Reviews for நந்திபுரத்து நாயகி

பொன்னியின் செல்வன் விட்டுச் சென்ற கேள்விகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு விக்கிரமன் படைத்துள்ள சிறப்பான நாவல். வந்தியத்தேவன், குந்தவை, அருள்மொழிவர்மன், பார்த்திபேந்திரன் ஆகியோரை மீண்டும் கதையில் சந்திக்க முடிகிறது.

பொன்னியின் செல்வன் மீதுள்ள ஈர்ப்பே இந்த நாவலைப் படிக்கத் தூண்டுகிறது; தனியாக இது நிறைவு தரவில்லை. இராஜராஜனின் வாழ்வில் ஒரு சிறு பகுதியை மூன்று பாகங்களுக்கு நீட்டித்திருப்பதும், இன்பவல்லி குறித்த ஒரேவிதமான வர்ணனைகள் திரும்பத் திரும்ப வருவதும் சலிப்பூட்டுகின்றன. கற்பனைப் பாத்திரங்களின் சில முடிச்சுகள் அவிழ்க்கப்படவில்லை; பெரிய கோவிலுக்கும் இடமில்லை. இரண்டாம் பாகத்தின் இறுதியிலிருந்து கதை வேகம் பெற்றாலும், அதற்கு முந்தைய தொய்வு தொடர்ந்து வாசிப்பதைச் சிரமமாக்குகிறது.

ஆதித்த கரிகாலன் கொலை குறித்து புதிய விவரங்களை எதிர்பார்த்தால், பொன்னியின் செல்வனில் சொன்னவையே மீண்டும் வருகின்றன. இராஜராஜனின் வீரமும் அரசியல் திறனும் பின்னுக்குத் தள்ளப்பட்டு, அழகுக்கும் காதலுக்கும் அதிக இடம் தரப்பட்டுள்ளது. போர்களும் முடிசூட்டு விழாவும் விரிவாகச் சொல்லப்படவில்லை. குந்தவை–வந்தியத்தேவன் காதல் மட்டுமே ஆறுதல்; அதற்கும் குறைவான இடம்தான். இயற்கை, கலை வர்ணனைகளை விரும்புவோருக்குப் பிடிக்கலாம்; ஆனால் வலுவற்ற கதையும் தேவையற்ற பாத்திரங்களும் ஏமாற்றமளிக்கின்றன.

பொன்னியின் செல்வனைத் தொடர்ந்து இராஜராஜ சோழரின் கதையைச் சொல்லும் நல்ல நாவல். வந்தியத்தேவனும் குந்தவையும் மிகவும் பிடித்த பாத்திரங்கள்.

பிடித்திருக்கிறது.

பொன்னியின் செல்வன் முடிவுரைக் குறிப்புகளைத் தொடரும் இந்த நாவல், அதன் உயரத்தை எட்டவில்லை. தலைப்புக்குரிய குந்தவைக்கும் வந்தியத்தேவனுக்கும் உரிய முக்கியத்துவம் இல்லை; இன்பவல்லியின் கதையும் மையக்கதையோடு ஒட்டவில்லை. மூன்றாம் பாகம் இழுவையாக இருப்பதால் இரண்டிலேயே முடித்திருக்கலாம். பாண்டியர் படைதிரட்டும் விவகாரம் தொடரப்படாததும், முந்தைய நாவலுடனும் வரலாற்றுக் குறிப்புகளுடனும் முரண்படுவதாகத் தோன்றும் சித்தரிப்புகளும் குறைகள். பெரிய கோவிலை காதலின் அடையாளமாகக் காட்டுவதும் ஏற்கும்படி இல்லை.

பொன்னியின் செல்வனின் தொடர்ச்சியாக, குந்தவை எதிர்கொள்ளும் தனிப்பட்ட மற்றும் அரசியல் இன்னல்களை மையமாகக் கொண்டுள்ளது. முதல் இரண்டு பாகங்கள் வேகமாக நகர்ந்தாலும் இறுதிப்பாகம் இழுக்கிறது. ரவிதாஸனின் பயங்கரம் செயல்களில் வெளிப்படாமல் வருணனையாகவே நிற்கிறது; இன்பவல்லியின் ஏக்கங்களும் அளவுக்கு அதிகமாக விவரிக்கப்படுகின்றன. முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்ட பாண்டிய இளவரசனின் பழிவாங்கும் கிளைக்கதைக்குப் போதிய நிறைவு இல்லை. சில பாத்திரங்களின் நோக்கமும் பின்னணியும் தெளிவுபெறவில்லை. பொன்னியின் செல்வனுக்கு இணையாக அமையாத தொடர்ச்சி.

அருள்மொழி, குந்தவை, வந்திய தேவன் என்ற பழக்கமான பெயர்களே வாசிப்பைத் தொடர வைக்கின்றன. கல்கியின் பாத்திரங்களுக்கும் இங்குள்ளவர்களுக்கும் பெயரைத் தவிர ஒற்றுமை தெரியவில்லை. அவசரமான செய்தியைக் கேட்டபோதும் அருள்மொழியின் சிந்தனை பெண்களின் அழகை ஒப்பிடுவதாக அமைவது பொருத்தமற்றதாக உள்ளது. நேசித்த பாத்திரங்கள் இவ்வாறு சித்தரிக்கப்படுவது ஏமாற்றமளிக்கிறது.

பொன்னியின் செல்வனின் தொடர்ச்சியான இந்நாவலில் தமிழ் நடை சிறந்திருந்தாலும், மிகையான உவமைகளும் தேவையற்ற நீளமும் வேகத்தைக் குறைக்கின்றன. இடையில் விறுவிறுப்பு கூடியும் முடிவு சோபிக்கவில்லை. உறவுமுறைக் குழப்பங்களும் நம்பமுடியாத சம்பவங்களும் உறுத்துகின்றன; சொற்பயன்பாட்டின் காலப்பொருத்தமும் கேள்விக்குரியதாக உள்ளது. முக்கியத்துவம் பெற்ற பாத்திரங்களும் மர்மங்களும் தீர்வின்றி விடப்படுகின்றன. தலைப்புக்கும் கதையின் மையத்துக்கும் பொருத்தம் குறைவு; பொன்னியின் செல்வனைப் படிக்காதவர்களுக்குப் பின்னணி விளக்கமும் போதாது. மொழித்திறனுக்கு இணையான கதைக் கையாளல் இல்லை.