Reviews for மோகமுள்

இசையையும் காதலையும் இணைத்து, சமூக மரபுகளால் மனித உணர்வுகளைக் கட்டுப்படுத்த முடியுமா என்று கேட்கும் நாவல். யமுனாவிடம் பாபு கொள்வது காதலா, வழிபாடா என்ற மனக்குழப்பம் உயிர்ப்புடன் வெளிப்படுகிறது. நட்பு, குருவுடனான உறவு, தந்தைப் பாசம் ஆகியவை கதைக்கு அழகு சேர்க்கின்றன. அக்கால நகர வாழ்வும் சமூகச் சடங்குகளும் கண்முன் நிற்கின்றன. வயதில் மூத்த பெண்ணிடம் கொள்ளும் காதலைத் துணிச்சலுடன் பேசி, மரபுகளின் மாற்றத்தன்மையைச் சிந்திக்க வைக்கும் ஆழமான இலக்கிய அனுபவம்.

சமூக எதிர்பார்ப்புகளை மீறித் தன் இசை ஆர்வத்தைப் பின்தொடரும் பாபுவின் வளர்ச்சியும், நட்பும் குடும்பமும் அவனைச் செதுக்கும் விதமும் கவர்கின்றன. பிறரிடம் அவன் காட்டும் அன்பும் மதிப்பும் சிறப்பு. காலத்தை முந்திய பார்வையும் கும்பகோணச் சித்தரிப்பும் ஈர்த்தாலும், காதலின் சித்தரிப்பு நிறைவளிக்கவில்லை; உறவை வெளிப்படையாக ஏற்கும் பாபுவின் தயக்கமும் உறுத்துகிறது. இசை நுட்பச் சொற்கள் அறிமுகமற்றவரைத் தடுமாறச் செய்கின்றன. மிகுதியான நீளமும் பாதிவரை நகராத கதையும் சலிப்பூட்டுகின்றன; பின்னரே கதை வேகமெடுக்கிறது. நீண்ட வாசிப்புக்கு நேரம் ஒதுக்க முடிந்தால் படிக்கலாம்.

சீரழிந்த சமூகத்தைச் சித்தரிக்க நினைத்து தி.ஜா. இதை எழுதினாரா, அல்லது சமூகம் இன்னும் சிறிதுகூட முன்னேறவில்லையா என்ற கேள்வி எழுகிறது.

எளிமையும் தாக்கமும் கொண்ட நாவல். தெளிவான நடையில் சிறப்பாக எழுதப்பட்டுள்ளது.

அருமையான நூல்.

மிகச் சிறந்த நாவல்களில் ஒன்று மோகமுள்.

கதை மிகவும் எளிமையானதுதான்; ஜானகிராமனின் வசீகரமான எழுத்துநடை அதை ரசிக்க வைக்கிறது.

ஒலிப்புத்தகமாகக் கேட்கையில், 1940களின் கும்பகோணமும் அன்றைய மதராஸும் கண்முன் வருகின்றன. முடிவில் இரண்டாம் பாகமும் இருந்தால் நன்றாக இருக்குமே என்று ஏங்க வைக்கிறது.

1940களின் தமிழ்ச் சமூகத்தைச் சிறப்பாகப் பிரதிபலிக்கிறது.

செவ்வியல் படைப்பு என்ற ஒரே சொல்லே போதும்.