Reviews for எக்ஸிஸ்டென்ஷியலிசமும் ஃபேன்ஸி பனியனும்

எழுத்தாளனின் வாழ்க்கையையும் எழுத்தனுபவத்தையும் எதிர்பார்த்தால் ஏமாற்றமே மிஞ்சுகிறது. தெளிவான தொடக்கமோ முடிவோ இல்லாத அமைப்பு, நாவல் முடிந்துவிட்டதா என்ற குழப்பத்தையே தருகிறது. வழக்கத்தை மீறியிருப்பது மட்டுமே சிறப்பாகிவிடாது; ஆழமான தாக்கமும் ஏற்படவில்லை. கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையை வெளிப்படுத்துவதைத் தாண்டி, பாலியல் வர்ணனைகள் தேவையற்ற இடங்களில் திணிக்கப்பட்டதாகத் தோன்றுகின்றன. வாசிப்பு இன்பத்தைத் தாண்டி வேறெதையும் தராத படைப்பாகவே இருக்கிறது.

மொழி, அறிவு, அதிகாரம் ஆகியவற்றின் தொடர்பை ஆராயும் இந்த நாவல், நாகரிகத்தின் போலித்தனத்தையும் சமூகப் பிற்போக்கையும் கடுமையாகச் சாடுகிறது. ஒடுக்கப்பட்டவர்களை எதிர்கொள்ள முடியாத அறிவுஜீவிகளின் முரண்பாடுகளும் இதில் வெளிப்படுகின்றன. வழக்கமான அழகியல் வரம்புகளை உடைக்கும் துணிச்சலும் அங்கத மொழியும் சாருவின் தனித்துவம். எதார்த்தவாதச் சித்திரிப்பில் சில இடங்களில் செயற்கையான ஆவணப்படத் தன்மை தெரிகிறது; தொடக்கப் பகுதியைப் புரிந்துகொள்ளவும் முயற்சி தேவைப்படுகிறது.

சாரு நிவேதிதாவின் இந்த நாவலின் எழுத்துமுறை ஆர்வத்தை ஏற்படுத்தவில்லை. நேர்கோட்டில் சொல்லப்படாதது மட்டுமே சிக்கல் அல்ல; நேர்கோட்டில் அமைத்தாலும் பல பாத்திரங்களையும் பெயர்களையும் ஒன்றோடொன்று தொடர்புபடுத்த முடியாததாகவே தோன்றுகிறது. நாவலைப் புரிந்துகொள்வது மிகவும் கடினமாக இருக்கிறது.

சூர்யாவை மையமாகக் கொண்ட மூன்று தலைமுறைக் குடும்பக் கதை இது. வழக்கத்திற்கு மாறான கட்டமைப்பும் கதைசொல்லலும் தொடக்கத்திலிருந்தே சுவாரசியமாக வாசிப்பை இழுத்துச் செல்கின்றன. ஆனால் நாவலின் மையக்கருவும் தலைப்புக்கான காரணமும் புரியவில்லை. சில ஆண்டுகள் கழித்து மீண்டும் வாசித்தால் தெளிவு கிடைக்கலாம் என்ற எண்ணம் தோன்றுகிறது.

சாருவுக்கு முன் லக்ஷ்மி சரவணக்குமாரை வாசிக்கலாம். லக்ஷ்மி சரவணக்குமார் எட்ட முயலும் உயரத்தைச் சாருவின் எழுத்து அடைந்திருப்பதாகத் தோன்றுகிறது.

கடிதப் பரிமாற்றமாகத் தொடங்கும் நாவல், சூர்யாவின் வாழ்க்கையையும் அவன் சந்தித்த மனிதர்களையும் நேர்கோடாக அல்லாமல் சிதறிய சம்பவங்களாக முன்வைக்கிறது. சொல்லப்பட்டவற்றுக்கு இணையாகச் சொல்லாமல் விடப்பட்டவற்றின் பின்னணியும் முக்கியமாகிறது. அறிவுஜீவிகளின் கோட்பாடுகளுக்கும் அன்றாட வாழ்வுக்கும் உள்ள முரண்களை வெளிப்படுத்துவதோடு, ஒழுக்கம், அதிகாரம், அழகியல் ஆகியவை மனித இயல்பையும் இலக்கிய வெளிப்பாட்டையும் எப்படிக் கட்டுப்படுத்துகின்றன என்பதையும் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது. முற்றிலும் மாறுபட்ட வாசிப்பு அனுபவம்.

நாவலில் அளவுக்கு மீறிய ஆபாசம் இருப்பதாகத் தோன்றுகிறது; இருத்தலியல் என்ற பெயரில் அதை நியாயப்படுத்துவதை ஏற்க முடியவில்லை. சமூகக் கட்டுப்பாடுகளை மறுப்பது குடும்பப் பொறுப்புகளையும் தனிமனிதக் கடமைகளையும் உதறுவதற்கு வழிவகுக்கக் கூடாது. எல்லையற்ற சுதந்திரத்தை வலியுறுத்தும் இந்த அணுகுமுறை, மனிதர்களின் பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வளிப்பதைவிடப் புதிய சிக்கல்களையே உருவாக்கும் என்ற கடுமையான எதிர்ப்பு எழுகிறது.

நாவல் சுவாரசியமாக இருக்கிறது. ஏதாவது ஒரு கட்டத்தில் புரிந்துவிடும் என்ற எதிர்பார்ப்போடு முடிவுவரை வாசிக்க முடிந்தாலும், அதைப் புரிந்துகொள்ள இன்னும் பக்குவம் தேவைப்படுவதாகத் தோன்றுகிறது.

தன்னையும் தன்னைச் சுற்றியுள்ள மனிதர்களையும் சூழலையும் நாவலாக எழுத முயல்கிறான் பத்திரிகை எழுத்தாளனான சூர்யா. அவன் வழியாகச் சிக்கலான உறவுகளையும் கசப்பான உணர்வுகளையும் குற்றம் சுமத்தாமல் முன்வைக்கிறார் ஆசிரியர். மனிதர்களின் தேர்வுகளையும் அனுபவங்களையும் பேசும் கதை, எதார்த்தமாக நகர்கிறது.

பிடித்திருக்கிறது என்றும் சொல்ல முடியவில்லை; பிடிக்கவில்லை என்றும் சொல்ல முடியவில்லை.