Reviews for அபிதா

வர்ணனைகளுக்காகவே அபிதாவைப் படிக்கலாம். ஆனால் புதிய வாசகர்கள் அவற்றை உள்வாங்குவது சிரமம். கதையை அறநெறி சார்ந்து ஏற்றுக்கொள்ள முடியுமா என்ற தயக்கமும், வாசித்து முடித்த பின்னரும் ஒரு நெருடலும் இருக்கின்றன.

அம்பியின் எண்ணங்களை நாவல் அணுகும் விதம் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாததாக இருக்கிறது. இத்தகைய மனச்சலனங்களிலிருந்து அவனை மீட்கும் திசையில் நகராமல், அவற்றைப் பின்தொடர்ந்து கதை சொல்வதில் உடன்பாடில்லை. கவித்துவமான நடையை மட்டும் கொண்டாடி, மையக்கருத்தின் சிக்கலைப் பேசாமல் விடுவதும் வருத்தமளிக்கிறது. மொழியின் அழகு மட்டுமே கதையின் மீதான இந்த எதிர்ப்பை மாற்றிவிடாது.

லா.ச.ராவின் கற்பனை வளமும் சொற்களும் காட்சி வர்ணனைகளும் பெரிதும் கவர்கின்றன. ஆனால் கதையின் போக்கை ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. வெளியில் சொல்லத் தயங்கும் எண்ணங்களைத் துணிவுடன் எழுதியிருப்பது வியப்பளித்தாலும், இப்படியான கதைக்களம் வாசகரை ஈர்ப்பதற்காகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டதோ என்ற சந்தேகமும் எழுகிறது. இந்தத் தயக்கங்களைக் கடந்தும், மொழிக்காக மீண்டும் வாசிக்கத் தோன்றும் நாவல்.

பழக்கமான கதையைக் கொண்டிருந்தாலும், அபிதாவைத் தனித்துவப்படுத்துவது அதன் மொழிதான். கதைசொல்லியின் ஏக்கமும் காதலும் சுயஇரக்கமும் நெருக்கமாக வெளிப்பட, புறக்காட்சிகள்கூட அவரது மனநிலையின் பிரதிபலிப்பாகின்றன. அகச்சித்தரிப்புகள் சில நேரங்களில் மூச்சடைக்கும் நெருக்கடியைத் தருகின்றன. அதே எழுத்து உருவாக்கும் கனவுபோன்ற சூழலும் உணர்வுகளின் செறிவும் கவர்கின்றன. இந்த மொழியனுபவத்துக்காகவே வாசிக்க வேண்டிய குறுநாவல்.

காதல், குற்றவுணர்வு, மனச்சலனம் ஆகியவற்றைச் சொல்லும் அபிதா, மனிதர்களின் மீறல்களை எந்த அளவுகோலால் மதிப்பிடுகிறோம் என்றும் கேட்க வைக்கிறது. அம்பியின் மனப்போராட்டத்தையும் ஏக்கத்தையும் லா.ச.ராவின் இசையும் கவித்துவமும் கொண்ட மொழி நெருக்கமாக உணர்த்துகிறது. மனதின் எல்லைகளைக் கடந்து சென்றாலும் உடல்சார்ந்த வரம்பை நாவல் தக்கவைக்கிறது. முடிவை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாதபோதும், வாசிப்புக்குப் பிறகும் சுயவிசாரணையைத் தொடரச் செய்யும் சிறந்த படைப்பு.

எளிய விளக்கத்துக்குள் அடங்காத உணர்வனுபவம் அபிதா. ஒன்றோடொன்று இணைந்தும் முரண்பட்டும் நிற்கும் காதல், பரவசம், வேதனை போன்ற உணர்வுகள் தனித்துவமான கலைப்படைப்பாகக் கூடுகின்றன. இதன் சிறப்பைச் சொற்களால் விவரிப்பதைவிட மனதால் உணர்வதே முக்கியம்; புரிந்துகொண்டு ரசிக்கப் பக்குவமும் தேவைப்படுகிறது.

அபிதாவின் பெரும் ஈர்ப்பு லா.ச.ராவின் மொழியும் உவமைகளும்தான். அபிதா, சாவித்ரி இருவரும் மனதில் நிற்கிறார்கள்; நாயகனின் நினைவுகளையும் மனக்குழப்பங்களையும் எழுதிய விதம் ரசிக்க வைக்கிறது. ஆனால் கடந்த காலத்துக்கும் நிகழ்காலத்துக்கும் மாறிச் செல்லும் கதைசொல்லல் முதல் வாசிப்பில் குழப்பத்தையும் சிரமத்தையும் தருகிறது. பல வரிகளைத் திரும்ப வாசித்து ரசிக்கத் தூண்டும் இந்நாவல், தமிழை நேசிப்பவர்கள் படிக்க வேண்டிய நூல்.

கதை நகரும் விதமும் வசீகரிக்கும் மொழியும் வாசிப்பு முழுவதும் பரவசம் தருகின்றன. உவமைகளும் சொல்விளையாட்டுகளும் நாவலின் சுவையைக் கூட்டுகின்றன; முதல் வாசிப்பிலேயே பல வரிகள் கவர்கின்றன.

உருவ ஒற்றுமையை அடிப்படையாகக் கொண்ட அம்பியின் காதலை ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. எத்தனை கவித்துவமான சொற்களும் பக்கம்பக்கமான வர்ணனைகளும் இருந்தாலும், அந்தக் காதலைக் கற்பனை செய்துகூட பார்க்க முடியவில்லை. லா.ச.ரா.வின் எழுத்துகளை அறிமுகப்படுத்திக்கொள்ள இந்த நாவலை முதலில் தேர்ந்தெடுத்தது ஏமாற்றமளிக்கிறது.

தொடக்கப் பக்கங்களைக் கடப்பது சிரமமாக இருந்தாலும், தொடர்ந்து வாசிக்கையில் ஒவ்வொரு சொல்லின் அழகும் ஈர்க்கிறது. முதல் மூன்று அத்தியாயங்களின் அமைதிக்குப் பிறகு உணர்வுகளின் தீவிரம் கூடுகிறது. வாழ்வின் சாரத்தை எளிதாகச் சொல்லிவிடும் லா.ச.ரா.வின் மொழி சிறப்பு. இதை அன்பின் கொண்டாட்டமாக மட்டும் பார்க்க முடியவில்லை; குற்றமும் தண்டனையும் நாவலின் ரஸ்கோல்னிகோவை நினைவூட்டும் குற்றவுணர்ச்சியே இங்கும் அழுத்தமாகத் தெரிகிறது.