Reviews for ஆ!

சுஜாதாவின் தனித்துவம் தெரியும் நேர்த்தியான கதை அமைப்பு. முடிவும் மிகச் சிறப்பாக அமைந்துள்ளது. வாசிப்பில் எழும் முக்கியமான கேள்வியை இறுதியில் கதையே எழுப்பி அதற்குப் பதிலும் தருகிறது. அந்தப் பதில் இன்னொரு கதைக்கான வாய்ப்பையும் திறந்து வைப்பது சிறப்பு.

வேகம், பரபரப்பு, தடையின்றி நகரும் கதைசொல்லல் ஆகியவற்றால் சிறந்து விளங்கும் த்ரில்லர். ‘கொலையுதிர் காலம்’ போலவே தமிழின் சிறந்த வணிகத் த்ரில்லர்களில் இதற்கும் இடமுண்டு. தமிழில் இத்தகைய கதைகள் இன்னும் தேவை; புதிய வாசகர்களைத் தமிழ் எழுத்துக்கும், அங்கிருந்து இலக்கியத்துக்கும் அழைத்துச் செல்ல இவை நல்ல தொடக்கமாக அமையும்.

ஒரு நடுத்தரக் குடும்பத்தலைவனின் மனநலச் சிக்கல்களை மையமாகக் கொண்ட சுவாரசியமான த்ரில்லர். ஒவ்வொரு அத்தியாயமும் ‘ஆ’ என்று முடிவது கவனிக்க வைக்கிறது. பிரச்சினையின் காரணத்தைத் தேடும் சில பகுதிகள் சற்றே இழுத்தாலும், கதைக்குப் பொருத்தமான முடிவு அமைந்துள்ளது. மர்மம், உளவியல், குற்றப் பின்னணி கொண்ட கதைகளை விரும்புவோர் படித்துப் பார்க்கலாம்.

அடுத்து என்ன நடக்கும் என்ற ஆவலைத் தக்கவைத்தபடி விறுவிறுப்பாக நகர்கிறது கதை. கற்பனையோடு அறிவியலை இணைத்துக் கதையை நடத்தும் சுஜாதாவின் பாணி இதில் நன்றாக வெளிப்படுகிறது. எதிர்பாராத இடத்தில் கணேஷ்–வசந்த் வருவதும் மகிழ்ச்சியளிக்கிறது. முடிவு அதிர்ச்சியையும் ஆச்சரியத்தையும் ஒருசேர அளிக்கிறது.

தினேஷுக்குக் கேட்கும் குரல்கள் முற்பிறவியுடன் தொடர்புடையவையா, மனநலச் சிக்கலின் வெளிப்பாடா என்ற கேள்வியைக் கடைசிப் பக்கம் வரை நீட்டிக்கிறார் சுஜாதா. விடை கிடைக்கப்போவதாக நினைக்கச் செய்து தொடர்ந்து வாசிக்க வைக்கிறார். உளவியல் கலைச்சொற்கள், புலனாய்வு, கிண்டல் எனப் பொழுதுபோக்குக் கூறுகளைத் திறமையாகக் கையாள்கிறார். எல்லா அத்தியாயங்களையும் ‘ஆ’ என்ற சொல்லில் முடித்திருப்பதும் சுவாரஸ்யம்.

ஆர்வமூட்டும் தொடக்கம் இருந்தாலும், கதை போகப்போகத் தொடர்பிழந்து சலிப்பூட்டுகிறது. மனநலத்தை விவரிக்கும்போது மருத்துவக் கலைச்சொற்களை அடுக்குவது அறிவைக் காட்டிக்கொள்ளும் முயற்சியாகவே தோன்றுகிறது. நாயகனுடன் ஒன்ற முடியவில்லை. அதிர்ச்சிக்காக வைக்கப்பட்ட நிகழ்வை நியாயப்படுத்துவதும் ஒரே கேள்வி, பதில் மீண்டும் மீண்டும் வருவதும் அலுப்பை அதிகரிக்கின்றன. கதை சொல்ல வருவது என்ன என்பதே தெளிவில்லை.

அமைதியான வாழ்க்கை கொண்ட மென்பொருள் பணியாளர் தினேஷை, தலையில் கேட்கும் குரல்கள் அலைக்கழிக்கின்றன. அவற்றிலிருந்து விடுபட அவர் மேற்கொள்ளும் முயற்சிகள் பழைய மர்மமொன்றை நோக்கி இட்டுச் செல்கின்றன. பின்னர் வரும் கணேஷ், வசந்தின் நகைச்சுவைப் பேச்சும் மறுபிறவி குறித்த விவாதங்களும் கதையில் இடம்பிடிக்கின்றன. தூக்கத்தைக் கெடுக்கும் அளவுக்கு அச்சமூட்டுகிறது சுஜாதாவின் சித்தரிப்பு.

ஒருவரை இன்னொரு ஆளுமை படிப்படியாக ஆட்கொள்வதை நுணுக்கமாகச் சித்தரித்திருப்பது வியப்பளிக்கிறது. அடிப்படைக் கதை எளிமையானதுதான்; அதைச் சொல்லும் விதமும் விவரங்களைக் கையாளும் திறனுமே நாவலின் பலம். முடிவு மிகவும் ஏமாற்றமளித்தாலும், கதைசொல்லலுக்காகப் படிக்கத் தகுந்த நூல். வாய்ப்பு கிடைத்தால் தவறவிட வேண்டாம்.

மனச்சிதைவையும் முற்பிறவி நினைவுகளையும் மையமாக்கியிருப்பது, 1992-ல் வெளியான நாவல் என்ற வகையில் ஆர்வமூட்டுகிறது. முதல் பாதி ஈர்த்தாலும், தனக்கு நடப்பதை நாயகன் புரிந்துகொண்ட பிறகு கதை தொய்ந்துவிடுகிறது. பாத்திரங்களுடன் ஒன்ற முடியாதபடி அவற்றின் உருவாக்கமும் போதவில்லை; தொடராக வந்தது இதற்குக் காரணமாக இருக்கலாம். இந்தக் குறைகள் இருந்தாலும் ஒருமுறை படிக்கலாம்.

சுஜாதாவுக்குப் பெருமை சேர்க்கும் இன்னொரு படைப்பு.