Reviews for ஆரிய மாயை

சோவின் நூல்களால் இதற்கு ஈடுகொடுக்க முடியாது. வலதுசாரிகள் பொதுமக்கள் அறிய விரும்பாத செய்திகளை இந்த நூல் முன்வைக்கிறது.

அண்ணாவின் எழுத்தாற்றலையும் பழந்தமிழகம் குறித்த அதிகம் அறியப்படாத தகவல்களையும் அறிந்துகொள்ள, தமிழர்கள் அனைவரும் படிக்க வேண்டிய நூல்.

திராவிடத்தை அறியவும் அண்ணாவைப் புரிந்துகொள்ளவும் அவசியம் படிக்க வேண்டிய நூல்.

சரியென்று நம்பிவந்த கருத்துகளையே மறுபரிசீலனை செய்ய வைக்கும் நூல். மக்களைச் சுயமாகச் சிந்தித்து முடிவெடுக்கத் தூண்டும் அண்ணாவின் அணுகுமுறை பாராட்டத்தக்கது. ஆரியக் கருத்தியலை எதிர்கொண்டு திராவிடப் பெருமையை மீட்க இன்னும் செய்ய வேண்டியது நிறைய இருக்கிறது. தத்துவக் கருத்துகளுக்காக மட்டுமல்லாமல், தொன்மங்களையும் தவறான நம்பிக்கைகளையும் கேள்விக்குட்படுத்தும் முறைகளுக்காகவும் கல்லூரி வாசிப்புப் பட்டியல்களில் இடம்பெற வேண்டிய நூல்.

சமத்துவத்தையும் சகோதரத்துவத்தையும் அடிப்படையாகக் கொண்ட தமிழர் பண்பாட்டில் சாதிப் பிரிவும் மூடநம்பிக்கையும் புகுத்தப்பட்டதாக நூல் வாதிடுகிறது. பிறப்பால் உயர்வு கோரும் கருத்துகளை அண்ணா பல ஆய்வுகளின் துணையுடன் சுருக்கமாக விமர்சிக்கிறார். மேலும் ஆழமாக அறிய விரும்புவோருக்கு நூல்கள், கட்டுரைகள், சொற்பொழிவுகள் எனக் குறைந்தது இருபது மேற்கோள்கள் தரப்பட்டிருப்பது பயனுள்ளது.

ஆரிய, திராவிடப் பண்பாடுகள் குறித்த தனது பார்வையைப் பல நூல்கள், சங்கப் பாடல்கள், தீர்ப்புகள் ஆகியவற்றின் துணையுடன் அண்ணா தெளிவாக விளக்குகிறார். மேற்கோள்களை வாசித்து, ஆதாரங்களுடன் தன்னையே மறுக்கவும் வாசகரை ஊக்குவிப்பது சிறப்பு. சாதி, மதத்தின் பெயரிலான ஒடுக்குமுறையையும் பிராமணிய அமைப்பையும் விமர்சிக்கிறாரே தவிர, தனிநபர்களைத் தாக்கவோ வன்முறையைத் தூண்டவோ இல்லை. இவற்றையும் பழந்தமிழர் வரலாற்றையும் அறிய நல்ல தொடக்க நூல்.

அண்ணாவின் தனித்துவமான தமிழ்நடையும் எளிமையாகவும் தெளிவாகவும் கருத்துகளை விளக்கும் விதமும் சிறப்பாக உள்ளன. அவரது அக்கறை ஓர் இனத்துக்குள் மட்டும் அடங்குவதில்லை. ஆனால் இந்த கிண்டில் பதிப்பில் சில பகுதிகளின் நடை வேறுபடுவதால், அவை அண்ணா எழுதியவைதானா என்ற ஐயம் எழுகிறது. அத்தகைய சேர்க்கைகள் நூலின் அசல் தன்மையைக் குலைப்பதாகத் தோன்றுகிறது.

கருத்துகளில் உடன்படாதவர்களும் அண்ணாவின் உணர்ச்சிமிக்க அழகிய நடைக்காகப் படிக்கலாம். தமிழர் வரலாறு, சமூக வேறுபாடுகள் குறித்த வாதங்களுக்குப் பல சான்றுகளை முன்வைக்கிறார். கோவில்கள் வைதீகமயமானது குறித்து விரிவாகப் பேசவில்லை. இனவெறியைத் தூண்டாமல் கருத்துகளை முன்வைக்க அவர் எடுத்த முயற்சி போதுமானதாக இல்லை; அந்த உணர்வுக்கு இடமளிக்காமல் வாசிப்பது வாசகரின் பொறுப்பாகவே எஞ்சுகிறது.

தொடக்கக் கவிதையின் விளையாட்டுத்தனமும் சொல்ல வந்ததை நேராகச் சொல்லும் விதமும் ரசிக்க வைக்கின்றன. சமஸ்கிருதத்திலிருந்து தமிழ் எவ்வாறு வேறுபட்டு வளர்ந்தது, இயங்குகிறது என்பது குறித்த கருத்துகளும் சுவாரசியமாக உள்ளன.

மிகச் சிறந்த அரசியல் நையாண்டி.