Reviews for மறக்கவே நினைக்கிறேன்

முப்பது கதைகளின் வழியே மாரி செல்வராஜின் வலி, அன்பு, குறும்பு, இயலாமை ஆகியவற்றை நெருக்கமாக உணர முடிகிறது. தாமிரபரணியில் கொல்லப்படாதவர்கள் நூலைவிட இது அவரது தனிப்பட்ட வாழ்க்கையை அதிகம் பகிர்கிறது. மறக்க விரும்பும் நினைவுகளும் இன்னும் தேடும் மனிதர்களும் இதில் இடம் பெறுகிறார்கள். பரியேறும் பெருமாள், வாழை படங்களின் பாத்திரங்களுக்குப் பின்னுள்ள மனிதர்களை அறிய உதவும், வாசிக்கப் பரிந்துரைக்கக்கூடிய நூல்.

குழந்தைப் பருவம் முதல் திரைத்துறை அனுபவங்கள் வரை தனது வாழ்க்கையை மாரி செல்வராஜ் அழகாகப் பதிவு செய்துள்ளார். குடும்பம், நட்பு, காதல் சார்ந்த நிகழ்வுகள் சிரிக்கவும் சிந்திக்கவும் கலங்கவும் வைக்கின்றன. சமூக விழிப்புணர்வும் நீதியும் குறித்த கருத்துகளைத் தயக்கமின்றிப் பகிர்வதும் குறிப்பிடத்தக்கது. சிறந்த இயக்குநர் என்பதைக் கடந்து, அவரது கலைத்திறனை உணர்த்தும் நினைவில் நிற்கும் நூல்.

பரியேறும் பெருமாளின் பல காட்சிகளை நினைவூட்டும் பதிவுகள் இந்த நூலில் இருக்கின்றன. திரைப்படத்தைப் போலவே மாரி செல்வராஜின் எழுத்தும் பல இடங்களில் நெஞ்சைப் பதற வைக்கிறது. வாசித்து முடித்த பின்னும் மறக்க முடியாத பக்கங்கள்.

இளமைப் பருவத்தின் கசப்பான அனுபவங்களை மாரி செல்வராஜ் ஒளிவுமறைவின்றிப் பகிர்கிறார். வலியை மட்டும் சொல்லாமல், அதிலிருந்து பெற்ற வாழ்க்கை அனுபவங்களையும் வாசகரிடம் சேர்க்கிறார். குடும்பத்தினரும் தோழிகளும் பிற உயிர்களும் இடம்பெறும் இந்த நினைவுகளில் பெண்கள் தனித்த இடம் பெறுகிறார்கள். ஒதுக்கப்பட்ட சமூகத்தின் வாழ்க்கையை நெருக்கமாக அறிமுகப்படுத்தும் நூல்; இதில் வரும் மனிதர்களும் அனுபவங்களும் எளிதில் மறப்பதற்கில்லை.

மாரி செல்வராஜின் டைரியிலிருந்து சில பக்கங்களை வாசிப்பதுபோன்ற நெருக்கத்தை இந்த நூல் தருகிறது. அவமானமும் அன்பும் குற்றவுணர்வும் சிறு மகிழ்ச்சிகளும் கலந்த வாழ்க்கை, சிரிக்கவும் கலங்கவும் கோபப்படவும் வைக்கிறது. பரியேறும் பெருமாளில் கண்ட சில மனிதர்களை இங்கும் உணர முடிகிறது. வாழ்க்கையின் கடினத்தைச் சொல்லும் அதே நேரத்தில், சிறிய சந்தோஷங்களைத் தவறவிடக் கூடாது என்பதையும் நினைவூட்டுகிறது.

தன்னை நல்லவனாக நிறுத்திக்கொள்ளாமல், குற்றவுணர்வும் இயலாமையும் கொண்ட இடத்திலிருந்து மாரி செல்வராஜ் கதைகளைச் சொல்வது ஈர்க்கிறது. அறிமுகமில்லாத சொற்கள், மூடநம்பிக்கைகள், கலைவடிவங்களோடு பலருடைய வலிகளையும் அறிய முடிகிறது. நினைவொன்றிலிருந்து தொடங்கும் ஒவ்வொரு கதையும் உள்ளிழுக்கிறது; முடிவின் தாக்கம் அடுத்த கதைக்குச் செல்லவிடாமல் நிறுத்துகிறது. மறக்க விரும்பும் அனுபவங்களை இவ்வளவு அழகாக எழுத முடியுமா என்று வியக்க வைக்கும் நூல்.

நெல்லை மண்ணின் வாழ்வையும் பேச்சு மொழியையும் நெருக்கமாக உணர வைக்கும் எழுத்து. சாதியால் நேரும் அவமானங்கள், மனிதர்களுடனும் பிற உயிர்களுடனும் உள்ள உறவுகள் என ஒவ்வொரு அனுபவமும் ஆழமாகப் பாதிக்கிறது. பரியேறும் பெருமாளின் காட்சிகளுக்குப் பின்னுள்ள வாழ்க்கையை இங்கே அறிய முடிகிறது. இன்னும் நீளாதா என எண்ண வைக்கும் சுவாரசியமான நடை. திரைப்படப் பணிகளால் இந்த எழுத்தாளர் எழுதாமல் போய்விடுவாரோ என்ற கவலையோடு, அடுத்த படைப்புகளின் மீதான எதிர்பார்ப்பும் எழுகிறது.

டைரியில் தொடங்கும் இந்தக் கதைகள், எளிய மனிதர்களின் வாழ்க்கையை நெருக்கமாக அறிமுகப்படுத்துகின்றன. பிறரிடமும் விலங்குகளிடமும் காட்டப்படும் அன்பை மாரி செல்வராஜ் எழுதியிருக்கும் விதம் மனதைத் தொடுகிறது. குறிப்பாக ஜோவின் எதிர்பார்ப்பற்ற அன்பு அழகாகப் பதிவாகியுள்ளது. முப்பது கதைகளிலும் வரும் மனிதர்களைப் பற்றிப் பேசுவதற்கு நிறைய இருக்கிறது; மீண்டும் வாசித்தாலும் அவற்றின் உயிர்ப்பும் உணர்வும் குறையவில்லை.

மூடநம்பிக்கைகள், மொழியால் ஏற்படும் பிரிவினை, மதிப்பெண்களைக் கடந்து வாழ்க்கையில் கற்றுக்கொள்வதன் அவசியம் ஆகியவற்றைப் பற்றிச் சிந்திக்க வைக்கும் பகுதிகள் உள்ளன. குறிப்பாக ரசூல் வரும் பகுதி, பிறமொழி பேசும் தமிழர்களின் வாழ்வையும் சகிப்புத்தன்மையையும் கவனிக்கச் செய்கிறது. அதே நேரத்தில், மஞ்சனத்தி பேயைப் பார்த்ததாகச் சொல்லும் பகுதியை ஏற்க முடியவில்லை; அமானுஷ்ய அனுபவமாக அதை முன்வைப்பதில் உடன்பாடில்லை.

நெல்லையின் பின்தங்கிய சமூகத்தைச் சேர்ந்த சிறுவனின் அனுபவங்கள் இயல்பாகவும் கலைநயத்துடனும் சொல்லப்பட்டுள்ளன. தனது சிறுவயது நிகழ்வுகளை மிகுந்த நேர்மையுடன் பகிர்கிறார் மாரி செல்வராஜ்.