சில இடங்களில் சலிப்பூட்டுகிறது.

நன்றாக உள்ளது.

இயற்கையையும் சுற்றுப்புறத்தையும் வர்ணிப்பதில் ஆசிரியர் சிறப்பாகச் செயல்பட்டிருக்கிறார். ஆனால் ஒரே விஷயங்கள் திரும்பத் திரும்ப வருவதால் நூலை மூன்றில் ஒரு பங்காவது சுருக்கியிருக்கலாம். ஒவ்வோர் அத்தியாயத்திலும் பாத்திரங்கள் ஏதோ ஒன்றுக்கு வியப்பது இயல்பாக இல்லை; ஆழ்வார்க்கடியான் போன்றோரின் குணங்களும் பொன்னியின் செல்வனிலிருந்து மாறியுள்ளன. இக்குறைகளையும் மீறிப் பிடித்த பாத்திரங்களுடன் மீண்டும் பயணிக்கும் மகிழ்ச்சியை வாசிப்பு தருகிறது.

கல்கியின் கதையைத் தொடரும் அனுஷா வெங்கடேஷின் முயற்சி பாராட்டுக்குரியது. கல்கி தந்த முழு நிறைவு கிடைக்காவிட்டாலும், இந்தத் தொடர்ச்சி ஏமாற்றவில்லை. முதல் இருநூறு பக்கங்கள் நன்றாக நகர்கின்றன; சில நகைச்சுவைப் பகுதிகளும் ரசிக்கும்படி உள்ளன. பாத்திரங்களின் இயல்பில் மாற்றங்கள் தெரிகின்றன. சூழலையும் மனநிலைகளையும் அளவுக்கு அதிகமாக விளக்குவது பின்னடைவு. இருந்தாலும் அடுத்த பாகத்தைத் தேட வைக்கும் எதிர்பார்ப்பை உருவாக்குகிறது.

பொன்னியின் செல்வனின் பழக்கமான பாத்திரங்களை மீண்டும் சந்திப்பதும், ஐந்தாண்டுகளில் அவர்களிடம் ஏற்பட்ட வளர்ச்சியைப் பார்ப்பதும் மகிழ்ச்சியளிக்கின்றன. சாகசங்கள் வாசிப்பை நிறுத்த முடியாதபடி இழுக்கின்றன; பரபரப்பான மோதல்கள் பொன்னியின் செல்வனைவிடவும் சிறப்பாகச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளன. கடைசி அத்தியாயம் வருத்தமளித்தாலும், கதைக்கு அதுவே பொருத்தமான முடிவாகத் தோன்றுகிறது. இன்னும் பல வாசகர்களைச் சென்றடைய வேண்டிய நூல்.