Reviews for பாக்ஸ் கதைப்புத்தகம்

சில எழுத்தாளர்களுக்கே வாய்க்கும் கதைசொல்லும் திறன் ஷோபாசக்தியிடம் இருக்கிறது. சிறந்த புத்தகம்; இதில் வெளிப்படும் கடுமையான உண்மைகள் சில நாட்களுக்குத் தூக்கத்தையே கெடுத்துவிடக்கூடியவை.

போர் சாமானிய மக்களை, குறிப்பாகப் பெண்களையும் குழந்தைகளையும் எவ்வளவு கடுமையாகப் பாதிக்கிறது என்பதை நாவல் உணர்த்துகிறது. பெரியபள்ளன்குளத்து மக்களின் வாழ்வில் இன ஒடுக்குமுறையோடு சாதிய ஒடுக்குமுறையும் சேர்ந்திருக்கிறது. உடல் உறுப்புகளை இழந்தவர்களும் பெண்கள் எதிர்கொள்ளும் வன்முறைகளும் மனதைக் கலங்க வைக்கின்றன. எந்தத் தரப்பையும் சாராமல் போரை விமர்சிக்கும் எழுத்து இது; ராணுவத்தின் பாலியல் வன்முறைகளையும் இனப்படுகொலைகளையும் கடுமையாகச் சாடுகிறது.

பெரியபள்ளன்குளம் கிராமத்தையும் அதன் மக்களையும் கொண்டு போரின் குரூரத்தைச் சொல்கிறது இந்நாவல். குளமும் மரமும் கல்லறை வீடும் மனிதக் கொடுமைகளுக்குச் சாட்சிகளாகின்றன. உறவுகளையும் வீட்டையும் இழந்து வாழ்வின் பிடிப்பைத் துறந்தவர்களின் துயரம் நாவல் முழுவதும் கேட்கிறது. இலக்கியரீதியாக ம் நாவலைச் சற்று உயர்வாக மதிப்பிட்டாலும், மனதில் ஏற்படுத்தும் பாதிப்பில் பாக்ஸ் அதற்குக் குறைந்ததல்ல.

உயிர்ப்பான நடையும் மனதைக் கலங்க வைக்கும் எழுத்தும் கொண்ட நாவல்.

மிகவும் பிடித்த நாவல். கொரில்லா, ம் ஆகியவற்றைவிட இது சிறப்பாகத் தோன்றுகிறது.

போரின் கொடுமையையும் தேசத்தின் மனச்சாட்சி வீழ்ச்சியையும் பேசும் வரிகள், நாவல்மீதும் ஷோபாசக்திமீதும் அரசியல் காரணங்களால் எழுந்த தாக்குதல்களுக்குப் பதிலாக அமைகின்றன. கதையும் அதன் கட்டமைப்பும் மிகச் சிறப்பாக உள்ளன. ஆசிரியரின் மற்ற நாவல்களைவிடச் சிறிய அளவும் அட்டைப்படத்தில் பின்னியிருக்கும் கால்களும் ‘பாக்ஸ்’ என்ற கருத்தை நுட்பமாக உணர்த்தி, நூலின் வடிவமைப்புக்குத் தனித்தன்மை தருகின்றன.

ஒரு சிறிய கிராமம், சில மனிதர்கள், ஒரு சிறுவன் ஆகியோரை மையமாகக் கொண்டு ஆயுதப் போராட்டத்தையும் அதன் சிதைவுகளையும் நன்றாகக் கதை சொல்கிறது. இயலாமை, ஏக்கம், தியாகம் ஆகியவற்றோடு சாதியையும் சமூக ஏற்றத்தாழ்வையும் சித்தரிக்கிறது. ஈழத்தமிழ்ச் சமூக அமைப்பைப் புரிந்துகொள்ள வாசிக்கலாம்.

போராட்டத்தையும் அதற்குப் பிந்தைய காலத்தையும் வேறொரு பக்கத்திலிருந்து பார்க்க வைக்கிறது. மனதில் கனத்தை ஏற்றினாலும், விரும்பி வாசிக்கத் தோன்றும் நாவல்.

2009க்குப் பிந்தைய ஈழத்தமிழர் வாழ்வை மனதைப் பிசையும் வகையில் பதிவு செய்கிறது. பெரிய பள்ளன் குளம் மக்களின் வாழ்க்கையூடாக ராணுவம், காவல்துறையின் தாக்குதல்களையும் தமிழ்ப் போராளி இயக்கங்களின் தவறுகளையும் ஷோபாசக்தி சுட்டுகிறார். புலிகள் அமைப்பில் இருந்தவர் என்றாலும் அதன் தவறுகளை மறைக்காத, சார்பற்ற அணுகுமுறை இங்கும் தொடர்கிறது. கட்டாயம் வாசிக்க வேண்டிய நாவல்.

போர்க்காலத்தின் ‘பாக்ஸ் அடித்தல்’ என்பதைக் கடந்து, போர் முடிந்ததாக அறிவிக்கப்பட்ட மே 2009க்குப் பிறகு மக்களைச் சூழ்ந்த கட்டுப்பாடுகளையே நாவல் மையமாக்குகிறது. வெவ்வேறு இடங்களிலும் சந்தர்ப்பங்களிலும் வரும் ‘நிர்வாணம்’ என்ற சொல், இந்த மையக்கருத்தை நாவல் முழுவதும் கொண்டு செல்கிறது.