Reviews for சூல்

தலித் வாழ்வை மையப்படுத்திய முந்தைய படைப்புகளிலிருந்து விரிந்து, கிராமத்தின் முழு வாழ்வையும் பதிவு செய்கிறார் சோ. தர்மன். காலம் மாறாததுபோல் சுழலும் அன்றாடத்தில் கண்மாய் பராமரிப்பும் மனிதர்கள், பறவைகள், விலங்குகளின் பரஸ்பரச் சார்பும் சிறப்பாகச் சித்தரிக்கப்படுகின்றன. சாதியும் தீண்டாமையும் இருந்தன என்பதற்காக வேளாண் மரபறிவையும் புறக்கணித்தது பெரும் இழப்பு என்ற எண்ணத்தை வலுப்படுத்துகிறது. நவீன நிர்வாகமும் ஊழலும் அந்த வாழ்வைச் சிதைப்பதாகக் காட்டும் முக்கியமான படைப்பு.

வேளாண் மரபுகள், நீர்நிலைகள், நாட்டார் வழிபாடுகள் ஆகியவற்றை வட்டாரப் பேச்சும் கேலி நகைச்சுவையும் கலந்து பதிவு செய்கிறது சூல். தொடர்ச்சியான கதையோட்டத்தைவிட, ஒவ்வோர் அத்தியாயத்திலும் கிராமவாசிகளின் கதைகளும் இயற்கை வர்ணனைகளுமே நிறைந்திருக்கின்றன. பரஸ்பர உதவியும் பொதுநலமும் கொண்ட வாழ்வைச் சித்தரிக்கும் விதம் சிறப்பு. தன்னலமும் அரசியலும் அந்த வாழ்வைச் சிதைப்பதாகக் காட்டுவது மனதைப் பாரமாக்குகிறது. சொந்த ஊரை விட்டுவந்தவர்களுக்கு அதன் நினைவுகளை மீட்டுத்தரும் தகுதியான படைப்பு.

தொடர்பும் முடிவும் இல்லாத தனித்தனிக் கதைகள் போல விரிவதால், இதை நாவல் என்று குறிப்பிடுவதே கடினம். ஆனால் மீண்டும் அணுகும்போது உருளைக்குடியில் வாழ்வதுபோன்ற உணர்வைத் தருகின்றன அதன் மனிதர்களும் கதைகளும். கொப்புளாயியின் பொதுநலமும் கண்மாயைச் சார்ந்த வாழ்வும் மனதில் நிற்கின்றன. பாரம்பரிய அறிவும் இயற்கை வளமும் அதிகார மாற்றங்களால் சிதைவதைச் சொல்லும் பகுதிகள் கனக்கின்றன. சிரிக்கவும் சிந்திக்கவும் வருந்தவும் வைக்கும் வாழ்வியல் பதிவு.

வளர்ச்சி, நாகரிகம் என்ற பெயரில் உருளைக்குடி இவ்வளவு மாறிவிட்டதே என்று வருந்தச் செய்வதே சூலின் வெற்றி. ஊருக்குள் நேரில் நுழைவதுபோன்ற உணர்வை அதன் காட்சியமைப்பு தருகிறது. எளிய மக்களின் உலகிலுள்ள பெருமையை உணர்த்தும் கரிசல் கதைகளில் இதுவும் மிகச் சிறந்த ஒன்று.

முதல் பாதியில் கொப்புளாயி உள்ளிட்டோரின் கதைகளைச் சுவையாகச் சொல்கிறார் சோ. தர்மன். ஆனால் பின்னர் சாதிய உயர்வை நிறுவும் பார்வையும், ஒடுக்குமுறையை எதிர்கொள்ளாமல் மதமாற்றத்தைக் கேலி செய்யும் போக்கும் மேலோங்குகின்றன. சாதிய இழிவுச் சொற்களின் பயன்பாடும், திராவிட அரசியல் மீதான வன்மமும் கடுமையாக உறுத்துகின்றன. வரலாற்றைத் திரித்துக் காட்டுவதாகத் தோன்றுகிறது; தர்க்கத்தால் நிரூபிக்க முடியாத அமானுஷ்யக் கூறுகளையும் ஏற்க முடியவில்லை. கதைசொல்லலின் சுவை இந்தக் குறைகளை ஈடுசெய்யவில்லை.

உருளைக்குடி மக்களை இணைக்கும் கண்மாயை மையமாகக் கொண்டு, மன்னராட்சியிலிருந்து மக்களாட்சி வரையிலான அதிகார மாற்றங்களை மண்வாசனையுடன் சொல்கிறது சூல். கதைக்குள் கதையாக விரியும் கரிசல் வாழ்வில் சாமிகளும் முனிகளும் பேய்களும் வந்தாலும் சலிப்பில்லை. ஒவ்வொரு காலமும் அழகாகப் பதிவாகிறது; நீர்ப்பாய்ச்சி, கொப்புளாயி போன்ற பாத்திரங்கள் மனதில் தங்குகின்றன. நிறைவளிக்கும் வாசிப்பு.

நீர்நிலைகளைப் பராமரித்த முறைகளையும் இயற்கையோடு இணைந்த வேளாண்மையையும் ஆழமான ஆய்வுடன், புரியும்படி பதிவு செய்கிறது சூல். நவீனமயமாக்கலில் இழந்த அறிவைப் பற்றிக் கேள்வி எழுப்புவது அதன் பலம். ஆனால் குலத்தொழிலை மறைமுகமாக ஆதரிப்பதுபோலவும், மக்களாட்சி வந்த பிறகே எல்லாம் சீரழிந்ததாகவும் தோன்றச் செய்வது ஆபத்தான பார்வை. இந்தக் குறையைப் புறந்தள்ள முடியவில்லை.

உருளைக்குடியின் வரலாற்றை மனிதர்களோடு மட்டும் நிறுத்தாமல், இயற்கையும் வேளாண்மையும் இணைந்த வாழ்வாக விரிக்கிறது சூல். நீர்நிலைப் பராமரிப்பு, நாட்டார் தெய்வங்கள், வாய்மொழிக் கதைகள் எனப் பலவற்றை நுணுக்கமாகப் பதிவு செய்துள்ள உழைப்பு பாராட்டத்தக்கது. வளமிக்க அந்தச் சூழல் எங்கே போனது என்ற கேள்வியை நாவல் எழுப்புகிறது. வரலாற்றையும் சுற்றுச்சூழலையும் பற்றிய நம் அறியாமையை உணர்த்தி, மேலும் அறியத் தூண்டும் முக்கியமான நூல்.