சிலுவைராஜின் குழந்தைப் பருவம் முதல் இளமைக்கால நெருக்கடிகள் வரை விரியும் இந்த நாவல், சாதிய அநீதிகளை நையாண்டியுடன் எதிர்கொள்கிறது. பள்ளி, விடுதி, கிராம வாழ்க்கை ஆகியவற்றின் நுணுக்கமான சித்தரிப்புகள் கவனிக்கத்தக்கவை. சாதித் தடையைத் தாண்ட உதவும் கல்வியே அவனைத் தன் சமூகத்திலிருந்து அந்நியப்படுத்துவதும் பதிவாகிறது. அரசியல் மாற்றங்கள், மதத்தின் தாக்கம், வேலைவாய்ப்பில் பாரபட்சம் ஆகியவை அவனது வாழ்வில் ஏற்படுத்தும் விளைவுகள் வழியாக ஒரு காலகட்டத்தின் சமூகச் சூழல் புலப்படுகிறது.

தமிழின் சிறந்த நூல்களில் ஒன்று.

வாழ்வின் நிதர்சனங்களை அங்கதத்துடன் வெளிப்படுத்தும் மிகச் சிறந்த நாவல்.

சிலுவைராஜின் குடும்பம், கல்வி, உறவுகள், அரசியல் மற்றும் மதச் சிந்தனைகளோடு அவரைத் தொடர்ந்து வரும் சாதியையும் இயல்பாகக் கதைசொல்கிறார் ராஜ் கௌதமன். எளிமையான நடை வாசிப்பை இனிமையாக்குவதுடன் விவாதங்களையும் எழுப்புகிறது. ஆனால் அண்ணாவைச் சிறந்த பேச்சாளராக மட்டும் சுருக்கி, திராவிட இயக்கங்களின் சமூக விடுதலைப் பங்கைக் குறைத்து மதிப்பிடுவதும் எம்ஜிஆரை அளவுக்கு மீறிப் பாராட்டுவதும் உறுத்துகின்றன. இவற்றைக் கதாபாத்திரத்தின் பார்வையாகவே எடுத்துக்கொள்ள வேண்டியுள்ளது.

கிராமத்துச் சிறுவர்களின் சேட்டைகளையும் விளையாட்டுகளையும் அங்கதத்தோடு பதிவு செய்திருப்பது சிறப்பு. சிலுவை வளர வளர நகைச்சுவை குறைந்து, சாதி, மதம், சமூக மரபுகள் குறித்த கேள்விகள் வலுப்பெறுகின்றன. சிறந்த நூல் என்பதில் ஐயமில்லை; ஆனால் இதன் நீளத்தைக் கடப்பதற்கே பொறுமை தேவைப்படுகிறது. அதனால் அடுத்த பாகமான இலண்டனில் சிலுவைராஜை வாசிக்கும் ஆர்வம் ஏற்படவில்லை.