Reviews for சிவகாமியின் சபதம் நான்கு பாகங்களும் அடங்கிய ஒரே தொகுதி

பல்லவர்களின் ஆட்சியையும் தென்னகத்தில் அவர்கள் வளர்த்த கலை, இலக்கியச் சூழலையும் தெளிவாகச் சித்தரிக்கிறது சிவகாமியின் சபதம். பொன்னியின் செல்வன் வியக்க வைத்திருந்தாலும், இந்த நாவலுக்கே முன்னுரிமை தரத் தோன்றுகிறது. இறுதிவரை கதையின் பிடி தளராமல் இருப்பதும் தலைப்புக்கு முழுமையாக நியாயம் செய்வதும் இதன் சிறப்புகள்.

ஏழாம் நூற்றாண்டுப் பல்லவ நாட்டிற்குள் அழைத்துச் செல்லும் விதத்தில் கல்கியின் எழுத்து அமைந்துள்ளது. நான்கு பாகங்களிலும் விரியும் செறிவான வரலாற்றுச் சூழலும் பல பரிமாணங்களுள்ள பாத்திரங்களும் கதையில் ஆழ்த்துகின்றன. ஆய்வின் அடிப்படையில் உருவான பின்னணி வாசிப்புக்கு வலுச் சேர்க்கிறது. தலைமுறைகள் தாண்டி ஈர்க்கும் இந்த நாவல், தென்னிந்திய வரலாற்றில் ஆர்வமுள்ளவர்களுக்கு உறுதியாகப் பரிந்துரைக்கத்தக்கது.

வாதாபிப் போரை எதிர்பார்த்துப் படித்தால், காதலுக்கே அதிக இடமிருப்பது தெரிகிறது. சிவகாமியிடம் உருகும் நரசிம்மரையும் நாட்டைக் காக்க உறுதியாக நிற்கும் அவரையும் ரசிக்க முடிகிறது. பரஞ்சோதியின் பாத்திர அமைப்பும் போர்த் தந்திரங்களும் கதையின் சிறப்பான அம்சங்கள். பாடலும் வாசிப்புக்குப் பின் நினைவில் ஒலிக்கிறது. சமஸ்கிருதச் சொற்கள் அதிகமாக இருப்பதே குறை; காதல் கதைகளை விரும்புவோர் தவறவிடக் கூடாத நூல்.

காதலுக்கு முக்கிய இடமுள்ள இந்த நாவலில் சிவகாமி–நரசிம்மவர்மர் உறவு நெருக்கமான உணர்வைத் தருகிறது. மகேந்திரவர்மருக்கும் பரஞ்சோதிக்கும் இடையிலான உறவு எழுதப்பட்ட விதம் குறிப்பாகச் சிறப்பு. இயற்கைக் காட்சிகளின் வர்ணனைகளும் நீண்ட காலம் நினைவில் நிற்கும் அழகுடையவை. உணர்வுபூர்வமாகத் தாக்கி, பல ஆண்டுகள் கழித்தும் மீண்டும் வாசிக்கத் தூண்டும் விருப்பமான படைப்பு.

கருப்பொருளிலும் கையாளும் விதத்திலும் பொன்னியின் செல்வனை நினைவூட்டினாலும், தனக்கென வலுவான ஈர்ப்பைக் கொண்ட நாவல். நீளமான கதைக்குள் காதல், போர், நட்பு, கலை ஆகியவை இயல்பாக இணைகின்றன. அரச வாழ்வின் இன்பங்களையும் பொறுப்புகளையும் சிக்கல்களையும் அனுபவிக்கும் பாத்திரங்களுடன் ஒன்ற முடிகிறது. ஏழாம் நூற்றாண்டுத் தமிழ்ச் சூழலையும் பல்லவர்களின் கலைப்பற்றையும் விரிவாகச் சித்தரிப்பதால், சுவாரசியத்தோடு அறிந்துகொள்ளவும் நிறைய இருக்கிறது.

