Reviews for சில நேரங்களில் சில மனிதர்கள்

கங்காவின் வாழ்க்கையை அவளது முடிவுகளால் மட்டும் விளக்கிவிட முடியாது; உறவுகளின் கைவிடுதலும் சமூகத்தின் நிர்ப்பந்தங்களும் அதில் பங்கு வகிக்கின்றன. ஆதரவும் அடக்குமுறையும் ஒரே மனிதரிடம் இருப்பதைக் காட்டும் பாத்திரங்கள், நல்லவர் கெட்டவர் என்ற எளிய பிரிவுக்குள் அடங்குவதில்லை. பெண்களிடம் எதிர்பார்க்கப்படும் கற்பும் குடும்பத்தின் மாறுபட்ட தீர்ப்புகளும் கேள்விக்குள்ளாகின்றன. பிடித்ததா இல்லையா என்பதைத் தாண்டி, நமது நியாயங்களையும் முரண்பாடுகளையும் பரிசீலிக்கத் தூண்டும் நாவல்.

கங்காவும் அவளைச் சுற்றியுள்ளவர்களும் நன்கு அறிந்த மனிதர்களைப் போல நெருக்கமாகிறார்கள். யாரையும் முழுக்க நல்லவர் அல்லது கெட்டவர் என்று பிரிக்காத சித்தரிப்பு சிறப்பு; கங்கா தன் துணிவை இழக்கும் இடங்கள் வருத்தமளிக்கின்றன. பேசத் தயங்கும் விஷயங்களை முற்போக்காக அணுகினாலும், சாதி சார்ந்த பிற்போக்கான பேச்சுகள் உறுத்துகின்றன. அவை ஆசிரியரின் பார்வையா, பாத்திரங்களுடையதா என்ற குழப்பமும் நீடிக்கிறது. பல உரையாடல்களும் கேள்விகளும் வாசிப்புக்குப் பிறகும் மனதில் நிற்கின்றன.

பாதிக்கப்பட்ட பெண்ணையே குற்றவாளியாக்கும் சமூகத்தின் இரட்டை அளவுகோல்களைத் துணிச்சலாகக் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது இந்த நாவல். கங்காவின் மனவோட்டங்களும் தடுமாற்றங்களும் அவள் அடையும் மாற்றமும் இயல்பாகச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளன. பெண்ணின் ஒழுக்கம் பற்றிய தீர்ப்புகள் அவளது வாழ்க்கையை எவ்வாறு பாதிக்கின்றன என்பதைச் சிந்திக்க வைக்கிறது. மனிதர்களைப் புரிந்துகொள்ளும் ஜெயகாந்தனின் பார்வையும் சமூக அக்கறையும் இதில் தெளிவாக வெளிப்படுகின்றன.

ஜெயகாந்தனின் கதைசொல்லும் முறைக்குப் பழகத் தொடக்கத்தில் சற்றுச் சிரமமாக இருக்கிறது. நிகழ்வுகளையும் உரையாடல்களையும் மட்டும் பின்தொடராமல், பாத்திரங்கள் மனதில் நினைப்பதையும் வெளியே பேசுவதையும் சேர்த்துக் காட்டுவது நிஜ வாழ்க்கைக்கு நெருக்கமாக அமைந்துள்ளது. இந்த அணுகுமுறை வியக்க வைக்கிறது. வாழ்க்கை, திருமணம், உறவுகள் குறித்த அவரது கருத்துகளும் சுற்றிவளைக்காமல் நேரடியாக வெளிப்படுகின்றன.

எழுபதுகளில் எழுதப்பட்டிருந்தாலும், அரை நூற்றாண்டுக்குப் பிறகும் அதன் சாரம் மங்காத அருமையான நாவல். தமிழ் வாசகர்கள் தவறாமல் படிக்க வேண்டிய படைப்பு.

வாழ்க்கையின் நெருக்கடிகளில் போராடியும் தளர்ந்தும் செல்லும் ஓர் உயிரின் கதையைச் சொல்வதில் ஜெயகாந்தனின் அபாரமான கதைசொல்லும் திறன் வெளிப்படுகிறது.

கதை பிடித்திருந்தாலும், அளவுக்கு அதிகமாக நீள்வதால் நடுப்பகுதியில் சலிப்பு ஏற்படுகிறது.

பாலுறவை உடல் சார்ந்த ஒன்றாகவும், அதுவே ஒருவரின் அக வாழ்வைத் தீர்மானிப்பதில்லை என்றும் அணுகும் பார்வைக்காகச் சிறந்து நிற்கும் நாவல். இன்றைய தகவல் தொழில்நுட்பப் பணியிடக் கலாச்சாரத்தோடும் பொருத்திப் பார்க்கக்கூடிய சிந்தனையை அன்றே முன்வைத்திருப்பது வியப்பளிக்கிறது.

எளிய தமிழில் ஆழமான கருத்துகளைச் சொல்லும் ஜெயகாந்தனின் முக்கியமான படைப்புகளில் இதுவும் ஒன்று. வாழ்க்கையின் நெருக்கடிகளுக்கு நடுவே ஒரு பெண்ணின் போராட்டத்தைச் சொல்லும் விதம் ஈர்க்கிறது. இவ்வளவு முற்போக்கான சிந்தனையுடன் எழுபதுகளிலேயே இந்தக் கதையை எழுதியிருக்கிறார் என்பது வியப்பளித்து, வாசிப்பின் சுவாரசியத்தை மேலும் கூட்டுகிறது.

ஒழுக்கம் குறித்த பொதுவான சமூகக் கருத்துகளை விவாதத்துக்கு உட்படுத்தும் இந்நூல் வித்தியாசமான வாசிப்பனுபவத்தைத் தருகிறது. பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு எழுதப்பட்டிருந்தாலும் இன்றைய சூழலுக்கும் பொருந்துகிறது. முடிவு வேறுவிதமாக இருந்திருக்கலாமே என்ற எண்ணம் எழுகிறது. பிறருடைய எதிர்பார்ப்புகளுக்காகக் கதையை மாற்றக்கூடாது என்பதில் உறுதியாக இருந்ததாக ஜெயகாந்தன் முன்னுரையில் கூறியிருப்பதும் கவனிக்கத்தக்கது.