Mammootty goes through his life experiences in multiple chapters, but in a humble way. Unlike typical biographies, this one isn’t linear—just handpicked moments from his journey.

He writes with humility throughout, but certain perspectives on humanity stand out. He never misses a chance to express gratitude to those who helped him. The Tamil translation by Sailaja is pretty good too.

Some of my favorite lines:

சாப்பிடுவது நானாக இருந்தாலும், ருசியை உணர்வது அவளாயிருந்தது என்பது முகத்திலேயே தெரிந்தது.

பெரியதொரு தங்கச்சுரங்கத்திலிருந்து தேவைக்கு மட்டும் வெட்டி எடுத்துக்கொள்ளும் மனது, தங்கத்தை விட வசீகரமானது.

I’d recommend giving this a read if:

1. You like Mammootty.

2. You want to read the thoughts of a sensible actor in a world full of flashy, empty ones.

3. You always thought Mammootty is a jerk—this might just change your mind.