கரிச்சான் குஞ்சு (Karichan Kunju, ஜூலை 10, 1919 – ஜனவரி 17, 1992) நவீன தமிழ் இலக்கியத்தின் முக்கிய எழுத்தாளர்களில் ஒருவர். தமிழின் முதல் "பிறழ்வெழுத்து" (Transgressive Fiction) நாவலாகக் கருதப்படும் பசித்த மானிடம் (1978) என்ற நாவலின் ஆசிரியர். சிறுகதை, நாவல், நாடகம், மொழிபெயர்ப்பு, கட்டுரை எனப் பல வடிவங்களில் சுமார் ஐந்து தசாப்தங்கள் எழுதியவர். அவர் இயற்பெயர் ஆர். நாராயணசாமி.

பிறப்பும் கல்வியும்

தஞ்சை மாவட்டம் நன்னிலம் வட்டத்தில் உள்ள சேதனீபுரத்தில் (சைதன்யபுரம்) ராமாமிருத சாஸ்திரி, ஈஸ்வரியம்மாள் ஆகியோருக்கு மகனாகப் பிறந்தார். தந்தை இளமையிலேயே மறைந்துவிட்ட பின், தாய் கும்பகோணத்தில் ஒரு சத்திரத்தில் சமையல் வேலை செய்தார்; குஞ்சு அங்கே எடுபிடி வேலைகளில் ஈடுபட்டார். எட்டாவது வயதில் தாய்மாமன் இவரை பெங்களூரின் இலவச வேதபாடசாலையில் சேர்த்தார். அங்கே சமஸ்கிருதமும் வேதமும் பயின்றார். பின்பு மதுரைக்கு வந்து கோயில்களில் பணியாற்றியபடி தேவஸ்தான பாடசாலையில் தமிழும் வடமொழியும் கற்று இரண்டிலும் வித்வான் பட்டம் பெற்றார். ராமேஸ்வரத்தில் உள்ள தேவஸ்தான பாடசாலையிலும் பயின்றார். இருபத்திரண்டு வயது வரை மாணவ வாழ்க்கையே நடத்தினார்.

வாழ்வும் தொழிலும்

சென்னையில் இராமகிருஷ்ணா பள்ளியில் தமிழாசிரியராக வாழ்க்கையைத் தொடங்கி, கும்பகோணம் நேட்டிவ் உயர்நிலைப் பள்ளி, விஷ்ணுபுரம், மன்னார்குடி தேசியப் பள்ளி எனப் பல இடங்களில் ஆசிரியராகப் பணியாற்றினார். முறையான பட்டம் பெறாதவர் என்பதால் வாழ்நாள் முழுவதும் குறைந்த ஊதியத்தில்தான் பணியாற்றினார். சாரதா அம்மாளை மணந்தார்; லக்ஷ்மி, பிரபா, விஜயா, சாந்தா என நான்கு பெண் குழந்தைகள். வறுமை, தனிமை, வேதாந்தத் தத்துவ ஈடுபாடு ஆகியவை அவரை லௌகிக வாழ்விலிருந்து சற்றே ஒதுக்கி வைத்திருந்தாலும், மகள்களை நல்லபடியாகப் படிக்க வைப்பதில் உறுதியாக இருந்தார்.

"கரிச்சான் குஞ்சு" — பெயர் வந்த விதம்

கும்பகோணத்தில் ஆசிரியராகப் பணியாற்றும்போது கு.ப.ராஜகோபாலன், ந. பிச்சமூர்த்தி போன்ற எழுத்தாளர்களுடன் நெருங்கிய நட்பு கொண்டிருந்தார். தந்தையை இளமையிலேயே இழந்த இவருக்கு கு.ப.ராஜகோபாலன் தந்தை போன்றவராக இருந்தார். விடியற்காலையில் முதலில் கூவும் இரட்டைவால் குருவியான 'கரிச்சான்' என்ற புனைப்பெயரில் கு.ப.ரா. கட்டுரைகள் எழுதி வந்தார். அவரின் மீதான மரியாதையாலும் பாசத்தாலும் தனக்கு "கரிச்சான் குஞ்சு" எனப் பெயர் சூட்டிக்கொண்டு எழுத ஆரம்பித்தார்.

