Reviews for மரப்பசு

அம்மணியின் இளமை தொடங்கி நாற்பது வயது வரையிலான வாழ்க்கையும் அவள் சந்திக்கும் மனிதர்களும் கதையாக விரிகின்றனர். திருமணம், குடும்பம், கற்பு சார்ந்த சமூகக் கட்டுப்பாடுகளுக்குள் அடங்காதவளாக அவள் படைக்கப்பட்டிருக்கிறாள். அனைவரையும் தொட்டு அணைத்து அன்பை வெளிப்படுத்த விரும்புகிறாள். பென்னட் குடும்பத்தினர், நடராஜு, பச்சையப்பன், மரகதம் ஆகியோருடனான உரையாடல்களில் ரசனையும் முதிர்ச்சியும் வெளிப்படுகின்றன.

வாழ்க்கையைத் தங்கள் விருப்பப்படி வாழும் சுதந்திரமான கதாபாத்திரங்கள் வலுவாக ஈர்க்கின்றன. ஏற்கெனவே கொண்டிருந்த பார்வைகளைக் கேள்விக்குள்ளாக்கும் இந்த நாவலும் அதன் பாத்திரங்களும் எளிதில் மறக்க முடியாதவை.

எல்லோரையும் நேசிக்கவும் எல்லோராலும் நேசிக்கப்படவும் விரும்பும் அம்மணியின் வாழ்க்கையைச் சிறுவயதிலிருந்து சொல்லும் அருமையான கதை. அவளுடைய கட்டுப்பாடற்ற வாழ்வைத் துணிச்சலாகச் சித்தரிக்கிறது. பயன்படும் வரை மதிக்கப்படும் உயிருள்ள பசுவையும், அழகுக்காகப் போற்றப்படும் மரப்பசுவையும் ஒப்பிடும் தலைப்பின் பொருள் கவனத்தை ஈர்க்கிறது. மனித வாழ்க்கைக்கும் பொருந்தக்கூடிய ஒப்புமை இது.

அம்மணியைப் போல இருக்க வேண்டும் என்று தோன்ற வைக்கும் பாத்திரப் படைப்பு. இந்தச் சமூகத்திலிருந்து இப்படியொரு பெண் எப்படி உருவாக முடியும் என்ற வியப்பை ஏற்படுத்துகிறது எழுத்தாளரின் கற்பனை.

புரட்சிகரமான படைப்பு; எழுத்து வசீகரிக்கிறது. ஆனால் நாயகியின் சிந்தனைப் போக்கைப் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை. அவள் தன் காலத்தை வெகுவாக முந்தியவளோ என்ற கேள்வி எழுகிறது.

சமூகக் கட்டுப்பாடுகளுக்கு அடங்காமல், யாருக்கும் உடைமையாகாமல் சுதந்திரமாக வாழ விரும்பும் அம்மணி, ஈர்க்கும் பாத்திரம். அவளது எல்லாச் செயல்களையும் ஏற்க முடியாவிட்டாலும், அந்தச் சுதந்திர வேட்கையைப் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. ஐம்பது ஆண்டுகள் கடந்தும் அவள் இன்றைய சமூகத்துக்கும் சவாலாகத் தெரிகிறாள். சிந்தனையைத் தூண்டும் அழகான பத்திகளும் உரையாடல்களும் நாவலுக்கு வலுச் சேர்க்கின்றன.

தன் காலத்தை முந்திய மிகச் சிறந்த படைப்பு.

சமூகக் கட்டுப்பாடுகளை மறுக்கும் அம்மணியின் சிக்கலான குணமும், அக்காலத்துக்கே துணிச்சலான கருத்துகளும் நாவலின் பெரும்பகுதியைச் சிறப்பாக்குகின்றன. கடைசிப் பகுதியில்தான் ஏமாற்றம். அவளது எண்ணங்கள் வளர்வதாகவோ செயல்கள் முரண்படுவதாகவோ அல்லாமல், அடிப்படைக் குணமே மாற்றப்பட்டதாகத் தெரிகிறது. பாலசந்தரின் பெண் பாத்திரங்களைப் போல, பெண்ணைப் புதிராகவே வைத்திருக்கும் ஓர் ஆணின் பார்வையாக இது தோன்றுகிறது.

அம்மிணியின் தேடலையும் உணர்ச்சிகளையும் உயிரோட்டமாகக் கொண்டுவருகிறது தி.ஜாவின் எழுத்து. அவளது செயல்களுக்கான காரணங்கள், கோபாலியின் பாடல்கள், பட்டாபியின் கேள்விகள் வழியே மனித மனத்தின் நுணுக்கங்கள் வெளிப்படுகின்றன. வாசிக்கும்போது மனவெழுச்சியையும் முடித்தபின் வெறுமையையும் தரும் நாவல்; அதன் பாத்திரங்கள் வாசிப்புக்குப் பின்னும் மனதை விட்டு அகலாமல் நிற்கின்றன.

மனிதர்களையும் நிகழ்வுகளையும் இயல்பாக விவரிக்கும் தி.ஜாவின் நடை ரசிக்க வைக்கிறது. போலிச் சீர்திருத்தம், வதந்தியால் பெண்ணுக்கு ஏற்படும் பாதிப்பு, கோபத்துக்குள் இருக்கும் அன்பு ஆகியவற்றை வெளிப்படுத்தும் இடங்கள் சிறப்பு. ஆனால் அம்மணி, கோபாலி ஆகியோரின் கொள்கைகளுக்கும் செயல்களுக்கும் இடையிலான முரண்பாடுகள் நம்பும்படி அமையவில்லை. அம்மணியின் மனமாற்றமும் பொருந்தவில்லை. முக்கியப் பாத்திரங்கள் மூன்றுமே அசாதாரணமானவர்களாக அமைந்ததில் மிகைப்படுத்தல் தெரிகிறது.