Reviews for சோற்றுக்கணக்கு

எளிமையான கதைசொல்லலுடன் விரைவாகப் படிக்கக்கூடிய சிறுகதை.

திருவனந்தபுரத்தைப் பின்னணியாகக் கொண்ட இச்சிறுகதை மனிதநேயம், மெய்மை, அறம் பற்றிப் பேசுகிறது. கதையில் வரும் உணவகத்தின் பின்புலம் உண்மையா, புனைவா என்று பிரித்தறிய முடியாதபடி அமைந்திருக்கிறது.

அடர்த்தியான வட்டார வழக்கு தொடக்கத்தில் வாசிப்பைச் சிரமமாக்குகிறது. இருந்தாலும், எல்லாவற்றையும் இலவசமாகக் கொடுக்க அந்த மனிதரால் எப்படிச் சாத்தியமாகிறது என்ற புதிர் தொடர்ந்து வாசிக்க வைக்கிறது. அந்தக் கேள்வியோடு கதையின் மையமும் பின்னிப் பிணைந்திருக்கிறது.

வறுமையோடும் பசியோடும் படிப்பைத் தொடரும் இளைஞனின் வாழ்வில் கெத்தேல் சாகிப்பின் உபசரிப்பு முக்கிய இடம் பெறுகிறது. உணவுக்குப் பதிலாக எதையாவது எதிர்பார்க்கும் உறவுகளுக்கும், பணத்தைப் பொருட்படுத்தாமல் அன்னமிடும் சாகிப்புக்கும் உள்ள வேறுபாடே கதையின் மையம். உணவிட்டதை மனிதர்கள் கணக்கிடும் விதத்தில் அவரவர் நோக்கம் வெளிப்படுகிறது.

சாதாரண மனிதர்களிடம் உள்ள அறத்தைப் பேசும் படைப்பு. தாயையும் விட உயர்ந்தவராகத் தோன்றும் சாகிப்பின் முன் தலைவணங்கத் தோன்றுகிறது.

நிஜச் சம்பவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டதாகச் சொல்லப்படும் இந்தக் கதை, முப்பது பக்கங்களிலேயே வலுவான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

உணவு கொடுப்பதிலும் கணக்குப் பார்க்கும் மனிதர்களையும், பசியால் மனிதர்கள் படும் வேதனையையும் உண்மைக்கு நெருக்கமாகச் சொல்கிறது. மனதை வருத்தும் இந்தக் கதை, குறுகிய நேரத்தில் படிக்கக்கூடிய நல்ல படைப்பு.

சிந்தனையைத் தூண்டும் சிறுகதை. வர்ணனைகள் வெறும் எழுத்தாக இல்லாமல், நிகழ்வுகள் கண்முன் நடப்பது போன்ற உணர்வைத் தருகின்றன.

வாசிக்க வாசிக்க மனதில் பாரம் கூடுகிறது.

மிகச் சிறந்த படைப்பு.