இலக்கிய பங்களிப்பு

1940-ல் "ஏகாந்தி" என்ற புனைபெயரில் முதல் சிறுகதையான மலர்ச்சி கலைமகள் இதழில் வெளிவந்தது. காலமோகினி, கலைமகள், அஜந்தா என பல இதழ்களில் தொடர்ந்து எழுதினார். எம்.வி. வெங்கட்ராம் நடத்திய தேனீ இதழின் துணை ஆசிரியராகவும் இருந்தார். வாழ்நாளில் சுமார் இருநூறு சிறுகதைகள் வரை எழுதினார் என மதிப்பிடப்படுகிறது; ஆனால் பெரும்பாலானவை அவரது வாழ்க்கையில் தொகுக்கப்படாமலேயே சிதறிக்கிடந்தன.

இவரது பல நாடகங்கள் கழுகு என்ற பெயரில் தொகுப்பாக வெளிவந்தன. சுகவாசிகள் எனும் குறுநாவல் மனிதர்கள் என்ற பெயரில் தொலைக்காட்சித் தொடராக வடிவம் பெற்றது. பாரதியின் ஆத்ம பக்குவத்தைப் பற்றி வேதாந்த நோக்கில் எழுதிய பாரதி தேடியதும் கண்டதும் அவரின் கட்டுரை நூல்களில் முக்கியமானது.

பசித்த மானிடம் — தமிழின் பிறழ்வெழுத்து முன்னோடி

நவீன தமிழ் இலக்கியத்தில் ஓரினப் புணர்ச்சியைக் கையாண்ட முதல் நாவலாக பசித்த மானிடம் (Pasitha Manidam) கருதப்படுகிறது. 2023-ல் சுதா ஜி. திலக் இதனை Hungry Humans என ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்தார்; பெங்குயின் ரேண்டம் ஹவுஸ் இந்தியா வெளியிட்டது. கும்பகோணத்தின் தொழுநோய் மருத்துவமனை, பிராமணர் சமூக வாழ்க்கை, காமம், அதிகாரம், நாஸ்திகம்-ஆஸ்திகம் கடந்த தத்துவ நிலை என பல அடுக்குகள் கொண்ட இந்த நாவல், தமிழின் "பிறழ்வெழுத்து" (Transgressive Fiction) வகையின் முன்னோடி.

மொழிபெயர்ப்புகள்

சமஸ்கிருதம், ஹிந்தி, ஆங்கிலத்திலிருந்து பல முக்கியமான நூல்களைத் தமிழுக்குக் கொண்டுவந்தார். ஒன்பதாம் நூற்றாண்டில் காஷ்மீரத்தில் வாழ்ந்த ஆனந்தவர்த்தனரின் த்வன்ய லோக வை தொனி விளக்கு என்ற பெயரில் மொழிபெயர்த்தது இலக்கிய அழகியல் நூல்களில் ஒரு முக்கியமான வரவு. மார்க்சிய தத்துவ அறிஞர் தேவிபிரசாத் சட்டோபாத்யாயாவின் What is Living and What is Dead in Indian Philosophy நூலை இந்தியத் தத்துவங்களில் நிலைத்தனவும் அழிந்தனவும் என்ற தலைப்பில் தமிழுக்குக் கொண்டுவந்தார். சரத்சந்திர சட்டர்ஜியின் வங்காள நூலான நாரீர் மூல்யவை பெண்ணின் பெருமை என்று மொழிபெயர்த்தார்.

மறைவு

ஜனவரி 17, 1992 அன்று தனது 73-வது வயதில் காலமானார்.

இலக்கிய இடம்

தமிழ் யதார்த்தவாத மரபிலிருந்து விலகி, மனிதனின் உச்ச நிலைகளை — காமம், அதிகாரம், மரணப் பயம், தத்துவத் தேடல் — அதன் விளிம்புகளில் வைத்து ஆராய்ந்த எழுத்தாளர். தமிழின் "பிறழ்வெழுத்து" வகையின் முன்னோடி என இலக்கிய விமர்சகர்களால் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறார். கு.ப.ராஜகோபாலன், கி. ராஜநாராயணன் வரிசையில் வந்த அவருடைய எழுத்து, அவரின் கீழைத்தத்துவப் பயிற்சியாலும், கும்பகோணம் சார்ந்த சமூக-பிராமண வாழ்க்கை அனுபவத்தாலும் தனித்துவமான குரலைப் பெற்றுள்ளது.