Reviews for ரெயினீஸ் ஐயர் தெரு

ஆறு வீடுகளே உள்ள தெருவில் பல ஆண்டுகள் வாழ்ந்த நெருக்கத்தை இந்த நாவல் தருகிறது. கைவிடப்பட்ட முதிய தம்பதிக்கு உதவ யாரும் முன்வராத நிலை யோசிக்க வைக்கிறது. ஒவ்வொரு வீட்டிலும் இருக்கும் விசித்திரமான மனிதர்களையும் அவரவர் பிரச்சினைகளையும் வண்ணநிலவன் அறிமுகப்படுத்தும் விதம் சிறப்பு. பாத்திரங்களை நேரில் காண்பதுபோல் தோன்றச் செய்யும் வர்ணனைகளில், வாழ்ந்து கெட்ட வீடுகளின் அமைதியும் ஏக்கமும் கூட உணர முடிகிறது.

ஆறு வீடுகளில் வாழும் கிறித்தவ வேளாள நடுத்தரக் குடும்பங்களின் இன்பமும் துன்பமும் அன்பும் இக்குறுநாவலில் விரிகின்றன. ஒவ்வொரு வீட்டையும் அறிமுகப்படுத்தும் வண்ணநிலவன், மழை, கோழிக்குஞ்சுகள், மீன் வாங்குதல் போன்ற அன்றாடச் சிறு விவரங்களால் அந்தத் தெருவில் வாழும் உணர்வை ஏற்படுத்துகிறார். காமம் சார்ந்த முரண்பாடுகளையும் சமூக முரண்பாடுகளையும் மிகையின்றிக் கடந்து செல்லும் எழுத்து. மழை நேரத்தில் நிதானமாக வாசிக்க ஏற்ற நூல்.

ஆறு வீடுகள் கொண்ட தெருவின் அன்றாட வாழ்க்கையைச் சிறுமி டாரதியின் வழியாகச் சொல்லும் கதை நெருக்கமாக ஈர்க்கிறது. பழகிய மனிதர்களைப் போன்ற பாத்திரங்களும், சிறுமிகளின் எதிர்பார்ப்புகளை வெளிப்படுத்தும் விதமும் அன்பை உணரச் செய்கின்றன. எண்பது பக்கங்களுக்குள் இத்தனை நிகழ்வுகளையும் உரையாடல்களையும் அடக்கியிருப்பது சிறப்பு. கதை நெடுக வரும் மழையும் வண்ணநிலவனின் சொல் தேர்வும் வாசிப்பில் பிடிப்பை ஏற்படுத்துகின்றன. தவறாமல் வாசிக்க வேண்டிய நூல்.

சிறிய புத்தகம் என்பதால் எளிதாகப் படித்து முடித்துவிடலாம் என்று நினைக்க முடியாது. இந்த நூலும் அப்படித்தான்.

முழுமையான நாவலைவிட, ஒரு நாவலுக்கான ஆயத்தக் குறிப்புகளைப் போலவே தோன்றுகிறது. தெருவில் வாழும் மனிதர்களைப் பற்றிய விரிவான சித்திரங்களும், இடம் மற்றும் காலத்தைப் பற்றிய விவரிப்புகளும் இருக்கின்றன. ஆனால் சம்பவங்கள் பெரிதாக ஏதும் நிகழ்வதில்லை. சுமாரான குறுநாவல் வாசிப்பு.

டாரதியிடம் தொடங்கி, ஆறு வீடுகளில் வாழும் மனிதர்களின் உறவுகள், ஆசைகள், சிரமங்கள் வழியே விரிகிறது நாவல். பெண்களுக்கே பெரும்பாலும் முக்கிய இடம். மாறும் வருமானத்துக்கு ஏற்ப அமையும் வாழ்க்கையும் பரஸ்பர விருப்புவெறுப்புகளும் இயல்பாகச் சித்தரிக்கப்படுவதால், பாத்திரங்கள் நிஜ மனிதர்களாகத் தெரிகின்றன. நாவல் தனக்கான நிதானத்தில் நகர்ந்தாலும், இறுதியில் வரும் ஜாஸ்லின் பிள்ளையின் குடும்ப வரலாறு கதையுடன் இணையாத பின் இணைப்பாகவே தோன்றுகிறது.

ஆறு வீடுகள் கொண்ட தெருவின் மனிதர்களை, அவர்களது உணர்வுகள் வழியே அறிமுகப்படுத்துகிறது இந்தச் சிறிய நாவல். பிறருக்கு உதவும் தியோடர், வளரிளம் பருவத்தில் தடுமாறும் ஜீனோ, நோயுற்ற கணவனுக்காகப் போராடும் இருதயம் டீச்சர் எனப் பாத்திரங்கள் வாழ்க்கையின் பல நிலைகளை உணர்த்துகின்றன. டாரதியைச் சிறுமி என்று மீண்டும் மீண்டும் வர்ணிப்பது மட்டும் உறுத்துகிறது. கதையின் நகர்வைவிட உணர்வுகளே மேலோங்குகின்றன; சில இடங்கள் மனதைக் கனக்கச் செய்கின்றன. குறைந்த பக்கங்களுக்குள் வாழ்க்கையைப் பற்றிப் பலவும் சொல்லும் நூல்.

சம்பவங்களின் தொடரைவிட மனிதர்களின் சித்திரங்களுக்கே இந்த நாவலில் முக்கியத்துவம். ஒரு தெருவின் ஆறு வீடுகளில் வாழும் தமிழ் புராட்டஸ்டன்ட் வேளாளக் கிறிஸ்தவர்களை வண்ணநிலவன் உயிரோட்டத்துடன் அறிமுகப்படுத்துகிறார். அந்த மனிதர்களைப் பற்றிய சித்தரிப்பு சுவாரசியமாக இருக்கிறது.