Reviews for காவிரி மைந்தன், பாகம் 1

சில இடங்களில் சலிப்பூட்டுகிறது.

நன்றாக உள்ளது.

இயற்கையையும் சுற்றுப்புறத்தையும் வர்ணிப்பதில் ஆசிரியர் சிறப்பாகச் செயல்பட்டிருக்கிறார். ஆனால் ஒரே விஷயங்கள் திரும்பத் திரும்ப வருவதால் நூலை மூன்றில் ஒரு பங்காவது சுருக்கியிருக்கலாம். ஒவ்வோர் அத்தியாயத்திலும் பாத்திரங்கள் ஏதோ ஒன்றுக்கு வியப்பது இயல்பாக இல்லை; ஆழ்வார்க்கடியான் போன்றோரின் குணங்களும் பொன்னியின் செல்வனிலிருந்து மாறியுள்ளன. இக்குறைகளையும் மீறிப் பிடித்த பாத்திரங்களுடன் மீண்டும் பயணிக்கும் மகிழ்ச்சியை வாசிப்பு தருகிறது.

கல்கியின் கதையைத் தொடரும் அனுஷா வெங்கடேஷின் முயற்சி பாராட்டுக்குரியது. கல்கி தந்த முழு நிறைவு கிடைக்காவிட்டாலும், இந்தத் தொடர்ச்சி ஏமாற்றவில்லை. முதல் இருநூறு பக்கங்கள் நன்றாக நகர்கின்றன; சில நகைச்சுவைப் பகுதிகளும் ரசிக்கும்படி உள்ளன. பாத்திரங்களின் இயல்பில் மாற்றங்கள் தெரிகின்றன. சூழலையும் மனநிலைகளையும் அளவுக்கு அதிகமாக விளக்குவது பின்னடைவு. இருந்தாலும் அடுத்த பாகத்தைத் தேட வைக்கும் எதிர்பார்ப்பை உருவாக்குகிறது.

பொன்னியின் செல்வனின் பழக்கமான பாத்திரங்களை மீண்டும் சந்திப்பதும், ஐந்தாண்டுகளில் அவர்களிடம் ஏற்பட்ட வளர்ச்சியைப் பார்ப்பதும் மகிழ்ச்சியளிக்கின்றன. சாகசங்கள் வாசிப்பை நிறுத்த முடியாதபடி இழுக்கின்றன; பரபரப்பான மோதல்கள் பொன்னியின் செல்வனைவிடவும் சிறப்பாகச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளன. கடைசி அத்தியாயம் வருத்தமளித்தாலும், கதைக்கு அதுவே பொருத்தமான முடிவாகத் தோன்றுகிறது. இன்னும் பல வாசகர்களைச் சென்றடைய வேண்டிய நூல்.

கதையில் பின்னப்பட்ட நாடகத்தன்மை ஓரளவு பிடித்துவைக்கிறது. ஆனால் பல திசைகளில் நகரும் நிகழ்வுகளில் மையக் கதையைத் தேட வேண்டியிருக்கிறது; நோக்கம் தெளிவாகப் புலப்படவில்லை. கல்கியின் பாத்திரங்களும் பழகிய இயல்பிலிருந்து மாறியிருக்கின்றன. பொன்னியின் செல்வனோடு ஒப்பிடுவது அனுஷாவுக்கு நியாயமில்லை என்றாலும், அதன் சுவையும் விறுவிறுப்பும் இங்கே குறைவாகவே உள்ளன. இன்னும் சுவாரசியமாக அமைந்திருக்கலாம்.

பொன்னியின் செல்வனை விரும்புபவர்களுக்கு இந்த நாவலைப் பரிந்துரைக்க முடியாது. கந்தமாறனை அளவுக்கு மீறிய சாகச நாயகனாகக் காட்டியிருப்பதும், கதாபாத்திரங்களின் முழுப் பெயர்களைச் சுருக்குவதும் எரிச்சலூட்டுகின்றன. கதையும் சொல்லும் விதமும் கடுமையான ஏமாற்றத்தைத் தருகின்றன.

முதல் நூறு பக்கங்களுக்கு மேல் மிகவும் சலிப்பூட்டுகின்றன. பொன்னியின் செல்வனிலிருந்து மீண்டும் வரும் குறிப்புகளும் வரிகளும் வாசிப்பின் ஆர்வத்தைக் குறைக்கின்றன. திருமலை, ரவிதாசன் ஆகியோரின் சித்தரிப்பும் முந்தைய நாவலோடு ஒத்துப்போகவில்லை. பொன்னியின் செல்வன் ரசிகர்களுக்கு அதே உற்சாகம் கிடைப்பது கடினம்; அதை வாசிக்காதவர்களுக்கு இது சுவாரசியமாக இருக்கக்கூடும்.

பொன்னியின் செல்வனின் கதையையும் பாத்திரங்களையும் மதித்து எழுதப்பட்ட சிறப்பான தொடர்ச்சி. நகைச்சுவை, காதல், வீரம் ஆகியவை இயல்பாகக் கலந்து, நீண்ட கதையிலும் விறுவிறுப்பு குறையவில்லை. மாறன்–லோகா காதலும் உரையாடல்களும் நயமானவை. எனினும் சொற்பிழைகள், ஒருமை–பன்மைக் குழப்பங்கள், காலத்துக்குப் பொருந்தாத சொற்பயன்பாடு, பார்த்திபேந்திரனை மறந்துவிடுதல் போன்ற குறைகள் உண்டு; தலைப்பும் பெரிதாகக் கவரவில்லை. இன்னும் பரவலாக வாசிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டிய வரலாற்று நாவல்.