Reviews for ம்

ஒவ்வொரு பத்திக்கும் தனித்தலைப்புடன் வரும் சிதறிய சிந்தனைகள் தொடக்கத்தில் வாசிப்பைச் சிரமமாக்குகின்றன. கலவரமும் அரசியலும் கொடூரங்களும் நிறைந்த சூழல் விரியும்போது, அந்தத் தடையை மீறி வாசிக்க முடிகிறது. நூலில் சொல்லப்படும் சம்பவங்கள் கடுமையான அச்சத்தை ஏற்படுத்துகின்றன; அவற்றை மீண்டும் நினைத்துப் பார்க்கக்கூட மனம் தயங்குகிறது.

போரால் பாதிக்கப்பட்ட மக்களின் வாழ்வையும் அதிகாரத்தின் பிடியில் ஒரு போராளி நசுக்கப்படுவதையும் ஷோபாசக்தி இயல்பான நடையில் பதிவு செய்கிறார். வெறும் கற்பனை என்று ஒதுக்க முடியாத கொடுமைகள் மனதைப் பதறவைக்கின்றன. அவற்றைக் கேட்டுக்கொண்டு மட்டும் இருக்கும் உலகத்தின் மீதான குமுறலும் வெளிப்படுகிறது. இறுதியில் நாயகனைப் புரிந்துகொள்வது சிக்கலாகி முடிவு குழப்பத்தைத் தந்தாலும், போர்க்கால வாழ்வை உணர்த்தும் சிறந்த நூல்.

போரின் கொடுமைகளையும் இயக்கங்களுக்குள் நிகழும் பழிவாங்கல்களையும் நேசகுமாரனின் வாழ்க்கை வழியாக ஷோபாசக்தி வலுவாகப் பதிவு செய்கிறார். வேகமான நடை கதையோடு ஒன்றச் செய்கிறது. ஆனால் நிறமியைச் சுற்றிய தொடக்கக் கேள்விக்கும் தந்தையின் நீண்ட வாழ்க்கைக் கதைக்கும் உள்ள தொடர்பு போதுமானதாகத் தோன்றவில்லை; இறுதிப் பகுதியும் வேகம் குறைகிறது. தான் வளர்ந்த சூழலை ஆதரிக்கவும் கடுமையாக விமர்சிக்கவும் முடியும் எழுத்தாளரின் திறமை குறிப்பிடத்தக்கது.

இலங்கை உள்நாட்டுப் போரைப் புரிந்துகொள்ள உதவுகிறது. இறுதியில் ஆசிரியர் கதையின் போக்கிலிருந்து சற்றே விலகிவிட்டதாகத் தோன்றினாலும், மொத்தத்தில் நல்ல நூல்.

ஈழத்து மாற்று இயக்கங்கள் குறித்தும் போராட்டத்தின் தொடக்ககாலம் குறித்தும் பலவற்றை அறிந்துகொள்ள உதவும் நூல்.

கதாபாத்திரங்கள் உயிரோட்டத்துடன் வந்து செல்கின்றன. போரில் மனித உயிர் எவ்வளவு இழிவாக நடத்தப்படுகிறது என்பதையும், எத்தனை பேரின் கதைகள் வெளியுலகுக்குத் தெரியாமலேயே மறைக்கப்படுகின்றன என்பதையும் நாவல் உணர்த்துகிறது.

ஷோபாசக்தியின் சிறப்பான கதைசொல்லல், நாவல் பேசும் அரசியலைச் சுவாரசியமாக எடுத்துச்செல்கிறது. வரலாற்றை ஆவணப்படுத்தும் புனைவாகவும் அமைந்துள்ளது.

ஒரு போராளியின் சிறைக் குறிப்புகள் வழியாகக் கருப்பு ஜூலை உள்ளிட்ட ஈழப்போரின் இருண்ட நிகழ்வுகளைக் கடந்து செல்கிறது நாவல். ஆனால் மையக்கரு தெளிவாகப் புலப்படவில்லை. இச்சா ஏற்படுத்திய தாக்கத்தையும் இது அளிக்கவில்லை.

நேர்கோடற்ற கதைசொல்லல் திருப்தியளிப்பதோடு, முடிவில் பல கேள்விகளையும் எழுப்புகிறது. எது புனைவு, எது வரலாறு என்று மேலும் தேடத் தூண்டுகிறது. வெலிக்கடைப் படுகொலையும் மட்டக்களப்புச் சிறை உடைப்பும் வெறும் பரபரப்பாகக் கடக்காமல் மனதில் பதிகின்றன. வேலைக்காரச் சிறுவன் இராசேந்திரனின் பகுதி குறிப்பாகப் பாதிக்கிறது. இடைவெளிவிட்டு மீண்டும் வாசித்தால் இன்னும் ஆழமான புரிதல் கிடைக்கக்கூடிய, வாசிக்கப் பரிந்துரைக்கத்தக்க நூல்.

நேர்கோடற்ற கதைசொல்லல் இந்தக் குறுநாவலின் ஈர்ப்பு. வெலிக்கடைச் சிறைப் படுகொலையையும் ஈழப்போராட்டத்தையும் கதையோடு இணைத்துச் செல்லும் விதம் தொடக்கம் முதல் இறுதிவரை கவர்கிறது. கடைசிப் பக்கத்தில் முடிவைத் திறந்துவைக்கும் திருப்பமும் ஷோபாசக்தியின் கதைசொல்லல் மீதான ரசனையை அதிகரிக்கிறது.