பொன்னியின் செல்வனைவிடவும் ஆழமாக மனதைத் தொடும் நாவல். சிவகாமியின் காதலும் தியாகமும் மனவுறுதியும் குறிப்பாகக் கவர்கின்றன; அவளுடைய துயரம் மிகுந்த உணர்வுபூர்வமாக அமைந்துள்ளது. பரஞ்சோதியின் வளர்ச்சி ஊக்கமளிக்கிறது. நாகநந்தியை எளிதில் கணிக்க முடியாதபடி எழுதியிருப்பது கதைக்கு மேலும் சுவாரசியம் தருகிறது. வரலாற்றுப் பின்னணியைத் தாண்டி, காதலும் வீரமும் கலந்த கதாபாத்திரங்கள் வாசிப்புக்குப் பின்னும் நினைவில் நிற்கின்றன.

பல்லவர்களை உயர்த்திக்காட்டுவதற்கே முன்னுரிமை தரும் நாவலாகத் தோன்றுகிறது. நாயகன் உத்தமன், எதிரி மூர்க்கன், நாயகி நாயகனுக்குக் கட்டுப்பட்டவள் என்ற பழக்கமான சித்தரிப்புகளே மேலோங்குகின்றன. பல்லவர்களின் தோல்விகளைக்கூடத் தோல்விகளாக ஏற்காத அணுகுமுறை உறுத்துகிறது. கதையும் தொடக்கம் முதல் முடிவுவரை விறுவிறுப்பின்றி நேராக நகர்கிறது. இதை மட்டுமே வாசித்து வரலாற்றுப் பெருமை பேசுவதும் கவலைக்குரியது; ரசிக்க முடிந்த நாவலாக அமையவில்லை.

பரஞ்சோதியின் வளர்ச்சி, மகேந்திரரின் தந்திரங்கள், நாகநந்தியின் சூழ்ச்சிகள் ஆகியவை சுவாரசியம் தருகின்றன. சரி தவறு எதுவாயினும் நினைத்ததைச் சாதிக்கும் மகேந்திரரின் பாத்திரம் தனித்துத் தெரிகிறது. ஆனாலும் கதையில் முழுமையாக ஈடுபட முடியவில்லை. சிவகாமியிடம் போதிய மனவளர்ச்சி தெரியவில்லை; அழுகையும் சண்டைகளுமே மேலோங்குகின்றன. பல்லவர்களின் போர்க் கொடுமைகளை நியாயப்படுத்தும் போக்கும் உறுத்துகிறது. கதை சொல்லும் திறன் கல்கியிடம் எதிர்பார்க்கும் தரத்தில் இருந்தாலும் இந்தக் குறைகள் நீங்கவில்லை.

காதல், வீரம், நகைச்சுவை, சூழ்ச்சி ஆகியவற்றை இணைத்து வாசிப்பின் பிடியைத் தளரவிடாமல் கதையை நகர்த்துகிறார் கல்கி. சிவகாமி–மாமல்லர் காதல் என்னவாகும் என்ற எதிர்பார்ப்பு தொடர்கிறது. மகேந்திரரின் அறிவாற்றலும் கலைப்பற்றும் பெரிதும் கவர்கின்றன; பரஞ்சோதியின் வெகுளித்தனம் அவரை உடனே நெருக்கமாக்குகிறது. நாகநந்தியோ வெறுப்பைத் தூண்டும் வலுவான பாத்திரம். காதல் கதையின் வலி வாசித்து முடித்த பின்னும் மனதில் தங்குகிறது.

சிவகாமியின் காதலையும் அவளைச் சூழ்ந்த அரசியல் சிக்கல்களையும் சொல்லும் கதையில், நாகநந்தியின் சூழ்ச்சிகளே பரபரப்பைத் தக்கவைக்கின்றன. ஆனால் நடுப்பகுதி மிக மெதுவாக நகர்ந்து பொறுமையைச் சோதிக்கிறது. சிவகாமியின் துயரப் பயணம் கதையின் முக்கிய அங்கமாகிறது. தீபிகா அருணின் கதை ஓசை ஒலிப்புத்தக வாசிப்பும் சிறப்பாக அமைந்துள்ளது.