Reviews for நாகம்மாள்

கதை என்று பெரிதாக எதுவும் இல்லாவிட்டாலும் வாசிப்பு சுவையாக இருக்கிறது. கொங்கு வட்டார மொழிநடை அதற்கு ஒரு காரணமாக இருக்கலாம். 1942-ல் எழுதப்பட்ட நாவல் என்ற பழமை சிறிதும் தெரியவில்லை.

எளிமையான கதையைச் சிறப்பாகச் சொல்லியிருக்கும் விதம் கவர்கிறது. வெளிப்படையான கதைக்கு அப்பால், தேசியத்தை வலியுறுத்தும் இன்னொரு அடுக்கும் இருப்பது கவனிக்கத்தக்கது. மின்னூலின் எளிய வடிவமைப்பும் சிரமமின்றிப் படிக்க உதவுகிறது.

விடுதலைக்கு முந்தைய கொங்கு வேளாண் சமூகத்தின் இயல்பான சித்தரிப்பு நாவலுக்கு முக்கியத்துவம் தருகிறது. ஆனால் சொத்துரிமை கோரும் நாகம்மாள், உதவுவதாகச் சொல்லும் உள்ளூர் செல்வாக்கு மிக்கவர்களின் கையில் சிக்குவதிலுள்ள முரண்பாடுகள் ஆழமாகச் சித்தரிக்கப்படவில்லை. மேலோட்டமாக நின்றுவிடுவதால் நாவல் காலத்துக்குப் பொருந்தாததாகவும் எதிர்பார்ப்பை நிறைவேற்றாததாகவும் தோன்றுகிறது. தமிழ் நாவலின் வளர்ச்சியை அறிய விரும்புவோருக்கு மட்டுமே அவசியமான வாசிப்பு.

கொங்கு வட்டாரச் சொற்களும் இடங்களும் வாழ்வியலும் நிறைந்த நாவல். கொங்கு வாசகர்கள் படிக்க வேண்டிய நூல் என்றாலும், முடிவு சற்று ஏமாற்றமளிக்கலாம்.

தொடக்க முயற்சி என்று தெரியாத அளவுக்கு முதிர்ச்சியான எழுத்துநடை. வட்டார மொழியை வலிந்து திணிக்காமல், எளிதாக வாசிக்கும்படி பயன்படுத்தியிருப்பது அருமை. கொங்கு மண்ணைச் சார்ந்த இந்த நாவல் சிறந்த வாசிப்பு அனுபவத்தைத் தருகிறது.

தனக்கும் மகளுக்கும் சுதந்திரமான வாழ்வை விரும்பும் நாகம்மாளின் போராட்டத்தில் கொங்கு கிராமத்தின் உறவுகளும் நிலப்பகையும் வெளிப்படுகின்றன. பாத்திரங்கள் நம்பும்படியாக இருந்தாலும், துணைக்கதைகளில் முரண்பாடுகளும் விடுபட்ட இடங்களும் உள்ளன. சில சம்பவங்கள் கதையை நகர்த்துவதற்காகவே அமைக்கப்பட்டதுபோல் தோன்றுகின்றன; உரையாடல்களால் மட்டும் நகரும் பகுதிகள் சலிப்பூட்டுகின்றன. திடீரென வேகமெடுக்கும் முடிவு நிறைவைக் காட்டிலும் பெரிய திருப்பமாக அமைகிறது; அந்தத் தொக்கி நிற்கும் தன்மை சிறப்பு. கிராமிய உறவுச் சிக்கல்களை விரும்புவோருக்கு ஏற்ற வாசிப்பு.

தனக்கான வாழ்க்கையையும் சுதந்திரத்தையும் நாடும் நாகம்மாளை அணுகும் பெண்ணியப் பார்வை இந்த நாவலின் பெரிய பலம். அவளைச் சுயநலக்காரியாகப் பார்ப்பதா, கட்டுப்பாடுகளிலிருந்து விடுபடத் துடிப்பவளாகப் புரிந்துகொள்வதா என்ற கேள்வி இன்றும் பொருத்தமாகிறது. மரபான கதை அமைப்பிலிருந்து விலகும் சொல்லுமுறையும் கோவில் பூசாரிகள் மீதான கேலியும் அக்காலத்திற்குத் துணிச்சலானவை. கெட்டியப்பன், ராமாயி உள்ளிட்ட பாத்திரங்களும் உயிரோட்டமாக அமைந்துள்ளன. பெண்ணின் சுயவிருப்பத்துக்கு இடமளிக்கும் இந்தப் படைப்பைப் படிக்க வேண்டும்.

சொத்துப் பிரச்சினை ஒரு வேளாண் கூட்டுக்குடும்பத்தைச் சிதைப்பதைச் சொல்லும் நாவல் இது. கொங்கு நாட்டுக் குடும்ப வாழ்வைக் கண்முன் நிறுத்தும் சித்தரிப்பும், பேசுவதைப் போன்ற இயல்பான வட்டார நடையும் சிறப்பாக அமைந்துள்ளன. காலம், மனிதர்களின் குணம், வார்த்தைகளின் தாக்கம் பற்றிய வசனங்கள் கவனத்தை ஈர்க்கின்றன. ஆர். ஷண்முகசுந்தரத்தின் எழுத்தில் வியக்க வைக்கும் அம்சங்கள் இவை.

நாகம்மாளை அதன் கதைக்காக மட்டுமல்ல, எழுதப்பட்ட காலத்தையும் கருத்தில் கொண்டு வாசிக்க வேண்டும். 1942-லேயே ஆர். சண்முகசுந்தரம் முயன்ற நவீனமான கதைசொல்லல் கவனிக்கத்தக்கது. குறிப்பாக, கதையை முடிக்கும் விதம் காலத்தை முந்திய படைப்புத் தேர்வு. அந்த அணுகுமுறையே இன்றைய வாசகரிடமும் நாவல் பேசுவதற்குக் காரணமாக இருக்கிறது.

நிலப்பங்கைக் கோரும் நாகம்மாளை மிகைப்படுத்தாமல், தன் வாழ்வைப் பற்றிச் சிந்திக்கும் சாதாரணப் பெண்ணாகச் சித்தரிப்பது சிறப்பு. கொங்கு மண்ணின் மனிதர்களும் சொத்துச் சச்சரவுகளும் இயல்பாகப் பதிவாகின்றன. பல பாத்திரங்களின் பார்வையில் கதை நகர்வதும் சில நிகழ்வுகளை உரையாடல் வழியே அறியச் செய்வதும் குறுநாவலுக்குச் செறிவு தருகின்றன. பேச்சுவழக்கின் சீரின்மையும் வயது, உறவுமுறை சார்ந்த முரண்பாடுகளும் உறுத்துகின்றன. வட்டாரப் பின்னணி அறியாதவர்களுக்கு நுட்பங்கள் தவறக்கூடும்; எனினும் தமிழின் தொடக்ககால இயல்புவாத நாவல்களில் இது முக்கியமானது.