டைம் ட்ராவல் மெஷின் வைத்து, ஒரு காமெடி ரொமான்டிக் நாவல். நாவலில் இருந்து ஒரு டீசர்

இதே சமயம், அறைக்குள் இருந்த அபிராமி அருகே வந்த தீபாவோ, "வாசு சார் வந்திருக்கார் டி" என்று சொல்ல, "நிஜமாவா?" என்று அவள் அதிர்ந்து புன்னகையுடன் கேட்க, "ம்ம், அவர் இப்படி எல்லாம் போனதே இல்லை. நீ கொடுத்து வச்சவ தான்" என்று சொல்ல, மென்மையாக சிரித்துக் கொண்டாள். அதனை தொடர்ந்து ஐயரும், "பொண்ண அழைச்சிட்டு வாங்க" என்று சொல்ல, தீபா தான் அபிராமியை அழைத்து வந்தாள். அவளுக்கோ குதூகலம்... அவள் மனம் கவர்ந்தவனின் மனைவி ஆக போகின்றாள்... அத்தனை சந்தோஷமாக இருந்தது... கன்னங்கள் வெட்கத்தில் சிவந்து போய் இருந்தன. எத்தனை வருட காத்திருப்பு இது... நிரஞ்சனின் தாய் அபிராமி வசதி குறைவு என்று மறுத்து வந்தவர், இப்போது தான் பலத்த போராட்டத்துக்கு பிறகு சம்மதித்து இருக்கின்றார்... மனமும் அவளுக்கு நிறைவாகி விட, மணமேடையை நோக்கி நடந்து வந்தாள். அங்கே அமர்ந்து இருந்த வாசுதேவகிருஷ்ணனின் விழிகள் அவளில் தான் படிந்தன. உச்சி முதல் பாதம் வரை அளந்தான்... இத்தனை நாள் அவன் எந்த பெண்ணையும் இப்படி ரசித்தது இல்லை... ஆசை தீர உரிமையாக ரசித்தான்... அவனை பொறுத்தவரை அவள் அவனது மனைவி... அவள் சுமாரான தோற்றம் உடைய பெண் தான்... அவனுக்கோ பேரழகியாக இக்கணம் தெரிந்தாள். இதழ்களுக்குள் மெல்லிய புன்னகை தவழ, அபிராமியிடம், "சார் கிட்ட ஆசீர்வாதம் வாங்கிக்கோ அபிராமி" என்று சொன்னார் ராமசாமி. இப்போது அவள் விழிகள் வாசுதேவகிருஷ்ணனில் படிந்தன. மரியாதையுடன் கூடிய புன்னகை அவள் இதழ்களில் தவழ, அவனை நோக்கி நடந்து வந்தாள். ஆசீர்வாதம் வாங்க வருகின்றாள் என்று அவனுக்கு தெரியும்... எழுந்து நின்றான்... அவளோ, அவன் கால்களில் விழுந்து எழ, அவளையே பார்த்து இருந்தான். "வந்ததுக்கு தேங்க்ஸ் சார், நீங்க வருவீங்கன்னு நான் எதிர்பார்க்கவே இல்லை" என்று புன்னகையுடன் சொல்ல, "சரி , வந்ததுக்கு என்ன தருவ?" என்று ஒற்றைப் புருவம் உயர்த்திக் கேட்டான். அவன் கேட்டதே விசித்திரமாக இருந்தது. "என்ன வேணும் சார்?" என்று கேட்டாள். குரலை செருமிக் கொண்டே, பிடாரியை வருடியவனுக்கு தான் செய்ய போவது தவறு என்று தெரியும்... ஆனால் அவளை விட்டுக் கொடுக்கும் நிலை எல்லாம் தாண்டி இருக்க, "சரி, நானே கொடுக்கிறேன்" என்றான். அவனை புரியாமல் பார்த்தாள். சுற்றிப் பார்த்தான்... எல்லோருடைய பார்வையும் அவனிடம் தான் இருந்தன... ஒரு பெருமூச்சை இழுத்து விட்டவன், தனக்கு முன்னே நின்றவளின் முகத்தை தாங்க, அவள் விழிகள் அதிர்ந்து விரிய, அவள் இதழ்களை தன்னிதழ் கொண்டு அழகாக மூடி இருந்தான் இந்த அபிராமியின் வாசுதேவகிருஷ்ணன்...