்பும் சூழ்ந்த ஒருவனின் விடுதலைத் தேடலை மாய யதார்த்தப் புனைவாகச் சொல்கிறது சுபிட்ச முருகன். மனப்போராட்டங்களை ஆழமாக அணுகுவதும் கவித்துவமான செறிந்த நடையும் இதன் பலங்கள். ஆனால் மெதுவான, சீரற்ற நகர்வும் நிஜத்துக்கும் மனத்தோற்றங்களுக்கும் இடையிலான ஊசலாட்டமும் வாசிப்பைச் சிரமமாக்குகின்றன. எளிய பொழுதுபோக்கை எதிர்பார்க்காமல், மனித மனத்தையும் ஆன்மிகத் தேடலையும் ஆராயும் புனைவுகளை விரும்புவோர் பொறுமையுடன் வாசிக்க வேண்டிய நாவல்.