Reviews for ஒரு நடிகை நாடகம் பார்க்கிறாள்

மனதின் விடுதலை என்றால் என்ன என்பதை ஒரு நடிகையின் வழியாக ஆழமாகப் பேசும் சிறந்த நாவல். ஜெயகாந்தனின் எழுத்து நேரடியாகவும் கூர்மையாகவும் இருக்கிறது. கதாபாத்திரங்களின் எண்ணங்களுடன் உடன்படாவிட்டாலும் அவை வாசகரைச் சிந்திக்க வைக்கின்றன. மனித உறவுகள் எளிதில் உடையக்கூடியவையா, நிலைத்து நிற்பவையா என்ற கேள்வியை ஆழமான புரிதலோடு எழுப்புகிறது இந்தப் படைப்பு.

மிகச் சிறந்த படைப்பு; மனதாரப் பரிந்துரைக்கத் தக்கது.

தமிழ் இலக்கியத்தின் முக்கிய ஆளுமையான ஜெயகாந்தனின் மற்றுமொரு சிறந்த படைப்பு. அவரது சிந்தனை அவர் வாழ்ந்த காலத்தை மட்டுமல்ல, இன்றைய காலத்தையும் தாண்டி நிற்கிறது.

நல்ல நாவல்களில் ஒன்று.

வாழ்க்கை, உறவுகள், திருமணம் குறித்த வெவ்வேறு பார்வைகளை முன்வைக்கும் அருமையான நாவல். முதன்மைக் கதாபாத்திரங்கள் சிறப்பாக உருவாக்கப்பட்டுள்ளன.

கணவன் மனைவிக்கிடையிலான உணர்வுகளை ஆழமாகச் சொல்லும் அருமையான நாவல். கல்யாணி வாழ்க்கையை அப்படியே ஏற்றுக்கொள்கிறாள்; ரங்காவோ வாழ்க்கையும் மனைவியும் தன் விருப்பப்படி இருக்க வேண்டுமென நினைக்கிறான். குழப்பத்தில் தவிக்கும் ரங்காவைவிடக் கல்யாணி மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறாள்.

காதல் உறவுகளை ஆழமாக அணுகும் நூல். வேறொரு காலத்தில் எழுதப்பட்டும் இன்றைக்கும் பொருந்துவது, உறவுகளின் சிக்கல்களும் நம் மனப்போக்கும் இன்னும் மாறவில்லையோ எனக் கேள்வி எழுப்புகிறது. ஜெயகாந்தனின் கருத்துகளுடன் உடன்படாவிட்டாலும், அவற்றைப் பற்றிச் சிந்திக்காமல் கடந்து செல்ல முடியாது.

பழமைவாதச் சூழலிலும் நவீன பார்வையுடன் வாழும் கல்யாணி, அனுதாபத்தைவிட மரியாதையைப் பெறுகிறாள். தொழில் லட்சியங்களுக்கும் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையின் நெருக்கடிகளுக்கும் இடையிலான அவளது போராட்டம் நன்றாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளது. மனித மனமாற்றங்களை நுணுக்கமாக எழுதினாலும், நீளத்தைக் குறைத்திருந்தால் கதையின் நெகிழ்ச்சி கூடியிருக்கும். ரங்காவின் செயல்களுக்கு விளக்கம் இருந்தும் கல்யாணியின் பக்கமே ஆதரவு வலுக்கிறது. கல்யாணியை அவளாகவே ரங்கா ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்ற விருப்பம் எஞ்சுகிறது.

வாழ்க்கையை அதன் போக்கில் ஏற்று, அதிக எதிர்பார்ப்புகளின்றி வாழ முற்படும் கல்யாணியின் பக்குவமே கதையின் மையம். நடிகையான அவளுக்கும் பத்திரிகையாளர் ரங்காவுக்கும் காதல் மலர்ந்தாலும், திருமணத்தில் சிக்கல்கள் எழுகின்றன. அவளுடைய உயர்ந்த அந்தஸ்து ரங்காவுக்குத் தாழ்வுணர்வை உண்டாக்குகிறது. காதலில் மட்டுமல்ல, எந்த உறவிலும் அளவுக்கு மீறிய எதிர்பார்ப்புகள் வேண்டாம் என்பதை கல்யாணியின் பாத்திரம் உணர்த்துகிறது.

பொருத்தமான, அர்த்தமுள்ள தலைப்பு. சிறிய கதையைச் சில கதாபாத்திரங்களின் உரையாடல்களும் வாதங்களுமே நகர்த்துகின்றன. பிறர் மனம் நோகாமல் தன் கருத்தைத் தெளிவாகவும் நயமாகவும் சொல்லும் கல்யாணி வியக்க வைக்கிறாள். கதையைவிடக் கருத்துகள் அதிகமாக இருப்பது இடையிடையே சலிப்பைத் தருகிறது. ஆனாலும், 1971-லேயே இத்தகைய முற்போக்குச் சிந்தனைகளை எழுதியிருப்பது ஆசிரியர் மீதான மதிப்பை உயர்த்துகிறது.