Reviews for ஜிப்ஸி

ராஜுமுருகனின் சொல் தேர்வும் கதை சொல்லும் விதமும் வாசகரையும் பயணத்தில் இணைத்துக்கொள்கின்றன. வழியில் சந்தித்த மக்களின் வாழ்க்கையையும் பண்பாட்டையும் அவர்களுடைய சொற்களிலேயே பதிவு செய்கிறார். அவர் வியக்கும் பிற பயணிகளும் கலைஞர்களும் நூலில் இடம் பெறுகிறார்கள். இது ஆசிரியரின் பயண அனுபவம் மட்டுமல்ல; கடினமான வாழ்க்கையை எதிர்கொள்ளும் மனிதர்களின் கதைகளும் கூட.

ஜிப்ஸியில் சந்திக்கும் மனிதர்கள் வாழ்க்கையை எப்படி வாழ்வது என்று கற்றுத் தருகிறார்கள். அவர்களிடம் நிறைந்திருக்கும் அழகையும், உணவும் உறைவிடமும் இன்றி பிழைப்புக்காக நடத்தும் போராட்டத்தையும் நூல் காட்டுகிறது. உடலை வருத்தி வித்தை காட்டும் சிறுவர்களின் நிலை, அத்தகையவர்களை அலட்சியமாகக் கடந்து செல்லும் நம் அணுகுமுறையை எண்ணி வெட்கப்பட வைக்கிறது.

நாடோடிகளின் வாழ்வையும் அதன் அழகியலையும் இணைத்து ராஜுமுருகன் பதிவு செய்திருக்கிறார்.

அன்றாடம் நாம் கடந்துசெல்லும் நாடோடி மக்களின் வாழ்க்கையை ராஜுமுருகன் விரிவாக ஆவணப்படுத்தியிருக்கிறார். வாழ்வாதாரப் போராட்டங்களோடு, தங்கள் பிள்ளைகளுக்கு வேறொரு வாழ்க்கையை அமைத்துத் தர அவர்கள் மேற்கொள்ளும் முயற்சிகளும் பதிவாகின்றன. அவர்களின் வாழ்வுமுறை நமக்குள் கேள்விகளை எழுப்புகிறது; பயணம் மனிதரை மாற்றக்கூடியது என்பதை உணர்த்தும் அனுபவ நூல் இது.

நாடோடி வாழ்க்கை கவலையற்றது என்ற எண்ணத்தை இந்த நூல் உடைக்கிறது. பசி, ஒடுக்குமுறை, அன்றாடப் பிழைப்புப் போராட்டம் ஆகியவற்றை ராஜுமுருகன் உயிரோட்டமாகப் பதிவு செய்கிறார். பயணமும் வாழ்வும் கற்றுத்தந்த அவர்களின் சிந்தனைகள் கவனிக்க வைக்கின்றன. கலை, காதல், உறவுகள் நிறைந்த அந்த வாழ்க்கையை அறியும்போது, பயணம் என்பது இடங்களைப் பார்ப்பது மட்டுமல்ல, மனிதர்களைப் புரிந்துகொள்வதும் தான் என்பது தெளிவாகிறது.

அறிந்திராத நாடோடி வாழ்க்கையை அறிமுகப்படுத்துவதோடு, நம்மையும் பயணம் செல்லத் தூண்டும் புத்தகம்.

தென்னிந்தியாவிலிருந்து வடஇந்தியா வரை, நாடோடிகள் வாழும் தெருக்களுக்கும் கூடாரங்களுக்கும் ராஜுமுருகன் அழைத்துச் செல்கிறார். அறிந்திராத வாழ்க்கைகளை நோக்கிய பயணமாக இந்நூல் அமைகிறது.

வசதியான சுற்றுலாவைப் பற்றிய நூலல்ல இது. நாடோடிகளைத் தேடிச் சென்று, அவர்களுடன் வாழ்ந்த அனுபவங்களின் பதிவு. அன்றாட அழுத்தங்களில் வாழ்வின் சுவையை மறந்தவர்களுக்கு, இந்தப் பயணங்களும் இவற்றில் சந்திக்கும் மனிதர்களும் வாழ்வை அணுகும் வழிகளைச் சொல்கிறார்கள்.

பயணங்கள் அன்பையும் புறக்கணிப்பின் வலியையும் எவ்வாறு உணர்த்துகின்றன என்பதைப் பல எடுத்துக்காட்டுகளுடன் ராஜுமுருகன் எழுதுகிறார். நாடோடி மக்களின் அனுபவங்களோடு, தலைவர்கள் மற்றும் எழுத்தாளர்களின் அலைந்த வாழ்க்கை தந்த பாடங்களையும் இணைக்கிறார். மனிதர்கள்மீது அக்கறை கொள்ளவும் எல்லைகளைக் கடந்து நேசிக்கவும் தூண்டும் கருத்துகள் ரசிக்க வைக்கின்றன. நாடோடி வாழ்வு குறித்த நூலின் பார்வை ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கதாக இருக்கிறது.

எழுத்தாளர் செல்லும் இடங்களுக்கெல்லாம் வாசகரையும் உடன் அழைத்துச் செல்லும் பயணம்.