Reviews for அணிலாடும் முன்றில்

குடும்பத்தையும் கடந்து வந்த உறவுகளையும் நினைத்து ஏங்க வைக்கும் நெகிழ்ச்சியான நூல். தந்தை, உடன்பிறப்பு, தாத்தா என முத்துக்குமார் எழுதிய மனிதர்கள் வாசிப்புக்குப் பிறகும் நினைவில் நிற்கிறார்கள். உறவுகளை நம்பக் கூடாது என்று எளிதாகச் சொல்லிவிட முடியுமா எனச் சிந்திக்க வைக்கிறது. உறவுகளை நேசிப்பவர்களுக்கு மிகவும் நெருக்கமான வாசிப்பாக அமையும்.

பழக்கத்தில் கவனிக்கத் தவறும் உறவுகளின் அருமையை உணர்த்துகிறது இந்த நூல். முத்துக்குமார் சொல்லும் உணர்வுகள் தமிழ் வாழ்வோடு நெருக்கமாக இருப்பதால் ஒவ்வொரு பக்கத்துடனும் ஒன்ற முடிகிறது. உறவுகளை நாம் எவ்வளவு நினைவுகூர்கிறோம், அவர்களை எவ்வளவு அணுகுகிறோம் என்பதையும் சிந்திக்க வைக்கிறது. அனைவரும் வாசிக்கவும் எந்த நிகழ்விலும் பரிசளிக்கவும் ஏற்ற, நீண்ட நாள் நினைவில் நிற்கும் புத்தகம்.

முத்துக்குமாரின் பாடல்களில் இருக்கும் உணர்வின் நெருக்கம் இந்த நூலிலும் இருக்கிறது. முன்னுரையின் சிறு கவிதையே தொடர்ந்து வாசிக்கும் ஆர்வத்தைத் தூண்டுகிறது. தாயில் தொடங்கி மகனில் முடியும் இருபது அத்தியாயங்களும் வெவ்வேறு உறவுகளின் உணர்வுகளைச் சொல்கின்றன. கடினமான சொற்களின்றி எளிமையாக எழுதியிருக்கிறார். அன்றாட வாழ்விலிருந்து பிறந்த அவரது சொற்களின் அழகு இங்கும் வெளிப்படுகிறது.

ஒவ்வொரு உறவும் தன் வாழ்க்கையில் ஏற்படுத்திய தாக்கத்தை முத்துக்குமார் அறிமுகப்படுத்திச் சொல்லும் விதம் அருமை. நம்மிடம் இல்லாத உறவுகளைக்கூட உணரச் செய்யும் எழுத்து இது; நம் வாழ்வில் உள்ளவர்களின் பங்கையும் சிந்திக்க வைக்கிறது. மனைவிக்கும் மகனுக்கும் எழுதிய கடிதங்கள் நெகிழ வைக்கின்றன. குறிப்பாக மகனைப் பற்றிய பகுதி மனதில் தங்குகிறது. அனைவரும் வாசிக்க வேண்டிய நூல்; ஆசிரியரின் மறைவு குறித்த வருத்தத்தையும் எழுப்புகிறது.

காஞ்சிபுரம் வட்டாரத் தன்மையுடன் நடுத்தரக் குடும்ப உறவுகளை நேர்மையாகப் பதிவு செய்கிறது இந்த நூல். உணர்வும் உண்மையும் கவித்துவமும் இயல்பாகச் சேர்ந்திருக்கும் எழுத்து, நம் குடும்ப மனிதர்களை நினைவுக்குக் கொண்டுவருகிறது. மீண்டும் வாசிக்கவும் முத்துக்குமாரின் பிற படைப்புகளைத் தேடவும் தூண்டுகிறது. இத்தனை ஆற்றலுள்ள படைப்பாளியை இளம் வயதிலேயே இழந்துவிட்டோமே என்ற வருத்தமும் மிஞ்சுகிறது.

உறவுகளைப் பற்றிய முத்துக்குமாரின் அனுபவங்கள் கவித்துவமும் உயிரோட்டமும் கொண்டவை. அவற்றைப் படிக்கும்போது நம்முடன் இருப்பவர்களும் மறைந்த உறவுகளும் நினைவுக்கு வந்து கண் கலங்க வைக்கின்றன. தாயைப் பற்றித் தொடங்கி மகனைப் பற்றி எழுதுவது வரை உணர்வுகளால் நெருக்கமாகிறது நூல். மகனுக்கான கடிதம் மிகுந்த நெகிழ்ச்சியைத் தருகிறது. வாசிப்பை நேசிப்பவர்கள் அவசியம் படிக்க வேண்டிய புத்தகம்.

தன் வாழ்வின் உறவுகளைப் பேசும் இந்த உரைநடையில், தாய், உடன்பிறப்பு, நட்பு பற்றிய வரிகள் ரசிக்க வைக்கின்றன.

தன் வாழ்வில் உடனிருந்த இருபது உறவுகளைப் பற்றி எழுதுகிறார் முத்துக்குமார். அவற்றில் ஏதேனும் ஓர் உறவையாவது நம் வாழ்க்கையோடு பொருத்திப் பார்க்க முடிகிறது. இப்படி ஓர் அப்பாவோ சித்தியோ நமக்கு இல்லையே என்று ஏங்குவதைக் காட்டிலும், நாம் பிறருக்கு அத்தகைய உறவாக இருக்க முயல வேண்டும் என்ற எண்ணத்தைத் தருகிறது. வாசிப்பின் மீதான நேசத்தைச் சொல்லும் உரையாடலும் ரசிக்க வைக்கிறது.

குடும்ப உறவுகளின் தனித்தன்மைகளையும் நெருக்கத்தையும் உணர்வுபூர்வமாகச் சொல்கிறார் முத்துக்குமார். கூட்டுக் குடும்பத்தின் நினைவுகளை எழுப்புவதோடு, நம் உறவுகளை மீண்டும் அணுகவும் சிந்திக்க வைக்கிறது. உடன்பிறப்புகளைப் பற்றிய பகுதி நெகிழ்ச்சியூட்டுகிறது; ரத்த உறவுகளுக்கு இணையான நட்புகளையும் எண்ணிப் பார்க்கத் தோன்றுகிறது. மகனுக்கான கடிதம் குறிப்பாக மனதைத் தொடுகிறது. உறவுகளைப் புரிந்துகொள்ள விரும்புவோர் வாசிக்கவும் மீண்டும் எடுத்துப் பார்க்கவும் ஏற்ற நூல்.

ஒவ்வொரு உறவுக்குமான தொடக்கக் கவிதையும் அதைத் தொடரும் நினைவுகளும் அழகாக அமைந்துள்ளன. உறவுகளின் நல்ல பக்கங்களோடு குறைகளையும் சொல்லியிருப்பது இயல்பாக இருக்கிறது. தன் வளர்ச்சியில் அவர்கள் ஆற்றிய பங்கை முத்துக்குமார் விவரிக்கும்போது நம் வாழ்க்கையையும் திரும்பிப் பார்க்கத் தோன்றுகிறது. சில உறவுகளை ஊர் வாழ்க்கையோடு பரிச்சயமுள்ளவர்களே முழுமையாக உணர முடியும். எல்லாத் தலைமுறையினரும் வாசிக்க வேண்டிய நூல்; முத்துக்குமாரின் இழப்பையும் மேலும் உணர வைக்கிறது.