Reviews for என் பெயர் ராமசேஷன்

வியக்கவைக்கும் எழுத்துநடையும் பாத்திரப் படைப்பும் கொண்ட மிகச் சிறந்த நாவல். தன்னைச் சுற்றியுள்ள மனிதர்களையும் சமூகத்தையும் ராமசேஷன் புரிந்துகொள்ளும் விதத்தின் வழியே அவனது எண்ணங்கள் விரிகின்றன. நவீன சமூகத்தில் மனிதர்களிடம் நிலவும் பாசாங்குகளை வெளிக்கொணர்கிறது. இந்த நாவல் இலக்கிய நோபல் பரிசுக்குத் தகுதியானதாகத் தோன்றுகிறது.

தன்னை அறிவுஜீவியாகவும் சமூகக் கட்டுப்பாடுகளுக்கு அப்பாற்பட்டவனாகவும் நினைக்கும் இளைஞனின் எண்ணங்களே இந்த நாவல். தன்னம்பிக்கையின்மையும் பிறரிடம் குறைகாணும் மனப்பான்மையும் கொண்ட ராமசேஷனை இன்றும் பலரிடம் காண முடிகிறது. மனித மனத்தைப் புரிந்துகொள்ளும் ஆதவனின் திறன் பாராட்டுக்குரியது. ஆனால் காகித மலர்களுக்குப் பிறகு இதைப் படிக்கையில் அந்தத் தனித்துவமான கதைசொல்லலே சற்றுச் சலிப்பூட்டுகிறது; முந்தைய நாவல் அளவுக்கு ஈர்க்கவில்லை.

விடுதி வாழ்க்கையின் விடுதலை உணர்வு, இளமையின் ஆசைகள், வாசிப்பால் வரும் செருக்கு என ராமசேஷனின் மனத்தை நுணுக்கமாக வடித்திருப்பதே நாவலின் சிறப்பு. மற்ற பாத்திரங்களுக்கு அந்த ஆழமில்லை; சிலர் கதையைத் திசைதிருப்புவதாகவும் தோன்றுகிறார்கள். மொழிநடை பிடிக்கவில்லை; பிறமொழிச் சொற்களைவிட ஆங்கிலத்தைப் பின்பற்றும் வாக்கிய அமைப்பே உறுத்துகிறது. இருந்தாலும் வாசிக்கும்போது எழும் சுயவிசாரணை எண்ணங்களால் அந்த நடை வாசிப்புக்குத் தடையாகவில்லை.

ஓர் இளைஞனின் உளவியல் சிக்கல்களை இவ்வளவு தெளிவாகவும் நேர்த்தியாகவும் எண்பதுகளிலேயே எழுதியிருப்பது வியப்பளிக்கிறது. பல உள்ளுணர்வுகளையும் கேள்விகளையும் தூண்டும் இந்நாவல், தமிழ் எழுத்துலகில் ஆதவனின் முக்கியத்துவத்தை உணர்த்துகிறது.

வளரிளம் பருவத்தின் இறுதியில் இருக்கும் இளைஞனின் சுயதேடலையும் பாலியல் விழிப்பையும் பேசும் நாவல். பல பத்தாண்டுகளுக்கு முன் எழுதப்பட்டிருந்தாலும் ஆதவனின் எழுத்தும் கதாபாத்திரங்களின் உரையாடல்களும் இன்றைய காலத்துக்கு நெருக்கமாக இருக்கின்றன. காகித மலர்களைப் போலல்லாமல் ஒருவரின் பார்வையிலேயே கதை நகர்வதால் வாசிப்பு எளிதாகிறது. நகைச்சுவை இழையோடும் சுயஅலசல் இதன் தன்மை.

கல்லூரி இளைஞனின் மனத்தை மையமாக்கும் இந்த நாவல், வழக்கமான தமிழ்ப் படைப்புகளிலிருந்து வேறுபடுகிறது. அறிவார்ந்த உளவியல் அலசலே கதையை நகர்த்தினாலும் சில இடங்களில் சோர்வூட்டுகிறது. ஆணாதிக்கம் ஆண்களின் சுதந்திரத்தையும் கட்டுப்படுத்துவதைச் சூசகமாக உணர்த்துகிறது. அடிக்கடி வெளிப்படும் பெண் வெறுப்பு இளம் கதைசொல்லியின் பார்வைக்கு இயல்பாகத் தோன்றுகிறது. அவனது பாசாங்குகளை விமர்சிக்கும் நாவல், சமூகமாற்றம் குறித்த அவநம்பிக்கையையும் ஏற்படுத்துகிறது. தனிமனித சுதந்திரத்தையும் உறவுகளின் சிக்கல்களையும் விரிவாக ஆராயும் முயற்சி குறிப்பிடத்தக்கது.

தன்னைப் பற்றிய எண்ணங்களுக்கும் பிறரிடம் காட்டிக்கொள்ளும் தோற்றத்துக்கும் உள்ள வேறுபாட்டை ஆராய்கிறது. பாசாங்குகளைத் தாண்டி வெளிப்படும் மனிதர்களின் உரையாடல்கள் ஈர்க்கின்றன.

எண்பதுகளில் எழுதப்பட்ட நாவல் என்று நம்ப முடியாத அளவுக்கு நவீனமாக இருக்கிறது. நடுத்தர வர்க்க இளைஞனான ராமசேஷனின் மனத்தை உளவியல் நோக்கில் அணுகுகிறார் ஆதவன். எழுத்தில் இளமையும் மேட்டிமை இலக்கியத்தின் சாயலும் தொடர்ந்து தெரிகின்றன.

தனக்குக் கவர்ச்சியாகத் தெரியும் மேல்தட்டு உலகில் இடம்பிடிக்க முயலும் ராமசேஷன், அதற்கேற்பத் தன்னை மாற்றிக் காட்டிக்கொள்கிறான். குடும்பக் கட்டுப்பாடுகளிலிருந்து விடுபட விரும்பினாலும் புதிய உறவுகளிலும் பாசாங்குகளிலும் சிக்குகிறான். அவற்றை உணரும்போது தன்னையே கேள்விக்குள்ளாக்குகிறான். அவனது பயணத்தைத் தேடிய இடத்தை அடைவதாகக் காண்பதைவிட, தன்னைப் பற்றிய சுயஅலசலாகப் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது.

கல்லூரி இளைஞனின் அடையாளத் தேடலையும் பாலியல் ஈர்ப்பு அவனது முடிவுகளில் செலுத்தும் தாக்கத்தையும் ஆதவன் நுட்பமாகச் சித்தரிக்கிறார். ஆனால் ராவ், பிரேமா போன்ற பாத்திரங்கள் முழுமையாக உருவாகவில்லை. செயல்களையும் எண்ணங்களையும் அடுக்கடுக்காக அலசுவது சில இடங்களில் மூச்சுத் திணறச் செய்து மறுவாசிப்பைக் கோருகிறது. படிக்கத் தகுந்த நாவல்தான்; எனினும் காகித மலர்கள் அளவுக்குச் சிந்தனையைத் தூண்டவில்லை.