Reviews for நாளை மற்றுமொரு நாளே...

கந்தனின் ஒரு நாள் வழியாகப் பல மனிதர்களின் வாழ்க்கையைச் சில பக்கங்களிலேயே அழுத்தமாகச் சொல்லும் வடிவம் ஈர்க்கிறது. சொல்லப்படாத இடைவெளிகளை நிரப்பி, நிகழ்வுகளை மீண்டும் நினைத்துப் பார்க்கும்போதுதான் பல அர்த்தங்கள் புரிகின்றன. குறிப்பாகத் தரகர் அந்தோணியின் வாழ்க்கைப்பார்வையும் சூழ்ச்சித் திறனும் சுவாரசியமானவை. நல்ல கதைகளும் சலிப்பற்ற வாசிப்பும் இருந்தாலும், இதேபோன்ற வடிவிலான Vielle France அளித்த வரலாற்று அனுபவத்தை இந்நாவல் தராதது சிறு குறை.

வறுமையை உணர்த்துவதோடு, குற்றமாகக் கருதப்படும் செயல்களின் பின்னுள்ள நியாயங்களையும் நாவல் காட்டுகிறது. இடையிடையே பொதுநலம் சார்ந்த கருத்துகளும் வருகின்றன. ஆனால் சம்பவங்கள் ஒன்றோடொன்று தொடர்பில்லாததுபோல் தோன்றுகின்றன; நூலின் நோக்கம் என்ன என்பதும் தெளிவாகவில்லை.

நாளையைப் பற்றிப் பேசாமல் ஒருவனின் இன்றைய நாளையே மையமாகக் கொண்ட கதை. திருமணமும் உறவுகளும் குறித்த சமூக வழக்கங்களுக்கு எதிரான சிந்தனைகள் இதில் உள்ளன. ஆனால் நூலின் மையக் கருத்து என்ன, ஆசிரியர் எதைச் சொல்ல வருகிறார் என்பவை தெளிவாகப் பிடிபடவில்லை. குறிப்பாக முடிவைப் புரிந்துகொள்வது சிரமமாக இருக்கிறது.

சமூகம் முகம் சுளித்துக் கடக்கும் மனிதர்களின் ஒரு நாளை விறுவிறுப்பாகச் சொல்லும் நாவல். சாராயம், பாலியல் தொழில், பணம், பஞ்சாயத்து என நகரும் வாழ்வில் யாரையும் புனிதப்படுத்தவில்லை. நன்னெறிப் பிரச்சாரமோ நம்பிக்கையூட்டும் வாக்குறுதியோ இல்லாமல் அவர்களைச் சித்தரிக்கிறது. அடுத்தடுத்த பக்கங்களைத் திருப்ப வைக்கும் இந்தச் செவ்வியல் நாவலைப் படித்துப் பார்க்கலாம்.

எதிர்பாராத கதைக்களமும் எழுத்துநடையும் வாசிப்பில் ஆர்வத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. வாழ்வியலையும் முதலாளித்துவத்தையும் நக்கலுடன் அணுகியிருப்பது ஈர்க்கிறது. ஆனாலும் கந்தனைத் தள்ளிநின்று பின்தொடர முடிகிறதே தவிர, கதைக்குள் ஒன்ற முடியாதது சிறு ஏமாற்றம்.

கந்தனின் குடிப்பழக்கம், பாலியல் தொழிலாளியுடனான காதல், திருமணத்திற்குப் பின்னும் தொடரும் தொழில் ஆகியவற்றின் வழியாக வாழ்வின் மறைக்கப்படாத உணர்வுகளை நாகராஜன் வெளிப்படுத்துகிறார். கற்பனையின் துணையுடன் அவற்றைத் தெளிவாகச் சொல்லியிருக்கிறார்.

கந்தனின் ஒரு நாளைப் பின்தொடரும்போது, அவனைச் சுற்றியுள்ள சிறுநகர வாழ்க்கைக்குள் நாமும் இருப்பதுபோல் தோன்றுகிறது. உரையாடல்களும் சச்சரவுகளும் அரசியல் பேச்சுகளும் வாசிப்பை ஈர்க்கின்றன. துயரங்கள் தொடர்ந்தாலும் அவற்றை அன்றாட நிகழ்வுகளாகக் கடக்கும் மனிதர்களை நாகராஜன் மிகையுணர்ச்சியின்றிச் சித்தரிக்கிறார். அந்த அலட்சியமே நெருக்கடியையும் நம்பிக்கையின்மையையும் மேலும் உணரச் செய்கிறது. மிகச் சிறந்த வாசிப்பாக அமைந்த குறுநாவல்; இதைப் பரந்த வாசகர்களிடம் கொண்டுசெல்லும் மொழிபெயர்ப்புப் பணியும் பாராட்டுக்குரியது.

பாலியல் தொழிலில் இருப்பவர்களைப் பெயரிட்டு ஒதுக்கும் சமூகம், அவர்களின் வாழ்வை மாற்றுவதில் காட்டும் அக்கறையின்மையைச் சிந்திக்க வைக்கிறது இந்த நாவல். சுரண்டலும் வறுமையும் நிறைந்த ஒரு நாளின் சித்தரிப்பில், கந்தனும் மீனாவும் வாசிப்பு முடிந்த பின்னும் நினைவில் நிற்கிறார்கள். மனித ஆசைகள் பிறரைப் பலியாக்கும் வரை நாகராஜனின் எழுத்தும் உயிர்ப்புடன் இருக்கும். பக்கங்களோடு முடிந்துவிடாத இந்த வாழ்வின் துயரம், சமூகத்தில் மாற்றம் வேண்டுமென்ற உணர்வை ஏற்படுத்துகிறது.

கதைச் சம்பவங்களைவிட, சமூக விளிம்பில் வாழும் ஒருவனின் அன்றாடத்தை உணரச் செய்வதில்தான் நாவலின் சிறப்பு இருக்கிறது. அன்றைய பிழைப்பே முதன்மையாகும்போது அன்பும் உறவுகளும் வழக்கத்துக்கு மாறான வடிவங்களை எடுப்பதை மிகையுணர்ச்சியின்றிச் சொல்கிறது. எல்லாவற்றையும் முடித்துவைக்கும் புனைவாக இல்லாமல், வாழ்க்கையின் முடிவுறாத தன்மையையும் தக்கவைக்கிறது. சலிப்பில்லாமல் வாசிக்க வைக்கும், அவசியம் படிக்க வேண்டிய படைப்பு. மொழிபெயர்ப்பும் நன்றாகவே தோன்றுகிறது; மூலத் தமிழுடன் ஒப்பிட்டு உறுதியாக மதிப்பிட முடியவில்லை.

அருகில் வாழும் மனிதர்களைப் போலவே தோன்றுகின்றன இந்நாவலின் பாத்திரங்கள். அவர்களிடமுள்ள எளிமையும் சிக்கலும் முரண்பாடுகளும் கதைக்குச் சிறப்புச் சேர்க்கின்றன. யாரையும் உயர்த்திக் காட்டாமல், அவர்களை அவர்களாகவே வாழவிட்டிருப்பது மிகச் சிறந்த அம்சம். தலைப்பும் கதைக்கு நன்றாகப் பொருந்துகிறது.